II SO/Gd 7/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia Obrony Zwierząt o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta z powodu nieprzekazania skargi na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1/ wymierzyć grzywnę Burmistrzowi Miasta w wysokości 500 zł (pięćset złotych); 2/ zasądzić od Burmistrza Miasta na rzecz wnioskodawcy Stowarzyszenia Obrony Zwierząt 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. A. złożyło w dniu 18 marca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o wymierzenie Burmistrzowi Miasta grzywny, za niezastosowania się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Do wniosku dołączono odpis skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, sporządzony przez pełnomocnika skarżącego stowarzyszenia adw. M. S., z datą 17 grudnia 2014 r. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, w reakcji na skargę organ udostępnił żądaną wnioskiem z dnia 6 stycznia 2014 r. informację publiczną oraz zwrócił skarżącemu część kosztów poniesionych w związku ze skargą. Skarżące stowarzyszenie pismem z dnia 27 stycznia 2015 r. cofnęło skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku poinformował skarżącego pismem z dnia 6 marca 2015 r., że do sądu nie wpłynęła skarga na bezczynność Burmistrza Miasta. W odpowiedzi na wniosek reprezentujący Burmistrza Miasta pełnomocnik procesowy wniósł o jego oddalenie. Potwierdził, że na wniosek stowarzyszenia z dnia 6 stycznia 2014 r., ponowiony w dniu 9 lutego 2014 r., udostępniono wnioskodawcy żądaną informację publiczną w dniu 10 marca 2014 r., pocztą elektroniczną. Następnie drogą elektroniczną ponownie przesłano żądaną informację, która do adresata nie dotarła wskutek omyłki we wpisywaniu adresu mailowego stowarzyszenia. Po wpływie skargi do organu w dniu 22 grudnia 2014 r. przesłano skarżącemu na prawidłowy adres mailowy żądaną informację. Skarga na bezczynność Burmistrza Miasta nie została przekazana do sądu, ponieważ skarżący rozważał cofnięcie skargi pod warunkiem zwrotu poniesionych w związku ze skargą kosztów. Skarżący cofnął skargę z uwagi na udostępnienie żądanej informacji publicznej oraz wobec uiszczenia przez organ żądanych kwot, obejmujących koszty zastępstwa procesowego, koszty przelewu i opłat pocztowych. Skarżący nie mógł natomiast uzyskać kwoty 100 zł wpisu sądowego, ponieważ skarga nie została przekazana do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi należało uwzględnić. Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie wynikającym z przywołanego przepisu, sąd na wniosek skarżącego może, na podstawie art. 55 § 1 tej ustawy, orzec o wymierzeniu organowi grzywny do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6). Jak wynika z treści art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kwestia wymierzenia grzywny organowi w warunkach objętych jego dyspozycją pozostawiona została do uznania sądu, który bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a przede wszystkim okres, jaki upłynął od wniesienia skargi. Niemniej judykatura jednolicie przyjmuje, że przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny, natomiast wymiar grzywny podlega ocenie sądu, który między innymi bada przyczynę niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. Powołany przepis art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiera normę zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 tej ustawy. Celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1, jest pełnienie funkcji dyscyplinującej, a także funkcji represyjnej. Funkcja represyjna realizowana poprzez wymierzenie grzywny, o której mowa w wymienionym przepisie służy bowiem ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Ponadto grzywna z art. 55 § 1 pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszenia prawa celem przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest zaś jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 328/12, LEX nr 1164456). Z przytoczonych przez sąd okoliczności sprawy wyprowadzić należy oczywisty wniosek, że Burmistrz Miasta uchybił obowiązkowi, jakim jest przekazanie sądowi przedmiotowej skargi wraz aktami w terminie określonym w przepisie art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Termin trzydziestodniowy przekazania skargi stowarzyszenia upłynął w dniu 21 stycznia 2015 r. (liczony od daty wpływu skargi do organu dnia 22 grudnia 2014 r.). Organ zresztą przyznaje, że skarga (ani jej cofnięcie) nie zostały przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, tłumacząc to udostępnieniem żądanej informacji oraz porozumieniem stron w zakresie zwrotu poniesionych kosztów. Należy też zaznaczyć, że skarga wraz z kompletem dokumentów oraz pismem o jej cofnięciu została złożona do sądu, ale jako załącznik do odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, co oznacza nadal stan nieprzekazania skargi do sądu. W tych okolicznościach należało uznać zasadność żądania wniosku, z uwagi na niewątpliwe uchybienie obowiązkowi wynikającemu z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd ocenia wobec tego przesłanki do wymierzenia grzywny w określonej wysokości. Wymierzając grzywnę w wysokości 500 zł sąd uznał, że w okolicznościach rozpatrywanej sprawy będzie to kwota adekwatna do stopnia zawinienia ukaranego nią organu oraz zapewni, że Burmistrz Miasta zwróci w przyszłości należytą uwagę na wywiązywanie się w terminie z obowiązków nałożonych na organ administracji publicznej, wynikających z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z okoliczności sprawy organ błędnie ocenił sytuację przyjmując, że zwrócenie skarżącemu kosztów postępowania zwalnia go z obowiązku ustawowego przekazania skargi, a w konsekwencji, że uchroni organ przed konsekwencjami wynikającymi z art. 55 § 1 tej ustawy. Sąd podziela przy określeniu wysokości grzywny pogląd prezentowany w judykaturze, że przepis art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odwołujący się w swojej treści do ogłaszanej corocznie przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego wysokości przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, określa jedynie górną granicę grzywny, zatem w przypadku wymierzenia grzywny poniżej tej granicy nie jest konieczne, aby kwota wymierzonej grzywny odpowiadała określonej wielokrotności tego wskaźnika (zob. m. in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2014, sygn. akt II SA/Wa 2143/13, LEX nr 1467964). Sąd uznał, że w przedstawionych okolicznościach wymierzona grzywna w wysokości 500 zł będzie stanowić adekwatną dolegliwość za niewykonanie ustawowego obowiązku przekazania skargi, a także wpłynie prewencyjnie na prawidłowe działanie organu w przyszłości. Jednocześnie w świetle przywołanych okoliczności należy zwrócić uwagę, że Burmistrz Miasta powinien niezwłocznie przekazać przedmiotową skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, aby uchronić się przed kolejnym wnioskiem o wymierzenie grzywny. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji. O kosztach postępowania sąd orzekł na wniosek strony, stosownie do treści art. 200 i art. 205 tej ustawy ustalając, że na poniesione koszty składa się uiszczony w sprawie wpis sądowy w wysokości 100,00 zł.