II SO/Gd 3/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędziowie: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska Sędzia WSA Janina Guść (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Małgorzata Kuba po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2010 r. sprawy z wniosku I. P. o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego z powodu nieprzekazania Sądowi skargi I. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego 1. wymierzyć Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywnę w wysokości 500 (pięćset) zł, 2. zasądzić od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej I. P. 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. I.P. wnioskiem z dnia 4 marca 2010 r. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o wymierzenie Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego - w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. - grzywny za nieprzekazanie do Sądu wniesionej przez wnioskodawczynię skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Skarżąca wniosła o wymierzenie organowi grzywny w wysokości 15 000 zł. W odpowiedzi na wniosek Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jego oddalenie i wskazał, że skarga I.P. z dnia 30 grudnia 2009 r. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 grudnia 2009 r., nr [...] wpłynęła do organu w dniu 5 stycznia 2010 r. W dniu 8 marca 2010 r. skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz z aktami sprawy został przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Organ podniósł, że skarga została wysłana do Sądu z naruszeniem terminu 1 – go miesiąca od momentu wpływu skargi do organu. Naruszenie terminu nie wynikało jednak ze złej woli organu, a z chwilą stwierdzenia zaniedbania niezwłocznie przekazano skargę do sądu. Organ podkreślił, że przekazanie skargi do Sądu nastąpiło jeszcze przed przekazaniem do organu wniosku I.P. o wymierzenie grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, winien przekazać sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie wynikającym z przytoczonego wyżej przepisu, sąd na wniosek skarżącego może - na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. - orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. t.j. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. (art. 154 § 6 p.p.s.a) Wniosek o wymierzenie organowi grzywny wszczyna incydentalne postępowanie w ramach toczącego się już postępowania sądowoadministracyjnego. Wyłączną zaś przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków inicjowanych wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. W okolicznościach niniejszej sprawy jest niesporne, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchybił obowiązkowi, jakim jest przekazanie sądowi przedmiotowej skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę w terminie określonym w przepisie art. 54 § 2 p.p.s.a., trzydziestodniowy termin przekazania sadowi skargi, która wpłynęła do organu w dniu 5 stycznia 2010 r. upłynął bowiem 4 lutego 2010 r., a organ wykonał ciążący na nim obowiązek dopiero w dniu 8 marca 2010 r. W uchwale z dnia 3 listopada 2009 r, II GPS 3/ 09 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż wniosek o wymierzenie grzywny należy rozpoznać, także w sytuacji wykonania przez organ obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. po wniesieniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności i nie przestanie on istnieć w przypadku przekazania sądowi skargi z uchybieniem trzydziestodniowego terminu. Art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni bowiem funkcję dyscyplinującą, która polega na przymuszeniu organu grzywną do przesłania skargi, odpowiedzi na nią oraz akt sprawy i aktualizuje się ona wtedy, gdy organ nie dopełnił tej czynności, a Sąd chce na nim wymóc jej dokonanie oraz funkcją represyjną, związaną z sankcją za niedopełnienie tej czynności w przepisanym terminie. W sytuacji dopełnienia przez organ obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. przed posiedzeniem sądu, ale z uchybieniem terminu, Sąd wymierza zatem grzywnę za uchybienie terminu. (ONSA i WSA 2010/1/2, Lex Nr 530144) Wniosek skarżącej o wymierzenie organowi grzywny zasługuje zatem na uwzględnienie. Jak wynika z obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 lutego 20010 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2009 r. i w drugim półroczu 2009 r. (M. P. 2010 r. Nr 10 poz. 104) przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, w 2009 r. wyniosło 2 716,71 zł. Sąd podziela wyrażany w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, że przepis art. 154 § 6 p.p.s.a., odwołujący się w swojej treści do ogłaszanej corocznie przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego wysokości przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, określa jedynie górną granicę grzywny, zatem w przypadku wymierzenia grzywny poniżej tej granicy, nie jest konieczne, aby kwota wymierzonej grzywny odpowiadała określonej wielokrotności tego wskaźnika. Kwestia wymierzenia grzywny i jej wysokości pozostawiona została uznaniu Sądu. Jak wskazuje się w piśmiennictwie (vide: T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259) taka regulacja oznacza, iż sąd administracyjny podejmując rozstrzygnięcie w przedmiotowej kwestii powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ przypisanych obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz to czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ uczynił zadość swoim obowiązkom. Wymierzając grzywnę w wysokości 500 zł Sąd uznał, że w okolicznościach rozpatrywanej sprawy będzie to kwota adekwatna do stopnia zawinienia ukaranego nią organu oraz zapewni, że organ zwróci w przyszłości należytą uwagę na wywiązywanie się w terminie z obowiązków nałożonych na organ administracji publicznej wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. Przy ustaleniu wymiaru grzywny, Sąd uwzględnił długość okresu opóźnienia w przekazaniu skargi, okoliczność, iż organ przekazał skargę wraz z aktami przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny oraz fakt, iż skarga została sądowi przesłana jeszcze przed doręczeniem organowi wniosku skarżącej o ukaranie grzywną. Okoliczności te świadczą o zaniedbaniu organu w wykonaniu obowiązku przekazania skargi, jednocześnie wskazują one na brak złej woli organu w tym zakresie i realizację przez niego obowiązku przekazania skargi jeszcze przed zagrożeniem zastosowania sankcji przewidzianej w art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd uznał, iż wnioskowana przez skarżącą kwota grzywny w wysokości 15 000 zł jest kwotą nieadekwatną do stopnia zawinienia organu, stosowanie tak znacznej sankcji byłoby represją zbyt dolegliwą i niecelową z prewencyjnego punktu widzenia. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł o wymierzeniu organowi grzywny w kwocie 500 zł. Na podstawie art. 200 p.p.s.a., Sąd, na wniosek skarżącej, zasądził na jej rzecz od organu kwotę 100 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania - uiszczonego wpisu sądowego.