II SO/Gd 9/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. K. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Sztumu z powodu nieprzekazania skargi dotyczącej ujęcia obiektu w gminnej ewidencji zabytków postanawia: odrzucić wniosek. Profesjonalny pełnomocnik złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w imieniu M. K. (dalej jako: wnioskodawca) wniosek o wymierzenie Burmistrzowi Sztumu grzywny z powodu nieprzekazania do sądu jego skargi dotyczącej ujęcia obiektu w gminnej ewidencji zabytków. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 19 grudnia 2025 r. wezwano pełnomocnika strony do usunięcia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniosku, braków formalnych tego wniosku, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu wnioskodawcy przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Zarządzeniem z tej samej daty wezwano także pełnomocnika do uiszczenia wpisu od wniosku w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego i odpis zarządzenia o wpisie zostały doręczone pełnomocnikowi w dniu 15 stycznia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 63 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143), dalej jako: "p.p.s.a.", jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Zgodnie zaś z art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 tejże ustawy, w razie niezastosowania się przez organ do obowiązków przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Z powyższego wynika, że wniosek o wymierzenie grzywny organowi z powodu nieprzekazania sądowi skargi w terminie jest wnioskiem wszczynającym odrębne postępowanie, o którym mowa w art. 63 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2008 roku, sygn. akt II FPS 1/08, ONSAiWSA 2008/3/42). Wniosek taki powinien więc czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych (art. 64 § 2 p.p.s.a.). Do wymagań pisma w postępowaniu sądowym należy zaś m.in. dołączenie pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu, jeżeli strona skarżąca jest reprezentowana przez pełnomocnika (art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a.). Wskazany wymóg formalny wniosku podlega konwalidacji na wezwanie sądu, zaś niewykonanie wezwania w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem wniosku (art. 64 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy. Także zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 lutego 2026 r., sygn. akt III OPS 2/25 (orzeczenia.nsa.gov.pl), podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. przez jej wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 p.p.s.a. W uchwale tej przesądzono, że w razie niedołączenia pełnomocnictwa adresatem wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi nie jest strona, lecz osoba, która podpisała skargę jako pełnomocnik. Z art. 39 p.p.s.a. wynika bowiem, że z mocy prawa pełnomocnictwo procesowe ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, a więc także do odbioru wezwań do uzupełnienia braków pisma procesowego oraz dokonania czynności uzupełnienia braku. Skoro strona działa przez pełnomocnika, to działania lub zaniechania pełnomocnika wywołują bezpośredni skutek dla mocodawcy. Jakkolwiek wezwanie do usunięcia braku formalnego jest adresowane do pełnomocnika, to z prawnego punktu widzenia, wezwana do usunięcia braku jest strona i strona ponosi konsekwencje braku reakcji pełnomocnika na wezwanie do usunięcia braku. Dodatkowo, na mocy art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Przy czym, zgodnie z § 3, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przepis ten również na podstawie odesłania z art. 64 § 3 p.p.s.a. stosuje się w odniesieniu do wniosku o wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. W niniejszej sprawie pełnomocnik wnoszący w imieniu skarżącego wniosek o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a., załączył do tego wniosku kopię udzielonego mu pełnomocnictwa, zawierającą tylko kopię poświadczenia tego pełnomocnictwa z oryginałem. Wobec tego konieczne stało się wezwanie pełnomocnika do przedłożenia oryginału pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu. Ponadto pełnomocnik został wezwany do uiszczenia wpisu. Wezwanie i odpis zarządzenia o wpisie zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu 15 stycznia 2026 r., co oznacza, że termin na wykonanie obowiązków upływał mu 22 stycznia 2026 r. Z akt wynika jednak, że w tym terminie nie złożono prawidłowego pełnomocnictwa do reprezentowania wnioskodawcy, ani nie został uiszczony wpis od wniosku (vide notatka Oddziału Finansowo-Budżetowego z 19 lutego 2026 r., k. 20 akt). W związku z tym wniosek nie może zostać przyjęty do merytorycznego rozpoznania. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 w zw. art. 64 § 3 p.p.s.a., odrzucił wniosek wniesiony w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a., którego braków nie uzupełniono w terminie i od którego nie uiszczono wpisu.