II SO/Gd 9/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Zdzisław Kostka, po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku U. C. o wymierzenie Prezydentowi Miasta grzywny z powodu nieprzekazania skargi na bezczynność tego organu w sprawie podziału nieruchomości wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie do sądu administracyjnego postanawia wymierzyć Prezydentowi Miasta grzywnę w wysokości [....] zł. Wnioskodawczym U. C. w dniu 8 czerwca 2005 r. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym pismo z dnia 6 czerwca 2005 r., które, jak wyjaśniła w piśmie z dnia 11 lipca 2005 r., dotyczyło m.in. bezczynności "Urzędu Prezydenta Miasta pana P. A.". Z obu tych pism wynikało, że wnioskodawczyni wnosi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta, który nie rozpoznał w terminie jej wniosku z 3 października 2003 r., który z kolei dotyczył dokonania nowego podziału geodezyjnego nieruchomości. Wobec tego, że pisma te zostały złożone bezpośrednio w Sądzie administracyjnym, na podstawie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) zostały w dniu 25 lipca 2005 r. przekazane Prezydentowi Miasta. W dniu 8 lutego 2006 r., skarżąca złożyła w Sądzie pismo z dnia 23 stycznia 2006 r., w którym wnosiła o zastosowanie "wszelkich środków obowiązujących w zapisach przepisów formalno prawnych, które Sąd ma prawo zastosować (...) w celu zmuszenia Prezydenta Miasta do rozpatrzenia wniosku datowanego na 3 października 2003 r., złożonego 10 października 2003 r., podjęcia decyzji i przesłania akt do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zgodnie z wezwaniem pismem z lipca 2005 r. do prezydenta przez Sąd do zajęcia stanowiska dotyczącego wyżej wymienionego wniosku i przesłania akt sprawy do Sądu". Uzasadniając w tym piśmie swój wniosek wnioskodawczyni pisała, że Prezydent Miasta od pół roku nie przekazuje skargi i akt sprawy. W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta, reprezentowany przez radcę prawnego, opisał postępowanie, które toczy się w sprawie pisma z dnia 3 października 2003 r. Ponadto, wyjaśniając na wyraźnie żądanie Sądu powody nieprzekazania skargi z dnia 6 czerwca 2005 r. do WSA opisał losy przygotowanej w dniu 16 czerwca 2005 r. koncepcji wydzielenia geodezyjnego działki gruntu, stwierdzając na końcu, że postępowanie "toczyło się i toczy, więc nie zachodziła bezczynność w sprawie". Ponadto w dniu 29 maja 2006 r. złożono w Sądzie oryginały akt nieruchomości. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Nie ulega wątpliwości, że pismo wnioskodawczym z dnia 23 stycznia 2006 r. było wnioskiem o wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny z powodu nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, o którym mowa w art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wnioskodawczyni wprawdzie wprost nie wniosła o wymierzenie grzywny, jednakże zażądała zastosowania środków przewidzianych prawem w celu zmuszenia Prezydenta Miasta do przesłania akt do WSA. Takim zaś środkiem jest wymierzenie i grzywny na podstawie powołanego przepisu. Przepis ten stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Z kolei powołany art. 54 § 2 stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W niniejszej sprawie skarżąca zaskarżyła bezczynność Prezydenta Miasta, zaś skarga została jej doręczona w dniu 25 lipca 2005 r. Od tego czasu skarga nie została przekazana do sądu z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Nie ulega zatem wątpliwości, że naruszono obowiązek, o którym mowa w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismo skarżącej z dnia 6 czerwca 2005 r. mogło wprawdzie wywoływać wątpliwości, czy jest rzeczywiście skargą do sądu administracyjnego. Wątpliwości te jednak skarżąca rozwiała w piśmie z dnia 11 lipca 2005 r., które również zostało Prezydentowi doręczone. Oba te pisma zostały poza tym doręczone wraz z pismem przewodnim z Sądu, które nie pozostawia wątpliwości, iż zostały one uznane za skargę. Również w tym piśmie wskazano na obowiązek zwrócenia skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, o ile organ skargi nie uwzględni. Nie jest też istotne, że skarga skarżącej budzi wątpliwości co do jej dopuszczalności. Nie zwalnia to organu od obowiązków wskazanych w art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wówczas w odpowiedzi na skargę należało wnieść o jej odrzucenie. W odpowiedzi na wniosek nie wyjaśniono przyczyn nieprzekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Sądu administracyjnego. Toczące się postępowanie w sprawie załatwienia wniosku skarżącej z dnia 3 października 2003 r. nie jest usprawiedliwieniem niewykonania tego obowiązku. Twierdzenie, iż w sprawie nie ma bezczynności wskazuje na niezrozumienie istoty niniejszej sprawy. Sprawa nie dotyczy bowiem bezczynności w sprawie rozpoznania wniosku z dnia 3 października 2003 r., tylko zaniedbania obowiązku organu administracji publicznej przekazania sądowi administracyjnemu wniesionej za jego pośrednictwem skargi na bezczynność tego organu. Ujmując to inaczej można powiedzieć, że sprawa bezczynności w sprawie załatwienia wniosku z dnia 3 października 2003 r. nie może być rozpoznana, gdyż Prezydent Miasta nie przekazał skargi w tej sprawie do sądu administracyjnego. Należy przyznać, że wniosek skarżącej może wprowadzać w błąd. Mając to na uwadze w piśmie z dnia 13 maja 2006 r. wyjaśniono jednakże Prezydentowi Miasta, co należy w odpowiedzi na wniosek wyjaśnić. Mimo tego nie podano przekonujących powodów zaniedbania obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mało tego, mimo wszczęcia niniejszego postępowania nadal nie przekazano skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę do sądu. Wprawdzie skarga z dnia 6 czerwca 2005 r. z uzupełniającym ją pismem z dnia 11 lipca 2005 r. znajdują się w aktach nieruchomości złożonych w Sądzie w dniu 29 maja 2006 r., jednakże nie można tego uznać za spełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż nadal brak odpowiedzi na skargę. Fakt ten świadczy natomiast jednoznacznie, że powodem niewykonania obowiązków organu administracji publicznej wynikających z powołanego przepisu nie jest zła wola lecz błędne zrozumienie istoty czynności skarżącej, co można usprawiedliwić niezbyt jasnym sformułowaniem skargi. Z tych względów Sąd uznał, że istnieją podstawy do ukarania Prezydenta Miasta grzywną z powodu niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wymierzając grzywnę w wysokości [...] zł przy górnej granicy [...] zł Sąd miał na uwadze, że nietypowy charakter sprawy i niejasne sformułowanie skargi mogły w dużym stopniu usprawiedliwiać błąd organu administracji publicznej. Ponadto niska wysokość grzywny jest uzasadniona tym, że podejmowane, nietrafne wprawdzie, czynności organu świadczą, że nie zamierza się on uchylać od poddania kontroli swej działalności przez sąd administracyjny.