II SO/Gd 16/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Andrzej Przybielski po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. U. o wymierzenie grzywny Staroście z powodu nieprzekazania do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku akt administracyjnych oraz skargi S. U. na bezczynność Starosty w sprawie wniosku o wznowienie postępowania dotyczącego pozwolenia na rozbudowę postanawia: 1/ wymierzyć Staroście grzywnę w wysokości 2800 zł. (dwa tysiące osiemset złotych) 2/ zasądzić od Starosty na rzecz S. U. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 15 listopada 2007 r. S.U. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Starosty. W dniu 30 listopada 2007 r. jego skarga została przekazana przez Sąd, według właściwości, Staroście celem udzielenia odpowiedzi oraz przekazania jej wraz z aktami sądowi. Wnioskodawca S.U. wniósł pismem z 13 maja 2008 r. o przeprowadzenie czynności sprawdzających w celu ustalenia czy Starosta przekazał jego skargę z dnia 15 listopada 2007 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, stosownie do wymogów art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd poinformował S. U., że jego skarga wraz z aktami nie wpłynęła. W tej sytuacji skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 powołanej ustawy. Odpowiadając na wniosek Starosta opisał postępowanie prowadzone w latach 2006 - 2008, dotyczące rozpoznania wniosku S. U. o wznowienie postępowania, a ograniczające się do poszukiwania akt administracyjnych przesyłanych pomiędzy organami. Organ wskazał również, że postanowieniem z dnia 22 października 2008 r. wznowił postępowanie, zgodnie z wnioskiem S. U. z 2006 r. Do czasu wydania niniejszego postanowienia starosta nie przesłał do sądu skargi S. U., ani też kompletu akt administracyjnych. Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. § 2 tego przepisu stanowi, że organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. (art. 55 § 1 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie jest bezsporne, że S.U. złożył 15 listopada 2007 r. skargę na bezczynność Starosty bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku. Skarga ta została przekazana Staroście 30 listopada 2007 r., według właściwości. Ponadto wskazać należy, że z odpowiedzi na wniosek o ukaranie grzywną wynika, że w dniu 22 października 2008 r. Starosta merytorycznie rozstrzygnął wniosek skarżącego o wznowienie postępowania, którego wcześniejsze nierozstrzygnięcie było podstawą skargi. Do dnia dzisiejszego organ nie przekazał Sądowi opisanej wyżej skargi S. U. wraz z odpowiedzią, jak również akt administracyjnych. Wskazać w tym miejscu należy, że obowiązek przekazania skargi wniesionej za pośrednictwem organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., jest niezależny od tego, czy organ pozostaje nadal w bezczynności w stosunku do pierwotnego wniosku, czy też nie. Odnosząc się do wskazanych przez Starostę problemów z ustaleniem w jakim miejscu w urzędzie znajdują się akta administracyjne danej sprawy wyjaśnić również należy, że zgodnie z orzecznictwem sądów organ dopuszczający się naruszenia art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie może skutecznie zasłaniać się problemami wewnętrznymi, występującymi w jego działalności (por. postanowienie NSA z dnia 29 kwietnia 2005 r. I OZ 360/2005, LexPolonica nr 390084). Stosownie do art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 lutego 2008 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2007 r. i w drugim półroczu 2007 r. (M.P. nr 16, poz. 181) przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej wynosiło odpowiednio 2.275,35 zł. i 2.417,63 zł. Dziesięciokrotność tego wynagrodzenia wynosiłaby odpowiednio 22.753,50 zł. i 24.176,30 zł. Mając na uwadze, iż organ rozpoznał wniosek S. U. Sąd wymierzył tak niską, w stosunku do maksymalnej możliwej wysokości, grzywnę. Z tych też przyczyn na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. Wobec uwzględnienia wniosku Sąd na mocy art. 200 w zw. z art. 64 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasądził zwrot kosztów postępowania na rzecz wnioskodawcy.