II SO/Gd 11/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. O. o wymierzenie Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej grzywny z powodu nieprzekazania skargi dotyczącej bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia oddalić wniosek. W dniu 29 kwietnia 2021 r. K. O. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku wniosek o wymierzenie Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., grzywny z powodu nieprzekazania jej skargi dotyczącej bezczynności tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, którą wniosła w piśmie z dnia 23 marca 2021 r. W odpowiedzi na powyższy wniosek, udzielonej w piśmie z dnia 14 października 2021 r., Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, wniósł o nieuwzględnienie wniosku z uwagi na jego bezzasadność. Organ wyjaśnił przy tym, że złożoną przez K. O. w piśmie z dnia 23 marca 2021 r. skargę otrzymał jedynie Prezydent Miasta, który przekazał ją do Sądu w dniu 7 kwietnia 2021 r. Skarga ta została zarejestrowana w Sądzie pod sygn. akt II SAB/Gd 48/21, o czym Dyrektor dowiedział się dopiero po wezwaniu go pismem z dnia 15 kwietnia 2021 r. przez Sąd do nadesłania odpowiedzi na skargę, co też uczynił przy piśmie z dnia 30 kwietnia 2021 r., uzupełnionym pismem z dnia 10 maja 2021 r. Rozpoznając złożony wniosek, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stanowiący podstawę prawną złożonego przez wnioskodawcę wniosku przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z treścią art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi a stosownie do treści art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Tym samym, grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., wymierzana jest organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi za niedopełnienie określonego w przepisie art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązku przekazania do sądu administracyjnego w terminie 30 dni skargi i odpowiedzi na tę skargę wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy administracyjnej. Przy tym, niewątpliwe jest, że organ, do którego skarga została skierowana musi wykonać ten obowiązek w całości, tj. w wyznaczonym terminie musi przekazać sądowi administracyjnemu skargę, akta sprawy i odpowiedź na skargę. Wyraźne zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie (zob. postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 996/10, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. zawiera normę zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., stanowi także represję. Funkcja represyjna służy ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Ponadto, grzywna z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszeniom prawa polegającym na przewlekaniu postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest zaś jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 328/12, LEX nr 1164456). Przy tym, co jeszcze raz należy podkreślić, wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie zachodzą podstawy do wymierzenia Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Z niekwestionowanych okoliczności niniejszej sprawy, niewątpliwych zresztą w świetle dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych, wynika bowiem, że wnioskodawczyni skargę do tut. Sądu z dnia 23 marca 2021 r. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej złożyła za pośrednictwem Prezydenta Miasta, który to organ nie jest organem, którego bezczynność jest przedmiotem jej skargi. Organem tym jest bowiem Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Mimo to, Prezydent Miasta przekazał tę skargę do tut. Sądu w dniu 7 kwietnia 2021 r. Skarga ta została zarejestrowana w Sądzie w dniu 12 kwietnia 2021 r. pod sygn. akt II SAB/Gd 48/21, jako skarga na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Zarządzeniem z dnia 12 kwietnia 2021 r. wezwano organ do nadesłania odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych. Kolejne zarządzenia skierowano do organu w dniu 21 kwietnia 2021 r. i 4 maja 2021 r. W dniu 30 kwietnia 2021 r. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej nadesłał do Sądu w postaci elektronicznej odpowiedź na złożoną skargę oraz kopie akt administracyjnych a w dniu 12 maja 2021 r. nadesłał do Sądu dwa egzemplarze papierowej odpowiedzi na skargę wraz z uwierzytelnionymi odpisami akt sprawy. Tym samym, uznać należy, że Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej uczynił zadość obowiązkom wynikającemu z treści art. 54 § 2 p.p.s.a. Ukształtowane na gruncie art. 54 § 2 p.p.s.a. orzecznictwo sądów administracyjnych jednoznacznie wskazuje bowiem, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do niewłaściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 338/08, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., oddalił złożony w niniejszej sprawie wniosek jako bezzasadny.