II SO/Gd 13/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 9 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 lipca 2008r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji przyznającej prawo własności nieruchomości postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego I. P. wnioskiem z dnia 13 sierpnia 2008 r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wynika, że pozostaje ona we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, źródłem utrzymania rodziny są dochody z tytułu świadczeń emerytalnych małżonków w łącznej wysokości 1.745,42 zł miesięcznie. Poza domem o powierzchni 46 m2 majątku nie posiadają. Wnioskodawczyni podniosła, iż większość środków finansowych wydatkowanych jest na uiszczenie rat pożyczek, które zaciągnięte zostały na cele konsumpcyjne i na zakup części do ciągnika należącego do syna wnioskodawczyni. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W myśl § 2 tego przepisu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast zgodnie z § 3 wskazanego przepisu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 ww. ustawy, adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Art. 243 § 1 ustawy stanowi, że prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek. Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku, potwierdzone załączonymi do wniosku dokumentami, wskazującymi na wysokość uzyskiwanych przez wnioskodawczynię dochodów, Sąd uznał, iż wnioskodawczyni wykazała, że nie ma realnych możliwości finansowych pozwalających jej na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Tym samym spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.