III SA/Gd 1002/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprawy ze skargi B. J. i Fundacji A. na uchwałę Rady Miasta Sopotu nr XLIII/591/2018 z dnia 18 września 2018 r. w sprawie zmiany Uchwały nr XI/115/2011 z dnia 9 września 2011 r. w sprawie uchwalenia Statutu Miasta Sopotu postanawia odrzucić skargę Fundacji A. Zarządzeniem z dnia 27 grudnia 2018 r. zobowiązano skarżącą Fundacji A. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie odpisu z właściwego rejestru potwierdzającego status prawny fundacji, określającego sposób jej reprezentacji i osoby uprawnione do reprezentacji oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 300 zł. W zarządzeniu zastrzeżono termin 7 dni i rygor odrzucenia skargi, wynikający z art. 58 § 1 pkt 3 oraz 202 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Odpis niniejszego zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 11 stycznia 2019 r. (potwierdzenie odbioru k. 32). Termin uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia opłaty upłynął bezskutecznie w dniu 18 stycznia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 28 § 1 p.p.s.a, osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. organ, o którym mowa w art. 28, ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Skarga wniesiona została przez fundację, zatem do skargi winien zostać dołączony dokument określający sposób reprezentacji fundacji i wykazujący uprawnienie osoby fizycznej działającej w jej imieniu do reprezentowania fundacji. Skarżąca, mimo wezwania, nie uzupełniła braku formalnego skargi, co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nadto skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego, co uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Okoliczność, że w piśmie z dnia 18 stycznia 2019 r. skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi z uwagi na zobowiązanie do uiszczenia kosztów sądowych, nie uzasadniała w niniejszej sprawie umorzenia postępowania. W sytuacji, gdy istnieją wątpliwości co do umocowania osoby wnoszącej skargę do reprezentowania fundacji brak jest podstaw do uznania, że skarga została skutecznie wniesiona i może być skutecznie cofnięta, przez osobę, która nie wykazała swojego umocowania do reprezentacji fundacji.