III SA/Gd 101/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut Sędziowie: Sędzia NSA Anna Orłowska ( spr. ) Sędzia WSA Jolanta Sudoł Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2012 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru oddala skargę. W dniu 26 czerwca 2009 r. Agencja Transportowa [...] zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towar importowany z Chin przez firmę "A" Spółkę z o.o. w [...], opisując go w zgłoszeniu celnym jako stalowe elementy kute do bram i ogrodzeń (listwa zębata, wózki do bram) klasyfikując go do kodu TARIC 7308 90 99 00 , obejmującego "pozostałe konstrukcje i części konstrukcji, z żeliwa lub stali; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, profile, rury i tym podobne, przygotowane do stosowania w konstrukcjach, z żeliwa lub stali" ze stawką celną 0 % oraz stawką podatku VAT wynoszącą 22 %. Zgłoszenie zostało przyjęte i zaewidencjonowane pod numerem [...], zaś towar zwolniono bez weryfikacji i rewizji celnej. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego w [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zbadania poprawności ww. zgłoszenia celnego. W dniu 9 sierpnia 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego w [...] wydał decyzję nr [...], w której dokonał sprostowania opisanego zgłoszenia celnego, określając m.in., że przedmiotem zgłoszenia są pozostałe elementy układów przenoszenia napędu przedstawione oddzielnie – zębate listwy metalowe, ocynkowane do przesuwania bram z zestawem mocującym, 2875 zestawów (pole 31 zgłoszenia celnego poz. 1); zmienił klasyfikację taryfową towaru na kod TARIC 8483 90 89 90 ze stawką celną 2,7%; zmienił masę netto ww. towaru z 21 400 kg na 10 500 kg oraz dodał nową pozycję zgłoszenia celnego (pole 31 zgłoszenia celnego poz. 2): kółka samonastawne z zamocowaniem z metalu nieszlachetnego, wózki jezdne z metalu nieszlachetnego, 1556 sztuk z kodem TARIC 8302 20 00 90 i stawką celną 2,7%. W konsekwencji organ I instancji określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych (A00) podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości [...] zł oraz orzekł o poborze odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne. W uzasadnieniu decyzji, organ wskazał, że podstawą ustaleń faktycznych w sprawie był m.in. materiał z kontroli celnej przeprowadzonej przez Naczelnika Urzędu [...], wyjaśnienia spółki oraz wizualizacja spornego towaru, przekazana w formie katalogu ofertowego, zabezpieczonego w toku kontroli celnej. Odnośnie listew zębatych (tzw. zębnic) organ podkreślił, że są to elementy, których zadaniem jest przekazanie ruchu z mechanizmu ślimakowego lub zębatki siłownika i zamiana ruchu obrotowego wytworzonego przez jednostkę napędową na ruch linowy. Wbrew klasyfikacji dokonanej w zgłoszeniu celnym, zębnice nawet w zestawach z mocowaniem, nie stanowią elementów, będących istotnymi lub zasadniczymi w zakresie tworzenia konstrukcji bram przesuwanych. Decydują one o możliwości przekazania napędu dostarczanego przez zewnętrzną jednostkę napędową. Są więc elementem celowo skonstruowanego układu przenoszenia napędu, przy czym nie są to elementy ozdobne ani konstrukcyjne czy też usztywniające bramę. Parametry zębnic (wysokość, szerokość, odstęp zębów) umożliwiają uzyskanie ruchu liniowego bramy w ściśle określony sposób. Wykonanie ich z metalu nieszlachetnego nie stanowi przy tym zasadniczego kryterium klasyfikacyjnego. W ocenie organu, stan i przeznaczenie ww. towaru przesądziły o jego klasyfikacji do kodu 8483 90 89 90. Również wózki symbolach 82.101 i 82.008M, wymienione jako druga grupa towarów na fakturze [...] z dnia 25 maja 2009 r., służące do przesuwu bram, wykonane z metalu nieszlachetnego, nie spełniają wymogów stawianych towarom objętym pozycją 7308. Wózki jezdne stanowią towar o ogólnym przeznaczeniu. Ich kształt ani wygląd nie determinuje przydatności jedynie do bram. Nie zostały także wykonane w technologii kucia. Ze względu na swoją budowę oraz materiał, z jakiego zostały wykonane, organ I instancji ustalił ich klasyfikację do kodu 8302 20 00 90. W związku z koniecznością dokonania zmian w zakresie klasyfikacji towarów i utworzeniem nowej pozycji zgłoszenia celnego, organ dokonał podziału poniesionych kosztów dodatkowych, z uwzględnieniem masy netto, określonej na podstawie katalogu ofertowego. W toku badania zgłoszenia celnego ustalono bowiem, że według danych z dokumentu "parking list", łączna masa netto towaru określona została na 21 400 kg, zaś określenie masy netto w oparciu o masę i ilość poszczególnych elementów – 11 400 kg. W tych okolicznościach organ przyjął masę brutto i ilość towarów z dokumentów, zaś masę netto – na podstawie informacji z katalogu ofertowego oraz wyjaśnień strony. Skarżąca spółka w odwołaniu od decyzji zakwestionowała klasyfikację przyjętą przez organ podnosząc, iż przedmiotowe towary są elementami składowymi konstrukcji bramowej, które po zamontowaniu nie są demontowane. Listwa zębata jest stosowana w konstrukcjach bramowych jako element ułatwiający otwieranie i zamykanie dużych i ciężkich bram, np. przemysłowych czy parkingowych. W ocenie skarżącej, taryfikacja do kodu 8302 20 00 90 zgłaszanych wózków do bram jest niewłaściwa, gdyż wózki jezdne nie są kółkami samonastawnymi. Brama nie posiadająca takich wózków nie będzie bramą, lecz ewentualnie elementem ogrodzenia. Pełna konstrukcja bramy przesuwnej powinna zawierać skrzydło bramy, słup prowadzący, słup najazdowy, wózki, stę rolkową, zamek oraz listwę zębatą, w przypadku stosowania napędu elektrycznego. Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Izby Celnej w [...], decyzją z dnia 29 listopada 2011r. nr [...] uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej ustalenia klasyfikacji taryfowej wózków jezdnych i orzekł o klasyfikacji tego towaru do kodu TARIC 8302 49 00 90. W pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...]. W ocenie organu odwoławczego organ pierwszej instancji zasadnie zakwestionował klasyfikację taryfową wózków jezdnych do pozycji 7308, ale kod ustalony dla tego towaru w zaskarżonej decyzji nie był prawidłowy. Importowane wózki jezdne stanowią w rzeczywistości system rolek, których działanie polega na usprawnieniu przesuwania bramy. Zatem towar ten nie stanowi części konstrukcji. Podobnie jak innego rodzaju dodatkowe okucia, po zamontowaniu do gotowej konstrukcji wózki jezdne umożliwiają nadanie tej konstrukcji funkcji bramy przesuwnej. Okucia to różnego rodzaju akcesoria, które mimo że stanowią wyposażenie różnych wyrobów, na potrzeby klasyfikacji taryfowej nie są traktowane jako części tych wyrobów. Wynika to z faktu, że okucia uwzględniono w definicji "części ogólnego użytku", zawartej w treści uwagi 2 do sekcji XV Wspólnej Taryfy Celnej. Z treści tej uwagi i noty wyjaśniającej do sekcji XV wynika, że części ogólnego użytku zgłoszone oddzielnie do odprawy celnej nie są uważane za części tych wyrobów, lecz klasyfikowane w ramach pozycji z zakresu sekcji XV, właściwych dla tych części. Z opisu funkcji wózków jezdnych wynika, że służą one usprawnianiu przesuwania i stabilizacji bram przesuwnych. Akcesoria te pełnią taką samą funkcję jak rolki, stosowane jako okucia do przesuwnych drzwi lub okien sklepów, garaży, szop, hangarów. Zatem stanowiące okucia bram wózki jezdne należy klasyfikować w ramach pozycji 8302, jednak dla wózków jezdnych nie jest prawidłowy kod 8302 20 00 90, właściwy dla kółek samonastawnych. Zasada działania i funkcja importowanych wózków jezdnych nie jest zbieżna z zasadą działania i funkcjami kółek samonastawnych. Rolki zamontowane na wózkach jezdnych kręcą się w prawo lub lewo w zależności od tego, czy brama, do której są