III SA/Gd 10/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na czynność Starosty z dnia 22 listopada 2013r. nr [...] w przedmiocie wydania prawa jazdy postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu R. W. wpis od skargi w kwocie 200,00 zł (dwieście) złotych. Decyzją z dnia 18 listopada 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję Starosty z dnia 26 lutego 2013r., odmawiającą R. W. wydania prawa jazdy kategorii A i umorzyło postępowanie I instancji w całości. W związku z w/w rozstrzygnięciem Starosta w piśmie z dnia 22 listopada 2013r. nr [...] odmówił R. W. wydania prawa jazdy kategorii A, ponieważ nie spełnił on wszystkich wymagań określonych w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (Dz. U. Nr 50, poz. 151 ze zm.). Organ stwierdził, że brak możliwości wydania decyzji administracyjnej z powodu braku podstawy prawnej, która umożliwiłaby zastosowanie tej formy rozstrzygnięcia wniosku o wydanie prawa jazdy kategorii A. Organ może jedynie udzielić odpowiedzi, która jest aktem administracyjnym, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W dniu 18 grudnia 2013 r. R. W. złożył w Starostwie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, tj. o wydanie mu prawa jazdy kategorii A. W tym samym dniu, tj. 18 grudnia 2013 r., R. W. – reprezentowany przez ojca R. W., złożył również za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na czynność Starosty z dnia 22 listopada 2013r., wnosząc o jej uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w punktach 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służą one skarżącemu ( art. 52 § 1 p.p.s.a.), zaś w przypadku, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a , można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa ( art. 52 § 3 p.p.s.a.) W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Skoro z treści art. 52 § 3 p.p.s.a. wynika, że skargę wnieść można skutecznie dopiero po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu, to nie jest dopuszczalne wniesienie jej nie tylko przed wniesieniem wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ale także i równocześnie z nim. Istotą wymogu wyczerpania środków prawnych, o których mowa w w/w przepisie jest umożliwienie organowi administracji doprowadzenie do załatwienia sprawy bez konieczności wszczynania postępowania sądowoadministracynego. Dopuszczenie możliwości składania skargi równocześnie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa unicestwiałoby sens przepisu art. 52 § 1 i § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, iż R. W. złożył skargę na pismo Starosty równocześnie z wezwaniem tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Wobec powyższych okoliczności należało uznać, że skarga R. W. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 52 § 3 p.p.s.a. – o czym orzeczono w pkt 1sentencji postanowienia. Odrzucenie skargi oznacza, że Sąd nie dokonywał merytorycznej oceny zasadności skargi, która może być ponownie wniesiona w terminie wskazanym w przywołanych wyżej przepisach. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 232 § 2 p.p.s.a.). Z uwagi na powyższe okoliczności należało zwrócić uiszczony wpis od skargi, o czym Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia.