III SA/Gd 1/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Ż. na decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 4 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę S. Ż. na decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 4 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Odpis tego orzeczenia wraz z pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia skargą kasacyjną oraz o sposobie i terminie wniesienia tego środka zaskarżenia został doręczony skarżącemu w dniu 26 stycznia 2012 r. Skarżącego pouczono, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a sporządzenie jej przez osobę inną niż adwokat lub radca prawny lub po upływie trzydziestodniowego terminu spowoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. Dodatkowo wskazano, że skarżący może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy, które będzie obejmowało ustanowienie dla niego adwokata lub radcy prawnego. Stosowny wniosek o przyznanie prawa pomocy należało wnieść na urzędowym formularzu. W dniu 27 stycznia 2012 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł do Sądu pismo procesowe adresowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym przedstawił zarzuty dotyczące postępowania w przedmiocie prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, nazwane skargą kasacyjną. Skarżący podniósł w piśmie, że nie stać Go finansowo na wynajęcie adwokata albo radcy prawnego, a "nie występuje do sądu o ustanowienie tej formy pomocy, gdyż już raz Sąd odmówił skarżącemu pomocy w tej formie". Skarżący występuje jedynie "o zwolnienie od kosztów w postępowaniu sądowym" i wniosek ten podlega równolegle rozpatrzeniu. Treść pisma z dnia 27 stycznia 2012 r. jednoznacznie wskazuje, że intencją wnoszącego było zaskarżenie zapadłego w sprawie postanowienia sądu I instancji i że jest to skarga kasacyjna, sporządzona osobiście przez S. Ż. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W myśl art. 173 § 1 i 2 p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej; skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei zgodnie z art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę kasacyjną, która została przez niego sporządzona osobiście. Sąd zwraca uwagę, iż skarżący w toku postępowania został poinformowany o tym, iż skargę kasacyjną sporządzić winien adwokat lub radca prawny. Stosowne pouczenie skarżący otrzymał w dniu 26 stycznia 2012 r. wraz z odpisem postanowienia i jego uzasadnieniem. W pouczeniu wskazano także, iż skarżącemu przysługuje prawo złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, obejmującego ustanowienie dla niego adwokata lub radcy prawnego. Z akt sprawy nie wynika zaś, aby skarżący był osobiście uprawniony do sporządzenia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, których braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wobec faktu osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej, na mocy powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia.