III SA/Gd 1003/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut, Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.), Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Sylwia Górny, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi "A"" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 3 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do pochodzenia towaru, cła antydumpingowego i wyrównawczego oraz określenia długu celnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz skarżącej "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. kwotę 16.388,00 ( szesnaście tysięcy trzysta osiemdziesiąt osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia 7 czerwca 2017 r. nr [...], skierowaną do "A" Spółki z o.o. w G. , Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego w G., po przeprowadzeniu postępowania w sprawie pochodzenia towaru ujętego w zgłoszeniu celnym [...] i określenia należności celnych w prawidłowej wysokości, określił wobec towaru objętego zgłoszeniem celnym kraj pochodzenia – Chiny (pkt 1), stawkę cła wyrównawczego w wysokości 44,7% oraz kod dodatkowy Taric B999 (pkt 2), orzekł o zaksięgowaniu wymaganej kwoty należności celnych typu A40 w wysokości 428433,00 zł ( pkt 3), określił stawkę cła antydumpingowego w wysokości 13,6% oraz kod dodatkowy Taric B999 (pkt 4), orzekł o zaksięgowaniu wymaganej kwoty należności celnych A30 w wysokości 130.351,00 zł (pkt 5) oraz orzekł o poborze odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne od kwoty określonej w punkcie 3 ( pkt 6). Decyzją z dnia 20 czerwca 2017r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego w G. zmienił swoją decyzję z dnia 7 czerwca 2017r. w ten sposób, że w punkcie 6 decyzji orzekł o poborze odsetek wynikających z art. 65 ust.5 ustawy Prawo celne od kwoty określonej w punktach 3 i 5. Decyzją z dnia 3 października 2017 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w G., po rozpatrzeniu odwołań spółki, obie decyzje organu pierwszej instancji utrzymał w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 21.05.2014 r. przedstawiciel bezpośredni firmy "A" Sp. z o. o. – zgłosił - celem dopuszczenia do obrotu - towar (blacha stalowa ze stali niestopowej, w zwojach, powleczona tworzywami sztucznymi) sprowadzony z Wietnamu. Zgłoszenie zostało przyjęte i zarejestrowane pod nr [...]. Towar został zakupiony od firmy [...]. Kwotę należności celnych określono w wysokości 0 zł (z zastosowaniem stawki celnej erga omnes 0%), a kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w wysokości 220.446,00 zł (wg 23% stawki podatku VAT). W dniu 24.02.2017r. do Urzędu Celnego w G. wpłynął Raport końcowy [...] dotyczący prowadzonego w Wietnamie dochodzenia przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych OLAF. Dochodzenie prowadzone było w celu ujawnienia procederu omijania wprowadzonych wobec Chin środków antydumpingowych i wyrównawczych nałożonych na produkty stalowe powlekane organicznie, polegającego na wysyłaniu towaru uprzednio sprowadzonego z Chin do Wietnamu, który następnie wysyłano do odbiorców w Unii Europejskiej. Dochodzenie prowadzone było m. in. przy współpracy z Wietnamskim Ministerstwem Przemysłu i Handlu ( MOIT), Wietnamską Izbą Przemysłu i Handlu (VCCI) oraz Wietnamskim Generalnym Departamentem Celnym. Dochodzenie potwierdziło, że towar był wysyłany do odbiorców w Unii jako pochodzący z Wietnamu, mimo iż po dokonaniu importu z Chin do Wietnamu towar nie nabywał wietnamskiego pochodzenia. Przekazany przez OLAF materiał dowodowy stanowił podstawę do wszczęcia z urzędu postępowań w sprawie kontroli w/w zgłoszenia celnego w zakresie pochodzenia towarów, zastosowanej stawki celnej, stawki cła antydumpingowego oraz określenia należności celnych (A00,A30). Przedmiotowe zgłoszenie celne zostało przyjęte w okresie obowiązywania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny ( WKC). Kwestią zasadniczą było określenie faktycznego kraju pochodzenia importowanych towarów i określenie należności celnych w prawidłowej wysokości. Raport OLAF potwierdza, że przedmiotowy towar posiadał chińskie pochodzenie i był importowany z Chin do Wietnamu, gdzie nie następowała zmiana jego pochodzenia. Z Chin do Wietnamu importowane były produkty walcowane, płaskie, wykonane z żelaza lub stali niestopowej wstępnie pomalowane, a na obszarze Wietnamu prowadzone były wyłącznie minimalne czynności , np. rozpłaszczanie, cięcie, które nie zmieniły pochodzenia towaru na wietnamskie. Firmy wietnamskie nie były w stanie udowodnić jakichkolwiek czynności wykonywanych na spornym towarze. Także dołączone do zgłoszenia faktury potwierdzają, że przedmiotem transakcji była blacha stalowa powlekana organicznie. W toku postępowania prowadzonego przez OLAF ustalono, że wietnamska firma [...] zakupiła od firmy chińskiej [...] 279482 kg produktów stalowych powlekanych organicznie (kod towaru 7210, faktura [...] z dnia 3.03.2014r. - załącznik Cl). Towar został wprowadzony na teren Wietnamu na podstawie deklaracji importowej nr [...] z dnia 18.03.2014r. Deklarowany kraj pochodzenia przy imporcie: Chiny. Towar został sprzedany firmie [...]. na podstawie faktury [...] z dnia 19.03.2014r. (załącznik B3). Następnie firma [...] dokonała eksportu 279482 kg produktów stalowych powlekanych organicznie na podstawie deklaracji eksportowej [...] z dnia 3.04.2014r. Jako wysyłającego wpisano firmę z Hongkongu, a jako kraj docelowy wskazano Polskę. Powiązania deklaracji importowych i eksportowych dokonały władze celne Wietnamu. W dniu 21.05.2014r. wprowadzona na terytorium Polski przesyłka zawierająca produkty stalowe powlekane organicznie o łącznej wadze 279482 kg objęta została zgłoszeniem celnym [...] (odbiorca "A" Sp. z o.o.). Całość towaru objętego ww. przesyłką, jak wykazało dochodzenie OLAF, została sprowadzona z Chin. Towar ten nie był poddany w Wietnamie jakiemukolwiek przetworzeniu, zatem zachował swoje chińskie pochodzenie, w związku z tym podlega środkom taryfowym obowiązującym dla towarów przywożonych z Chin. Zarzuty odwołań organ odwoławczy uznał za niezasadne. Wskazał, że do postępowań w sprawach celnych Ordynacja podatkowa ma zastosowanie jedynie w zakresie wskazanym w art. 73 ust. 1 ustawy Prawo celne. Przepisy dotyczące zasad ogólnych postępowania, które zawierają się w rozdziale 1, nie miały zastosowania w przedmiotowym postępowaniu. Organ pierwszej instancji zastosował się do zasad rządzących procedurą wydawania decyzji , określonych preambułą do UKC. W dochodzeniach prowadzonych przez OLAF nie ma zastosowania art. 190 o.p.. Przepisy regulujące kwestie prowadzonych przez ww. instytucję dochodzeń znajdują się w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego I Rady (UE, Euratom) Nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999. Żaden z artykułów ww. aktu prawnego nie obliguje OLAF do informowania podmiotów unijnych o toczącym się postępowaniu. Postępowanie z udziałem podmiotów jest prowadzone przez administracje poszczególnych państw członkowskich dopiero po zakończeniu kontroli przez urzędników OLAF i sporządzeniu raportu końcowego. Dochodzenie OLAF nie było prowadzone wobec konkretnego unijnego podmiotu, ale w celu ujawnienia procederu unikania cła antydumpingowego i wyrównawczego na towary pochodzące z Chin. OLAF wykonuje kompetencje Komisji w zakresie prowadzenia zewnętrznych dochodzeń w celu zwalczania nadużyć finansowych, korupcji i innego rodzaju nielegalnej działalności mającej negatywny wpływ na interesy finansowe Wspólnoty, jak również wszelkich innych działań lub działalności podmiotów gospodarczych z naruszeniem prawa Wspólnoty. OLAF wykonuje uprawnienia przyznane Komisji rozporządzeniem Rady nr 2185/96 do przeprowadzanie inspekcji i kontroli na miejscu w Państwach Członkowskich i zgodnie z umowami o współpracy, w państwach trzecich. Na zakończenie dochodzenia prowadzonego przez Urząd, opracowuje on Raport określający ustalony stan faktyczny, możliwe straty finansowe oraz wyniki dochodzenia. Raporty takie sporządzane są z uwzględnieniem wymogów procedur ustanowionych w prawie krajowym danego Państwa Członkowskiego. Stanowią one dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym państwa członkowskiego, w którym istnieje potrzeba ich wykorzystania, w taki sam sposób i na takich samych warunkach co raporty urzędowe sporządzane przez krajowych kontrolerów administracyjnych. Podlegają one tym samym przepisom dotyczącym oceny co raporty urzędowe sporządzane przez krajowych kontrolerów administracyjnych i mają taką samą wartość dowodową jak te raporty. Zatem Raport OLAF ma charakter dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 194 § 1 o.p. i jako taki stanowi dowód tego co zostało w nim stwierdzone. Dokumenty stanowiące podstawę sporządzonego Raportu końcowego podpisane zostały przez osoby uczestniczące w poszczególnych czynnościach. Raportowi nie można zarzucić braku prawidłowości, kompletności czy rzetelności. Postępowania kontrolne prowadzone są zawsze przy udziale władz kraju, w którym ma miejsce takie postępowanie. Organ odwoławczy wskazał, że certyfikat nr [...] wystawiony przez Wietnamską Izbę Handlu i Przemysłu nie stanowi świadectwa pochodzenia towaru, a potwierdza eksport przedmiotowego towaru z Wietnamu do Polski. Raport OLAF nie kwestionuje tego faktu, a wietnamskie pochodzenie towaru. Brak świadectwa pochodzenia towaru jednoznacznie wskazuje, że spółka eksportująca nie wystąpiła o tego rodzaju dokument, bowiem towar po imporcie do Wietnamu nie zmieniał swojego chińskiego pochodzenia, co uniemożliwiało uzyskanie od władz wietnamskich stosownego świadectwa. Organ odwoławczy stwierdził, że pomimo braku w decyzji organu pierwszej instancji precyzyjnego określenia podstaw, na których ją oparto, organ ten zastosował prawidłową stawkę cła antydumpingowego oraz wyrównawczego oraz określił należności celne. Brak podania podstawy prawnej w wydanej decyzji, o ile taka podstawa prawna istnieje, nie przesądza o konieczności jej wzruszenia. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji jednoznacznie wynika, iż stawka cła antydumpingowego i wyrównawczego określona została w artykule 1 rozporządzenia nr 214 i 215 , niezależnie o tego, kto jest producentem towaru; żaden inny przepis nie wskazuje wysokości stawki celnej. W decyzji organu pierwszej instancji ponadto wskazano, że jest ona oparta na rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1001/2013 z dnia 4 października 2013 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Załącznik ten jest sporządzony w formie tabelarycznej i nowelizowany rokrocznie. Z uwagi na jednoznaczne ustalenia, że przedmiotem importu była blacha stalowa ze stali stopowej niemalowana, zarzut nałożenia na towar środków nieprzewidzianych w ramach Taryf Celnej i niezasadne nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego i wyrównawczego jest bezzasadny. W kwestii zastosowania zawyżonej stawki cła antydumpingowego (13,6%) i wyrównawczego (44,7%) organ odwoławczy podał, że importowane towary zostały zgłoszone w momencie importu do Unii Europejskiej jako pochodzące z Wietnamu, dzięki czemu importer nie poniósł opłat związanych z cłem antydumpingowym i wyrównawczym. W momencie importu nie zgłoszono kodu dodatkowego, który pozwoliłby na zastosowanie ograniczonych przepisów antydumpingowych i wyrównawczych dla określonych spółek chińskich. Stawki te nakładane są na chińskie spółki, które współpracowały z służbami Wspólnoty w ramach ich dochodzeń i nie mogą być stosowane wobec importu, w przypadku którego zaistniał zamiar uchylenia się od zapłaty prawnie należnych ceł. W konsekwencji, stawki cła antydumpingowego i wyrównawczego zastosowane zostały w wysokości obowiązującej dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw. Z raportu OLAF wynika, że chińska spółka [...] przeniosła część swojej działalności do Wietnamu w momencie wejścia w życie środków antydumpingowych i wyrównawczych. Kontrolowała działania od momentu eksportu z Chin do Wietnamu a następnie eksportu do UE. Spółki wietnamskie nie przetwarzały towaru. Wszelkie działania podejmowane na terenie Wietnamu miały na celu ominięcie zapłaty ceł antydumpingowych i wyrównawczych. Odnośnie certyfikatów wydanych przez [...] oraz [...] oraz ekspertyzy prof. J. S. i mgr B. K. organ wskazał, że biorąc pod uwagę, że w/w przedsiębiorstwa zajmują się produkcją stali stopowej i niestopowej niewykluczone jest , że produkują stal zarówno powlekaną jak i niepowlekaną. Jednak w trakcie wizyty urzędników OLAF w firmie wietnamskiej [...] ustalono, że firma ta importowała wstępnie malowany metal (produkt gotowy) od [...] (Chiny) a następnie eksportowała go w tej samej ilości i wymiarze oraz że zgłosiła towar pod tą samą podpozycją HS w kolejnych dniach do Unii Europejskiej przez pośredników w Singapurze i Hongkongu. Spółka wskazała, że przeprowadziła marginalne czynności w zakresie przetwarzania towaru takie jak rozpłaszczenie, cięcie i pokrycie powłoką, na której nie widać odcisków palców, w celu zwiększenia jakości produktów. Czynności te nie mogły zostać potwierdzone na podstawie dokumentów. Nie występowała zatem o świadectwa pochodzenia mając świadomość, że towar nie ulegał żadnej zmianie umożliwiającej nabycie wietnamskiego pochodzenia. Stąd w dokumentach załączonych do zgłoszenia celnego znajduje się wyłącznie certyfikat potwierdzający wywóz towaru. Podstawą określenia niepreferencyjnego pochodzenia w UE w odniesieniu do produktów, które nie zostały w całości uzyskane w jednym kraju , jest art. 24 WKC, zgodnie z którym towar, w którego produkcję zaangażowany jest więcej niż jeden kraj, jest uznawany za pochodzący z kraju, w którym został poddany ostatniej istotnej ekonomicznie uzasadnionej obróbce lub przetworzeniu, które spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu. Proces przetwórczy lub obróbka może być uważana za istotną w rozumieniu cytowanego przepisu, jeżeli produkt będący jego rezultatem posiada swoje własne właściwości jak i własny skład, których nie posiadał przed poddaniem go temu procesowi lub obróbce. Reguły niepreferencyjnego pochodzenia obowiązujące w Wietnamie w odniesieniu do towarów z pozycji 7210 przewidują, że towary muszą być wyprodukowane z surowców z innej pozycji niż 7208,7209 i 7911. Reguła ta nie została spełniona, a towar w niezmienionym stanie był eksportowany do Unii. Dokonywane w Wietnamie marginalne czynności przez [...] nie spowodowały zmiany klasyfikacji taryfowej. Towar nie został przetworzony i w związku z tym nie nabył wietnamskiego pochodzenia. Ponadto firma [...] w toku dochodzenia prowadzonego przez OLAF w żaden sposób nie udokumentowała, że przedmiotem importu z Chin była blacha niepowlekana organicznie, która następnie została poddana obróbce bądź przetworzeniu na obszarze Wietnamu. Natomiast z dokumentacji w postaci faktur, deklaracji importowych, protokołu sporządzonego po wizycie w wietnamskiej hucie, klasyfikacji towaru do kodu 7210 jednoznacznie wynika, że przedmiotem importu z Chin do Wietnamu była wysokiej jakości blacha stalowa ocynkowana ogniowo w kręgach, pomalowana, która następnie w niezmienionym stanie została wyeksportowana do Unii Europejskiej. Organ odwoławczy nie kwestionował ustaleń zawartych w ekspertyzie dotyczącej parametrów technicznych powłoki organicznej i jej kluczowej roli w produkcie końcowym czyli stali powlekanej, sporządzonej w czerwcu 2017r. Uznał, że nie można przyjąć, że ekspertyza odnosi się do spornego towaru, bowiem w dniu odprawy celnej nie zostały pobrane i zabezpieczone próbki towaru, co uniemożliwia ustalenie tożsamości towaru poddanego ekspertyzie z towarem objętym zgłoszeniem celnym. W tym stanie rzeczy przedłożony dowód nie może mieć wpływu na ustalenia stanu i rodzaju towaru objętego ww. zgłoszeniem. W okolicznościach niniejszej sprawy nie było podstaw do przeprowadzenia dowodów z zeznań świadków, zgłoszonych przez stronę. Reasumując organ wskazał, że w toku przeprowadzonego postępowania ustalono, że strona, pomimo że zgłosiła do odprawy blachę stalową, ze stali niestopowej w zwojach, powleczoną tworzywami sztucznymi pochodzenia wietnamskiego, faktycznie dokonała importu blachy stalowej ocynkowanej ogniowo w kręgach, pomalowanej, pochodzącej z Chin. Deklarowanie wietnamskiego pochodzenia przesyłki spowodowało ominięcie należnego cła antydumpingowego i wyrównawczego dla towarów pochodzących z Chin, a tym samym zaniżenie należności celnych. Strona dokonując importu towaru nie dołożyła należytej staranności, aby uzyskać urzędowe dokumenty potwierdzające pochodzenie towaru, np. świadectwo pochodzenia. Do odprawy celnej załączyła wyłącznie certyfikat potwierdzający wywóz towaru z Wietnamu. Mając na uwadze obowiązujące cła antydumpingowe i wyrównawcze na przedmiotowy towar pochodzący z Chin oraz kupując towar od pośrednika a nie producenta, wręcz wskazane było uzyskanie od władz Wietnamu stosownych dokumentów potwierdzających wietnamskie pochodzenie. Zatem nie było podstaw do odstąpienia od poboru odsetek , o jakich mowa w art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne. ""A"" Spółka z o.o. w G. wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: ̶ art. 188 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy Prawo celne oraz pkt 27 zd. 1 preambuły do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013r. ustanawiającego unijny kodeks celny, poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych, mimo że złożone zostały w zakreślonym w wezwaniu organu I Instancji z dnia 27 kwietnia 2017r. terminie i ukierunkowane były na wykazanie istotnych w sprawie okoliczności faktycznych; ̶ art. 190 § 2 o.p. w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy Prawo celne, poprzez brak umożliwienia spółce udziału w przeprowadzeniu dowodów z zeznań świadków- [...] oraz [...], a tym samym uniemożliwienie spółce zadawania pytań świadkom oraz składania wyjaśnień; ̶ art. 194 § 1 o.p. w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy Prawo celne poprzez uznanie, że dokument urzędowy -poświadczenie pochodzenia, wystawione przez Wietnamską Izbę Handlu i Przemysłu (Vietnam Chamber of Commerce and Industry), nie stanowi dowodu tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone - przy jednoczesnym uznaniu, iż dowód okoliczności w nim stwierdzonych stanowi raport OLAF, który nie jest dokumentem urzędowym, ̶ art. 11 ust. 2 rozporządzenia nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r. dotyczącego dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999 ("Rozporządzenie 883") w zw. z art. 194 § 1 o.p. w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy Prawo celne, poprzez uznanie, iż sporządzony przez OLAF raport, który nie spełnia wymogów proceduralnych wynikających z prawa krajowego (polskiego), może być traktowany jako dokument urzędowy, a co za tym idzie - stanowić dowód tego, co zostało w nim stwierdzone; ̶ art. 187 § 1 i art. 188 o.p. w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy Prawo celne, poprzez zaniechanie przez organ, mimo wniosku, przeprowadzenia dodatkowej czynności dowodowej polegającej na zwróceniu się do OLAF o przedłożenie kompletnej dokumentacji (wszelkich akt sprawy, protokołów, notatek, nagrań itp.) stanowiącej podstawę sporządzenia raportu końcowego, dotyczącego prowadzonego w Wietnamie dochodzenia, w tym wszelkich materiałów (w tym: protokołów, tłumaczeń, nagrań) potwierdzających czynności dowodowe (przesłuchania, wizje, okazania) podjęte przez członków misji OLAF w Wietnamie, podczas gdy dowód ten był niezbędny do wyjaśnienia, czy w ramach czynności poprzedzających sporządzenie raportu OLAF zachowane zostały wymogi proceduralne przewidziane w prawie polskim, w szczególności zaś: czy na treść ustaleń OLAF nie wpłynęły zaniechania dowodowe; czy w raporcie nie pominięto części materiałów dowodowych oraz czy przy prowadzeniu dowodów osobowych nie doszło do przeinaczeń lub pominięć wynikających z bariery językowej wynikającej z faktu, iż członkowie misji OLAF władali innymi językami (portugalskim, angielskim) niż osoby przesłuchiwane; ̶ art. 22 ust. 7 w zw. z art. 29 UKC, poprzez utrzymanie przez organ w mocy decyzji organu I Instancji, mimo że nie zawierała ona precyzyjnego określenia podstaw na których ją oparto, z poprzestaniem wyłącznie na ogólnym powołaniu się na (i) rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej; (ii) rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 214/2013 z dnia 11 marca 2013 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych powlekanych organicznie produktów ze stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ("Rozporządzenie 214") oraz (iii) rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 215/2013 z dnia 11 marca 2013 r. nakładające cło wyrównawcze na przywóz niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ("Rozporządzenie 215") - bez wskazania w sposób szczegółowy na jakich konkretnie jednostkach redakcyjnych powołanych aktów prawnych (paragrafach, artykułach, ustępach, punktach itp.) oparta była decyzja organu I instancji; ̶ art. 217 Konstytucji RP, poprzez nałożenie na spółkę daniny publicznej w postaci cła antydumpingowego i cła wyrównawczego, mimo że nie dopuściła się ona żadnego działania, z którym wiąże się powstanie obowiązku zapłaty w/w ceł, jako że nie dokonała przywozu wyrobów ze stali powlekanej organicznie, lecz wyrobów ze stali niepowleczonej organicznie - a więc czynności nie skutkującej powstaniem długu celnego; ̶ art. 20 ust. 3 lit. "g" w zw. z ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny ("WKC") w zw. z art. 172 ust. 2 UKC w zw. z art. 1 ust. 1 rozporządzenia 214, poprzez zastosowanie środka nieprzewidzianego w ramach Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich i nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego przewidzianego w rozporządzeniu 214 na towary nie będące wyrobami ze stali powlekanej organicznie, lecz wyrobami ze stali niepowleczonej organicznie, a więc zastosowanie środka przewidzianego w rozporządzeniu 214 do towarów nieobjętych zakresem przedmiotowym jego działania; ̶ art. 20 ust. 3 lit. "g" w zw. z ust. 1 WKC w zw. z art. 172 ust. 2 UKC w zw. z art. 1 ust. 1 rozporządzenia 215, poprzez zastosowanie środka nieprzewidzianego w ramach Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich i nałożenie ostatecznego cła wyrównawczego przewidzianego w rozporządzeniu 215 na towary nie będące wyrobami ze stali powlekanej organicznie, lecz wyrobami ze stali niepowleczonej organicznie, a więc zastosowanie środka przewidzianego w rozporządzeniu 215 do towarów nieobjętych zakresem przedmiotowym jego działania; ̶ art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne w brzmieniu obowiązującym w dacie importu w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy z 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy Prawo celne oraz niektórych innych ustaw, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na braku uchylenia decyzji organu I Instancji w zakresie określenia w niej wymogu zapłaty odsetek od kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą określoną w decyzji a kwotą pobraną na podstawie zgłoszenia celnego, w sytuacji gdy spółka udowodniła, że dane podane w zgłoszeniu celnym nie wynikały z jej zaniedbania lub świadomego działania; Z ostrożności procesowej podniesiono zarzut naruszenia: ̶ art. 20 ust. 3 lit. "g" w zw. z ust. 1 WKC w zw. z art. 1 ust. 2 rozporządzenia 214 poprzez zastosowanie stawki ostatecznego cła antydumpingowego w wysokości 13,6 % właściwego dla "wszystkich pozostałych przedsiębiorstw", podczas gdy z ustaleń OLAF, przyjętych za własne przez organy obu instancji wynika, iż wytworzenie stali galwanizowanej nastąpiło w hucie "[...]", co uzasadniało zastosowanie stawki ostatecznego cła antydumpingowego w wysokości 5,9 %; ̶ art. 20 ust. 3 lit. "g" w zw. z ust. 1 WKC w zw. z art. 1 ust. 2 rozporządzenia 215 poprzez zastosowanie stawki ostatecznego cła wyrównawczego w wysokości 44,7 % właściwego dla "wszystkich pozostałych przedsiębiorstw", podczas gdy z ustaleń OLAF, przyjętych za własne przez organy obu instancji wynika, iż wytworzenie stali galwanizowanej nastąpiło w hucie "[...]", co uzasadniało zastosowanie stawki ostatecznego cła antydumpingowego w wysokości 23,8 %. Ponadto skarżąca wniosła o zwrócenie się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniem prejudycjalnym - czy raporty sporządzane przez OLAF na podstawie art. 11 rozporządzenia nr 883/2013 wówczas, gdy raporty bądź poprzedzające ich sporządzenie postępowanie nie spełniają wymogów proceduralnych obowiązujących w państwie członkowskim , w szczególności w zakresie zapewnienia podmiotowi, którego raport i poprzedzające go postępowanie dotyczy prawa do czynnego udziału w postępowaniu – mają mieć w prawie krajowym taką samą moc prawną co raporty urzędowe sporządzane przez krajowych kontrolerów administracyjnych ; podlegać tym samym przepisom dotyczącym oceny co raporty urzędowe sporządzane przez krajowych kontrolerów administracyjnych i mieć taką samą wartość dowodową jak te raporty. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w G. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest zasadna, choć większości z jej zarzutów podzielić nie można. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie są decyzje organów celnych ustalające, że krajem pochodzenia importowanego przez skarżącą spółkę towaru nie jest Wietnam, a Chiny oraz - na skutek tego ustalenia – nakładające na spółkę cło antydumpingowe i cło wyrównawcze. Ponadto - jak ustalono - przedmiotem importu z Chin do Wietnamu, a następnie eksportu do Polski była blacha stalowa powlekana organicznie ( blacha stalowa ze stali niestopowej malowana). Skarżąca kwestionowała te ustalenia twierdząc, że dokonała przywozu wyrobów ze stali niepowleczonej organicznie. Zarzucała wobec tego, że nie można było nałożyć cła antydumpingowego i wyrównawczego , bowiem dokonała przywozu towarów, na które cła te nie zostały nałożone. Istotną w przedmiotowej sprawie kwestią był fakt, że Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych OLAF przeprowadził przy współpracy wietnamskich władz administracyjnych dochodzenie w celu ujawnienia procederu omijania wprowadzonych wobec Chin środków antydumpingowych i wyrównawczych nałożonych na produkty stalowe powlekane organicznie , polegającego na wysyłaniu towaru uprzednio sprowadzonego z Chin do Wietnamu , który następnie wysyłano do Unii Europejskiej. Raport końcowy OLAF nr [...] z dnia 21 grudnia 2016 r. z tego dochodzenia wpłynął do Urzędu Celnego w G. w dniu 24 lutego 2017 r. Na treści raportu OLAF oparły się organy celne w niniejszej sprawie ustalając, że przedmiotowy towar był wyrobem ze stali powlekanej organicznie oraz że miał on chińskie pochodzenie. Z uwagi na szereg zarzutów skargi, koncentrujących się na kwestiach związanych z raportem OLAF konieczne jest wskazanie w tym miejscu, że Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) ustanowiony został decyzją Komisji z dnia 28 kwietnia 1999 r. (Dz.U.UE.L.1999.136.20). Kwestie dotyczące prowadzonych przezeń dochodzeń normuje rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, EURATOM) nr 883/2013 z dnia 11 września 2013 r., dotyczące dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie Rady (Euratom) nr 1074/1999, które weszło w życie w dniu 1 października 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.248.1). Rozporządzenie nr 883/2013 stanowi w art. 11 ust. 1, że po zakończeniu dochodzenia przez Urząd, sporządza się raport. W myśl art. 11 ust. 2 przy przygotowaniu tych raportów i zaleceń uwzględnia się prawo krajowe zainteresowanego państwa członkowskiego. Raporty sporządzone na tej podstawie stanowią dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym państwa członkowskiego, w którym istnieje potrzeba ich wykorzystania, w taki sam sposób i na takich samych warunkach co raporty urzędowe sporządzane przez krajowych kontrolerów administracyjnych. Tak więc z przywołanych przepisów wynika wprost, że raport OLAF stanowi dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym i że posiada taką samą wartość dowodową, jak podobne dokumenty sporządzane w postępowaniach prowadzonych przed organami krajowymi. Odnosząc się do zarzutu, że przedmiotowy raport OLAF nie spełnia wymogów proceduralnych wynikających z polskiego prawa krajowego, który to zarzut uzasadniono twierdzeniem, że nie uwzględniono wymogów art. 190 § 2 op. w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy Prawo celne – w zakresie zasad umożliwienia stronie udziału w przesłuchaniu świadków zauważyć należy, że z przedmiotowego raportu nie wynika, by przed jego sporządzeniem przeprowadzono jakiekolwiek dowody z zeznań świadków. Przepisy rozporządzenia nr 883/2013 nie zawierają też postanowień, nakazujących zawarcie w treści raportu odniesień do prawa krajowego państw członkowskich Unii. Brak informacji o sposobie dokonywania tłumaczeń ( o ile ich dokonywano) nie poddaje też w wątpliwość rzetelności treści raportu. Zdaniem Sądu skarżąca, konstruując zarzuty skargi, wadliwie utożsamia samo przygotowanie raportu z przeprowadzeniem dochodzenia przez OLAF. Chybione są także zarzuty , że nie zapewniono skarżącej jako stronie możliwości udziału w postępowaniu OLAF , bowiem skarżąca nie była stroną objętą dochodzeniem przez OLAF prowadzonym. Z treści aktów prawnych normujących działanie OLAF wynika , że nie przewidują one możliwości udziału przedsiębiorstw importujących towary w czynnościach OLAF, kończących się sporządzeniem raportu. Skarżąca zarzucała też, że organ zaniechał zwrócenia się do OLAF o przedłożenie kompletnej dokumentacji stanowiącej podstawę sporządzenia raportu końcowego. Z raportu sporządzonego przez OLAF i dostarczonego Polsce wynika, że powstał on na podstawie materiału źródłowego przy współpracy z władzami wietnamskimi. Podnoszone przez skarżącą wątpliwości co do jego rzetelności nie mają oparcia w faktach. W raporcie OLAF oprócz przedstawienia ustalonych okoliczności faktycznych zaprezentowano także wynik dochodzenia. Informacje ujęte w raporcie OLAF i załącznikach do niego zostały pozyskane przez funkcjonariuszy unijnych przy współudziale wietnamskich władz administracyjnych , wobec czego nie ma uzasadnionych podstaw do ich ponownej weryfikacji z materiałem źródłowym, na podstawie którego powstał raport OLAF. W tej sytuacji prowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego prowadziłoby do nieuzasadnionego przedłużenia postępowania oraz naruszałoby ekonomikę postępowania ( por. stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z dnia 22.02.2017r., sygn. akt I GSK 1424/15, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Przechodząc do meritum sprawy przypomnieć należy, że po zwolnieniu towarów organy celne mogą dokonać kontroli celnej. Do celów kontroli celnych organy mogą - zgodnie z art. 48 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny ( Dz.U.UE.L 2013.269.1, dalej jako UKC) – weryfikować prawidłowość i kompletność informacji podanych w zgłoszeniu celnym, deklaracji do czasowego składowania, przywozowej deklaracji skróconej, wywozowej deklaracji skróconej, zgłoszeniu do powrotnego wywozu lub powiadomieniu o powrotnym wywozie, a także weryfikować istnienie, autentyczność, prawidłowość i ważność wszelkich załączonych dokumentów oraz mogą kontrolować księgowość zgłaszającego i pozostałą dokumentację dotyczącą operacji odnoszących się do towarów lub uprzednich lub późniejszych operacji handlowych związanych z tymi towarami po ich zwolnieniu. Zgodnie z art. 172 ust. 2 UKC , jeżeli nie przewidziano inaczej, data przyjęcia zgłoszenia celnego przez organy celne jest datą, która będzie wykorzystywana do celów stosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której towary są zgłaszane oraz do celów wszelkich innych formalności przywozowych lub wywozowych. Przedmiotowe zgłoszenie celne zostało przyjęte pod rządami rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. UE.L.92.302.1 ze zm., dalej jako WKC). Organy, jak już wyżej wskazano, na podstawie raportu OLAF ustaliły, że towar objęty przedmiotowym zgłoszeniem celnym był wyrobem ze stali powlekanej organicznie oraz że miał on chińskie pochodzenie. Na podstawie tego raportu ustalono, że z Chin do Wietnamu importowano produkty walcowane, płaskie, wykonane z żelaza lub stali niestopowej wstępnie pomalowane, a w Wietnamie prowadzono jedynie minimalne czynności – rozpłaszczanie, cięcie, które nie zmieniły pochodzenia towaru na wietnamskie. Wietnamskie firmy , importujące towar z Chin do Wietnamu nie były w stanie wykazać, że wykonywały jakiekolwiek czynności na spornym towarze. W toku postępowania prowadzonego przez OLAF ustalono, że wietnamska firma [...] kupiła od firmy chińskiej [...] 279482 kg produktów stalowych powlekanych organicznie (kod towaru 7210, faktura [...] z dnia 3 marca 2014 r.). Towar wprowadzono na teren Wietnamu na podstawie deklaracji importowej nr [...] z dnia 18 marca 2014 r. , w której zadeklarowano, jako kraj pochodzenia przy imporcie - Chiny. Towar ten sprzedano firmie [...] na podstawie faktury 00000 z dnia 19 marca 2014 r. [...] dokonała eksportu 279482 kg produktów stalowych powlekanych organicznie na podstawie deklaracji eksportowej [...] z dnia 3 kwietnia 2014 r. Jako wysyłającego wskazano firmę z Hongkongu , a jako kraj docelowy - Polskę. Produkty stalowe powlekane organicznie o wadze 279482 kg wprowadzono na terytorium Polski w dniu 21 maja 2014 r. i objęto je zgłoszeniem celnym [...]. Odbiorcą tego towaru była skarżąca spółka. Zgodnie z art. 24 WKC towar, w którego produkcję zaangażowany jest więcej niż jeden kraj, jest uznawany za pochodzący z kraju, w którym został poddany ostatniej istotnej, ekonomicznie uzasadnionej obróbce lub przetworzeniu, które spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu. Z uwagi na wynik dochodzenia OLAF nie budziło wątpliwości , że przedstawiony w raporcie towar, którego pochodzenie zakwestionowano, nie został na terenie Wietnamu poddany tego rodzaju obróbce czy procesowi technologicznemu, by można było mówić o zmianie jego pochodzenia. Jak ustalono podczas wizyty urzędników OLAF w firmie wietnamskiej [...], która według skarżącej była firmą, w której dokonano obróbki lub przetworzenia przedmiotowego towaru, które spowodowało nabycie wietnamskiego pochodzenia, firma ta importowała wstępnie malowany metal – gotowy produkt - od chińskiej firmy [...], a następnie eksportowała go w tej samej ilości , a także zgłosiła towar pod tą samą podpozycją HS w kolejnych dniach do Unii Europejskiej przez pośredników w Singapurze i Hongkongu. Z uzyskanych od tej firmy informacji wynikało, że dokonywała wobec towaru jedynie rozpłaszczania, cięcia i pokrycia powłoką , na której nie widać odcisków palców, lecz nie przedstawiła ona żadnych dokumentów potwierdzających te czynności. Nie dysponowała też świadectwami pochodzenia, które mogłyby potwierdzić, że towar poddano istotnej, ekonomicznie uzasadnionej obróbce, umożliwiającej nabycie wietnamskiego pochodzenia. Czynności wykonywane w tej firmie nie doprowadziły do zmiany klasyfikacji taryfowej towaru. Z uzyskanych przez OLAF dokumentów - faktur, deklaracji importowych oraz sporządzonego protokołu z wizyty w tej firmie wynika, że importowała ona z Chin do Wietnamu towar, który w niezmienionym stanie wyeksportowała do Unii. Nie budziło wątpliwości Sądu - z uwagi na rzetelne i spójne przedstawienie przebiegu misji oraz szczegółowe i czytelne przedstawienie jej wyników w raporcie OLAF - że jest to dokument, na którego treści zasadnie oparły się organy ustalając rodzaj i pochodzenie przedmiotowego towaru. Ustaleń w toku dochodzenia dokonywano przede wszystkim na podstawie dokumentów , uzyskanych m.in. podczas wizyt w firmach wietnamskich. Ustalenia zostały ujęte w protokole i jego załącznikach , które podpisywane były przez członków OLAF oraz przedstawicieli urzędów wietnamskich. Rodzaj towaru wynikał też z faktur dotyczących spornego towaru, na które wskazywał organ odwoławczy. Skarżąca twierdziła, że dołączony do zgłoszenia celnego certyfikat nr [...], wystawiony przez Wietnamską Izbę Handlu i Przemysłu, jest dowodem na wietnamskie pochodzenie towaru. Stanowiska skarżącej , dotyczącego charakteru tego dokumentu podzielić nie można. Wbrew twierdzeniom skarżącej spółki nie jest to dokument świadczący o tym, że przedmiotowy towar został wyprodukowany w Wietnamie, a dokument świadczący o tym, że został on z Wietnamu wyeksportowany. Tego ostatniego faktu nikt nie kwestionował. Skarżąca nie legitymuje się świadectwem pochodzenia towaru. Świadectwo pochodzenia jest dokumentem potwierdzającym, że towar którego dotyczy, został wyprodukowany w kraju, z którego został dostarczony. Wystawcą świadectwa pochodzenia jest zazwyczaj izba handlowa lub przemysłowo-handlowa danego kraju. Tego rodzaju dokumentem przedłożony certyfikat nie jest. Niezasadne wobec tego są zarzuty naruszenia art. 194 § 1 o.p. w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy Prawo celne poprzez uznanie, iż dokument urzędowy - poświadczenie pochodzenia wystawione przez Wietnamską Izbę Handlu i Przemysłu nie stanowi dowodu tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Zdaniem Sądu organ odwoławczy zasadnie uznał, że przedłożona przez skarżącą ekspertyza prof. J. S. i mgr B. K. oraz certyfikaty towaru przedłożone przez chińską hutę [...] i wietnamską hutę [...] nie mogą być uznane za dowody świadczące o rodzaju i pochodzeniu przedmiotowego towaru. Z uwagi na brak pobrania i zabezpieczenia próbek towaru w dniu dokonania odprawy celnej nie jest możliwe przyjęcie, że wyniki ekspertyzy odnoszą się do spornego towaru, a hipotetyczna możliwość, że wskazane przedsiębiorstwa produkują tak stal powlekaną jak i niepowlekaną nie świadczy o rodzaju przedmiotowego towaru. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że wyniki misji OLAF przedstawione w raporcie odnoszące się do spornego towaru - jego rodzaju i pochodzenia - są jednoznaczne. Z uwagi na ustalenia dotyczące charakteru przedmiotowego towaru , które Sąd orzekający zaakceptował , niezasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów Konstytucji RP , przepisów WKC , UKC, rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 214/2013 i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 215/2013 poprzez zastosowanie środków nie przewidzianych przepisami prawa i nałożenie cła antydumpingowego oraz cła wyrównawczego na towary, które - jak twierdziła skarżąca - są wyrobami ze stali niepowleczonej organicznie, czyli zastosowanie środka przewidzianego w w/w rozporządzeniach na towary nieobjęte ich zakresem. Sąd nie podziela też zarzutu naruszenia art. 65 ust. 5 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne, z którego wynika, że gdy kwota wynikająca z długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych, podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, organ celny pobiera odsetki, chyba że dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych było spowodowane okolicznościami niewynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Organ odwoławczy zasadnie wskazał, że skarżąca nie dołożyła należytej staranności przy dokonywaniu importu, by uchronić się przed sprowadzeniem towarów pochodzenia chińskiego. W sytuacji , gdy na sprowadzane przez skarżącą towary nałożone były cła antydumpingowe i wyrównawcze - na towary wyprodukowane w Chinach - powinna była ona podjąć działania czy akty staranności, by wykluczyć nabycie towaru, wobec którego zastosowano proceder omijania ceł. Skarżąca poprzestała na uzyskaniu jedynie certyfikatu potwierdzającego wywóz towaru z Wietnamu, nie uzyskując świadectwa pochodzenia. Nie można wobec tego uznać, by wykazała , że podanie nieprawidłowych danych było spowodowane okolicznościami niewynikającymi z jej zaniedbania lub świadomego działania. Zarzut naruszenia przepisów postępowania poprzez uniemożliwienie skarżącej udziału w przeprowadzeniu dowodów z zeznań świadków – wskazanych z nazwisk urzędników wietnamskich- jest o tyle chybiony, że osoby te nie były przesłuchiwane w charakterze świadków przez urzędników OLAF. Skarżąca w skardze stwierdziła, że z decyzji wynika, że jednym z głównych źródeł wiedzy o faktach , które legły u podstaw jej wydania były ustalenia OLAF poczynione w wyniku przeprowadzenia przesłuchań i uzyskania wyjaśnień od osób wskazanych w raporcie OLAF , a wnioskowanych przez skarżącą jako świadkowie. Zauważyć wobec tego należy, że Sąd nie podziela stanowiska skarżącej, by możliwe było wyprowadzenie tego rodzaju wniosków z treści decyzji czy też z raportu OLAF. Osoby wskazywane przez skarżącą nie były świadkami w toku prowadzonego przez OLAF dochodzenia, lecz przedstawicielami urzędów wietnamskich, uczestniczącymi w czynnościach urzędników OLAF, m.in. w wizycie w firmie [...]. Ponadto zauważyć należy, że raport OLAF opiera się w głównej mierze na dokumentach uzyskanych w toku misji. Natomiast - o ile intencją skarżącej było postawienie zarzutu nieuwzględnienia zgłoszonych przez nią wniosków dowodowych stwierdzenia wymaga, że organ odwoławczy zasadnie uznał przesłuchanie tych osób na wskazane przez skarżącą okoliczności za zbędne. Skarżąca wnosiła bowiem o przeprowadzenie dowodu z zeznań wskazanych osób jako świadków na okoliczność przebiegu czynności przeprowadzonych przez OLAF w hucie [...] , w tym w szczególności ustaleń co do wytworzenia objętych importem spółki towarów w hucie [...], względnie co do czynności wchodzących w skład obróbki dostarczonych do huty półproduktów, wykonanych w celu wytworzenia z nich przedmiotowych towarów. Tymczasem przebieg czynności przeprowadzanych przez OLAF w hucie [...] , w tym dotyczących zakresu prac wykonywanych przy towarze przedstawia podpisany m.in. przez wskazane przez skarżącą osoby protokół z wizyty w spółce [...], stanowiący dowód w niniejszej sprawie. Nie było wobec tego podstaw do przesłuchania tych osób w charakterze świadków, bowiem okoliczności, na które miałyby zeznawać zostały wykazane innymi dowodami. Pamiętać należy, że organ nie jest zobowiązany do podejmowania wszelkich możliwych czynności procesowych (w sposób nieograniczony) w sytuacji, gdy dotychczas zgromadzony materiał dowodowy dostatecznie wyjaśnia stan sprawy i pozwala na prawidłowe podjęcie rozstrzygnięcia. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych mimo ich złożenia w terminie zakreślonym w wezwaniu organu pierwszej instancji zauważyć należy, że choć pismo zawierające wnioski dowodowe zostało nadane pocztą w terminie, to organ pierwszej instancji nie dysponował nim wydając decyzję. Zauważyć też należy, że organy nie tyle mają obowiązek uwzględnienia wniosków dowodowych – jak można wnioskować z treści zarzutu - ale obowiązek ustosunkowania się do nich, co uczynił organ odwoławczy. Sąd nie podziela przy tym zarzutu skarżącej, że organ odwoławczy nie odniósł się merytorycznie do jej wniosków dowodowych, bowiem uczynił to, co znalazło odzwierciedlenie w treści decyzji. Sąd nie zgadza się także z założeniem poczynionym przez skarżącą, że oparcie się przez organy na treści raportu OLAF jest równoznaczne z brakiem prowadzenia przez organy własnego postępowania dowodowego, bowiem poczynienie ustaleń w oparciu o ten raport było właśnie przeprowadzeniem takiego postępowania – wraz z dokonaniem oceny dokumentów dołączonych do zgłoszenia celnego czy też odniesieniem się przez organ odwoławczy do dowodów zaoferowanych przez skarżącą. Niezasadny był też zarzut dotyczący utrzymania przez organ odwoławczy w mocy decyzji organu I instancji, mimo że nie zawierała precyzyjnego określenia podstaw, na których ją oparto. W ocenie Sądu organ odwoławczy trafnie uzasadnił swe stanowisko dotyczące braku konieczności uchylenia decyzji organu pierwszej instancji mimo zarzucanych jej w tym zakresie uchybień. Stanowisko organu odwoławczego, jak i zaprezentowane w tym zakresie argumenty należy podzielić. Za zasadny należało natomiast uznać zarzut naruszenia przepisów rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 214/2013 z dnia 11 marca 2013 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych powlekanych organicznie produktów ze stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ( Dz.U. UE.L 2013. 73.1) – dalej zwanego "rozporządzeniem nr 214" oraz zarzut naruszenia przepisów rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 215/2013 z dnia 11 marca 2013 r. nakładającego cło wyrównawcze na przywóz niektórych wyrobów ze stali powlekanej organicznie, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ( Dz.U. UE.L 2013. 73.16) – dalej zwanego "rozporządzeniem nr 215". Wymienione akty prawne określają w swych artykułach 1 ust. 2 wysokości stawek ostatecznego cła antydumpingowego i stawek ostatecznego cła wyrównawczego. W obu przypadkach wskazano wysokość ceł dla przedsiębiorstwa [...], które to przedsiębiorstwo, jak ustalono na podstawie raportu OLAF, było producentem towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym. Wysokość ostatecznego cła antydumpingowego dla tego przedsiębiorstwa ustalono w wysokości 5,9 %, a ostatecznego cła wyrównawczego - w wysokości 23,8%. Organ odwoławczy uzasadniając swe stanowisko w zakresie wysokości ceł ustalonych w decyzji w stawkach dla "wszystkich pozostałych przedsiębiorstw" - ostateczne cło antydumpingowe - 13,6 %, ostateczne cło wyrównawcze- 44,7% - nie popierając go jakimkolwiek odniesieniem do obowiązujących przepisów wskazał, że w momencie importu nie zgłoszono kodu dodatkowego, który pozwoliłby na zastosowanie ograniczonych przepisów antydumpingowych i wyrównawczych dla określonych spółek chińskich oraz że stawki te nakładane są na chińskie spółki , które współpracowały ze służbami Wspólnoty w ramach ich dochodzeń i nie mogą być zastosowane wobec importu, w przypadku którego zaistniał zamiar uchylenia się od zapłaty prawnie należnych ceł. Rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (Dz.U.UE.L 2009.343.51, "rozporządzenie podstawowe") stanowiło w art. 13 ust. 1 , że cła antydumpingowe nieprzekraczające pozostałych ceł antydumpingowych nałożonych stosownie do art. 9 ust. 5 można rozszerzyć tak, aby objęły przywożone towary od przedsiębiorców korzystających z ceł indywidualnych w krajach, których dotyczy środek, w przypadku gdy obowiązujące środki są obchodzone. Praktyka, proces lub prace, o których mowa w akapicie pierwszym, polegają między innymi na (...) wysyłce towaru objętego środkiem za pośrednictwem państw trzecich. Wynika z powyższego , że w przypadku ustalenia wysokości stawki cła antydumpingowego dla konkretnego dostawcy możliwe jest zastosowanie innej stawki cła w przypadku , gdy obowiązujące cła antydumpingowe są obchodzone, np. poprzez wysyłkę towaru za pośrednictwem państwa trzeciego, ale musi to wynikać z konkretnych rozwiązań prawnych. Postanowienia dotyczące zastosowania innych stawek cła antydumpingowego zawierało rozporządzenie Komisji (UE) nr 845/2012 z dnia 18 września 2012 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych powlekanych organicznie produktów ze stali pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ( Dz.U.UE.L. 2012.252.33) - dalej jako "rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych" . Rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych stanowiło w art. 1 ust. 3, że stosowanie tymczasowych stawek cła antydumpingowego ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w załączniku. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury obowiązuje cło mające zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw. Postanowienia tego przepisu nie zostały jednak przeniesione do rozporządzenia nr 214. W rozporządzeniu nr 214 nie ma także żadnych postanowień , z których wynikałoby, że w przypadku obchodzenia ceł antydumpingowych w stawkach ustalonych w art. 1 ust. 2 dla wskazanych w nim z nazwy przedsiębiorstw należy stosować stawki cła w wysokości jak dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw. W tej sytuacji - zdaniem Sądu – dla przedsiębiorstw wymienionych z nazwy zastosowanie mają stawki ostatecznego cła antydumpingowego, określone w art. 1 ust. 2 tego rozporządzenia, ustalone dla tych przedsiębiorstw. Także w rozporządzeniu nr 215 brak jest postanowień , z których wynikałoby, że w przypadku przywozu towarów w sposób mający na celu obejście ceł wyrównawczych należy stosować stawki ostatecznego cła wyrównawczego w wysokości jak dla wszystkich pozostałych przedsiębiorstw, a nie stawkę cła w wysokości ustalonej dla przedsiębiorstw wymienionych z nazwy w art. 1 ust. 2 rozporządzenia. W tej sytuacji , w ocenie Sądu , doszło do naruszenia przywołanych wyżej przepisów prawa materialnego dotyczących wysokości ceł dumpingowych i ceł wyrównawczych - w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Dodać jedynie należy, że Sąd nie znalazł podstaw , by zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniem prejudycjalnym w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. uwzględnił skargę, uchylając zaskarżoną decyzję. Przy ponownym rozpatrzeniu odwołań organ odwoławczy weźmie pod uwagę powyższe stanowisko Sądu. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ( tj. Dz.U. 2018, poz.265).