II SO/Gd 22/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2013 r., w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. S. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu z powodu nieprzekazania skargi dotyczącej opłaty adiacenckiej postanawia 1. wymierzyć Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywnę w wysokości 800zł (osiemset zł) , 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego R. S. kwotę 340zł( trzysta czterdzieści zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. oddalić wniosek w pozostałym zakresie. R. S., reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego, w dniu 20 grudnia 2012r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z wnioskiem na podstawie art. 55 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r.,poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. o: 1) wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny w związku z nieprzekazaniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi z dnia 22 sierpnia 2012r. na decyzję Kolegium doręczoną organowi odwoławczemu w dniu 27 sierpnia 2012r., 2) o rozpoznanie sprawy na podstawie załączonego odpisu skargi w sytuacji, w której organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, 3) zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w dniu 30 stycznia 2012r. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołanie do decyzji Burmistrza z dnia 12 stycznia 2012r. w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję w tej sprawie w dniu 29 lutego 2012r., jednakże jej doręczenie skarżącemu (jego pełnomocnikowi) nastąpiło) w dniu 25 lipca 2012r. W dniu 23 sierpnia skarżący R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem SKO, skargę na decyzję z dnia 29 lutego 2012r. Skarga została doręczona organowi odwoławczemu w dniu 27 sierpnia 2012r. SKO działając na podstawie art. 54 § 1 p.p.s.a., w trybie autokontroli decyzją z dnia 17 września 2012r. uwzględniło w całości skargę i uchyliło decyzje organów obu instancji oraz umorzyło postępowanie w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej. Skarżący podniósł, że mimo doręczenia organowi odwoławczemu skargi w dniu 27 sierpnia 2012r. i mimo przewidzianego w art. 54 §. 2 p.p.s,a. terminu nakładającego na organ obowiązek przekazania akt sprawy sądowi w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi, akta te nie zostały dotychczas przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skarżący podniósł, że działanie SKO uniemożliwia zakończenie przez Sąd sprawy ze skargi złożonej przez skarżącego, w tym zasądzenie kosztów na rzecz skarżącego. W odpowiedzi na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o nieuwzględnienie skargi i wyjaśniło, że skarga na decyzję Kolegium z dnia 29 kutego 2012r. została w całości uwzględniona decyzją z dnia 17 września 2012r., w oparciu o przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. Zatem uwzględnienie skargi nastąpiło w trybie autokontroli i doprowadziło do realizacji celu jej wniesienia, co czyni dalsze procesowanie zbędnym. Doszło bowiem do wydania w sprawie nowego rozstrzygnięcia, które może być przedmiotem kontroli sądu, tylko w razie zaskarżenia go przez stronę. Organ wskazał, że decyzja SKO wydana w wyniku autokontroli w dniu 17 września 2012r. została nadana na poczcie w dniu 25 września 2012r., a więc w terminie 29 dni od dnia wniesienia skargi, co oznacza, że czynności autokontrole Kolegium zostały podjęte w terminie. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 października 2012r. i ze względu na tę okoliczność, że interes skarżącego został uwzględniony, nie została ona przez niego zaskarżona. W piśmie procesowym z dnia 14 stycznia 2013r. skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Skarżący wskazał, że nigdy nie żądał uchylenia decyzji SKO wydanej w trybie autokontroli w dniu 17 września 2012r., natomiast domaga się przekazania do sądu skargi z dnia 22 sierpnia 2012r. na decyzję SKO wraz z aktami sprawy i z decyzją wydaną w trybie autokontroli w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi w celu umorzenia postępowania i przyznania skarżącemu kosztów od organu Skarżący podniósł, że co najmniej od 17 września 2012r. nic nie stoi na przeszkodzie aby organ przekazał skargę z aktami sprawy do sądu. Działanie SKO uniemożliwia zakończenie przez sąd sprawy ze skargi złożonej przez skarżącego R. S., w tym zasądzenie kosztów postępowania. Powołując się na powyższe skarżący podtrzymał swój wniosek o wymierzenie grzywny wskazał, że uzasadnione jest również żądanie wyrażone w punkcie II skargi poprzez umorzenie postępowania i zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie wynikającym z przytoczonego wyżej przepisu, sąd na wniosek skarżącego może - na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. - orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a). Wskazać należy, iż wniosek o wymierzenie organowi grzywny wszczyna incydentalne postępowanie w ramach toczącego się już postępowania sądowoadministracyjnego. Wyłączną zaś materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków inicjowanych wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Wskazać również należy, że wyżej opisany stan faktyczny nie jest sporny między stronami. Niespornym zatem jest, że w dniu 17 września 2012r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało decyzję autokontrolą na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. reguluje instytucję samokontroli stanowiąc, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jednakże wbrew stanowisku Kolegium, organ administracji publicznej nie ma uprawnień do zakończenia postępowania wszczętego skargą wniesioną do sądu. W konsekwencji powyższego w razie uwzględnienia skargi w trybie autokontroli, obowiązany jest wykonać czynności przewidziane w art. 54 § 2, a więc przekazać skargę wraz z aktami sądowi administracyjnemu. W rozpoznawanej sprawie Kolegium po wydaniu decyzji autokontrolnej w dniu 17 września 2012r. winno zatem przekazać skargę do Sądu w terminie 30 dni, tymczasem skarga ta wraz z aktami sprawy nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z aktami sprawy, mimo obowiązku wynikającego z powołanego art. 54 § 2p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. zasługuje na uwzględnienie albowiem organ nie przekazał skargi sądowi wraz z aktami sprawy i z odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia (od dnia wydania decyzji autokontrolnej). Nie uczynił tego również w trakcie niniejszego postępowania. Z treści odpowiedzi na wniosek wynika, że przyczyną wskazanego zaniechania było uznanie przez organ, że postępowanie wszczęte skargą zostało zakończone wydaniem decyzji autokontrolnej na podstawie art. 54 § 3. Jak to wyżej wskazano powyższe stanowisko jest błędne, albowiem wniesienie, za pośrednictwem organu skargi do sądu administracyjnego wszczyna postępowanie sądowe, które może zostać zakończone tylko przez sąd. Mając powyższe na uwadze Sąd i aby wyeliminowac takie działanie organu Sąd wymierzył organowi grzywnę w kwocie 800zł na podstawie art. 55 § 2 p.ps.a. W pozostałym zakresie wniosek może być rozpoznany dopiero po wymierzeniu grzywny (art. 55 § 2 p.ps.a.). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 340zł obejmującą zwrot równowartości wpisu sądowego w kwocie 100zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 240zł.