II SO/Gd 8/19

PostanowienieWSA w Gdańsku2020-01-21

Skład orzekający: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, w przedmiocie którego nie zapadło żadne rozstrzygnięcie organu administracji, mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Wniosek o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, w sytuacji gdy nie zapadło w tej sprawie żadne rozstrzygnięcie organu administracji, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego określonym w art. 3 § 2 i 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z tym, sąd odrzuca taki wniosek jako niedopuszczalny ze względu na brak właściwości sądu.
Stan faktyczny
Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o zwrot wywłaszczonej nieruchomości, wskazując, że od 2016 r. podejmuje kroki w tym celu, a Urząd Miasta odmówił mu zwrotu z uwagi na upływ czasu. W aktach sprawy znajdował się wniosek skarżącego złożony do Prezydenta Miasta w sprawie odzyskania działek, w przedmiocie którego nie zapadło żadne rozstrzygnięcie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S.P. przeciwko Gminie Miasta w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: odrzucić wniosek. . S. J. P. (dalej skarżący) wniósł w dniu 27 sierpnia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę w przedmiocie odzyskania nieruchomości położonych w G. przy ul. H. – działki nr [..]-[..] obręb [..]. Wskazał skarżący, że od 2016 r. podejmuje kroki celem odzyskania wskazanych działek. W Urzędzie Miasta w odpowiedzi na złożony wniosek otrzymał informację, że roszczenie o ewentualny zwrot wygasło wskutek upływu czasu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres sądowej kontroli administracji określony został w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "p.p.s.a.". Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej od aktu lub czynności objętych zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. W myśl art. 3 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Pismem wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne może być skarga lub wniosek. Z art. 63 p.p.s.a. wynika bowiem, że postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek, jeżeli ustawy tak stanowią. Pismo skarżącego stanowi w istocie żądanie wszczęcia postępowania sądowego opartego na przepisach ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2020 r., poz. 65 dalej u.g.n.), które nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., a podlegających rozpoznaniu przez sąd administracyjny. W aktach sprawy znajduje się wniosek skarżącego złożony w dniu 30 lipca 2019 r. do Prezydenta Miasta w sprawie odzyskania działek nr [..]-[.] obręb [..] w G. W przedmiocie tego wniosku nie zapadło żadne rozstrzygnięcie. Skoro, jak wynika z powyższego, przedmiot żądania nie mieści się w dyspozycji powołanego przepisu art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., wniosek S. P. należało ocenić jako niedopuszczalny ze względu na brak właściwości sądu administracyjnego w tak przedstawionej sprawie. Z tych względów wniosek jako niedopuszczalny należało odrzucić na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis art. 64 § 3 p.p.s.a. stanowi bowiem, że do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika zaś, że sąd odrzuca skargę, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło