II SO/Gd 25/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy w przedmiocie bezczynności dotyczącej ochrony informacji niejawnych postanawia przyznać R. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. R. S., we wniosku z 7 sierpnia 2018 r. (data wpływu do sądu: 16 sierpnia 2018 r.), złożonym na urzędowym formularzu PPF, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że pozostaje on w areszcie śledczym do 2028 roku, nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności, nie pracuje. Jest zadłużony alimentacyjnie na kwotę 30 000 zł. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wskazane przepisy stanowią wyjątek o zasady, wynikającej z treści art. 199 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którą na stronie ciąży obowiązek pokrycia kosztów postępowania wywołanych jej udziałem w sprawie. Zatem, rzeczą wnioskodawcy, jako zainteresowanego, jest wykazanie, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. W ocenie referendarza, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Przy ocenie wniosku skarżącego uwzględniono fakt pozostawania w zakładzie karnym, a w konsekwencji – braku zatrudnienia, majątku, oszczędności oraz zadłużenie alimentacyjne. Pozwoliło to uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania związanych z niniejszą sprawą, w tym zwłaszcza kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. Tym samym, spełnia on ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Wobec powyższego referendarz, na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.