zamontowane, otwiera się czy zamyka. Sposób zamontowania rolek w wózkach jezdnych oraz fakt trwałego przymocowania wózków do podłoża uniemożliwia obracanie się rolek w różnych kierunkach. Dlatego wózki jezdne stanowią dodatkowe okucia do bram, dla których właściwym kodem TARIC jest kod 8302 49 00 90. Do kodu tego klasyfikuje się okucia inne niż zawiasy i kółka samonastawne, nie będące przeznaczone do pojazdów mechanicznych, które nie nadają się do stosowania w budynkach lub użycia do mebli. Odnosząc się do kwestii klasyfikacji taryfowej listew zębatych, dyrektor izby celnej argumentował, że elementy te również nie stanowią części konstrukcji w znaczeniu pozycji 7308. Listwy zębate nie tworzą konstrukcji bramy, lecz zamontowane na niej umożliwiają jej zamykanie i otwieranie przy udziale silnika elektrycznego. Stanowią one cześć układu przenoszenia napędu. Układy przenoszenia napędu oraz części tych układów zostały ujęte w dziale 84 Wspólnej Taryfy Celnej, w pozycji 8483 obejmującej wały napędowe (włączając wały krzywkowe i wały wykorbione) i korby; obudowy łożysk i łożyska ślizgowe; mechanizmy i przekładnie zębate; mechanizmy śrubowo – kulkowe lub śrubowo – wałeczkowe; skrzynie przekładniowe i pozostałe układy zmieniające prędkość, włączając przemienniki momentu obrotowego; koła zamachowe i koła pasowe lub linowe, włączając wielokrążki i zbocza; sprzęgła rozłączne i nierozłączne (włączając przeguby uniwersalne). W zakresie tej pozycji wyszczególniono podpozycję 8483 90, w której treści wymieniono koła zębate, koła łańcuchowe oraz pozostałe elementy układów przenoszenia napędu przedstawione oddzielnie, a także części powyższych. Podpozycja ta jest odpowiednia dla importowanych listew zębatych, które stanowią inne niż koła zębate i koła łańcuchowe, elementy układów przenoszenia napędu. Właściwym kodem TARIC dla tego towaru, jak trafnie określił organ I instancji jest zatem kod 8483 90 89 90. W ocenie organu odwoławczego, określenie przez naczelnika urzędu celnego dla importowanego towaru innego kodu, niż deklarowany przez odwołującą, nie wynikało z zastosowania przez niego zasad klasyfikacji taryfowej opartych o inną nomenklaturę, niż Nomenklatura Scalona. W dniu orzekania organ dysponował niezbędnymi danymi, umożliwiającymi dokonanie prawidłowej klasyfikacji taryfowej towarów. Końcowo podniesiono, iż brak jest podstaw do umorzenia odsetek od należności celnych, bowiem zlecenie czynności związanych z dokonaniem odprawy celnej towaru przedstawicielowi bezpośredniemu nie zwalnia strony z odpowiedzialności za prawidłowość danych, zadeklarowanych w zgłoszeniu celnym. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku "A" Spółka z o. o. w [...] wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: art. 20 ust. 1 i art. 220 ust. 2 lit. b) Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 188 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że sprowadzany towar winien być sklasyfikowany pod pozycją 7308 90 99 00, ze stawką celną 0%. Przedmiotowe towary są elementami konstrukcyjnymi bram przesuwnych, co ma wpływ na przyporządkowanie określonego kodu taryfy celnej. Elementami konstrukcyjnymi są bowiem wszystkie te elementy, które są na stałe montowane do konstrukcji. Raz zamontowane w konstrukcji bramy pozostają w tym położeniu przez cały czas eksploatacji. Dlatego organy celne dokonały nieprawidłowej klasyfikacji towaru. Skarżąca podała, że w jej imieniu dokonywano szeregu zgłoszeń celnych od 2007 r., w których wskazywano klasyfikację taryfową towaru w pozycji 73089099, dokonywany był też skan kontenera, jednak organy celne nigdy nie kwestionowały zastosowanego kodu. Powołując się na orzeczenia ETS wskazywała, że za błąd organu celnego uzasadniający odstąpienie od retrospektywnego księgowania długu celnego w myśl art. 220 ust. 2 lit. b WKC można uznać powtarzające się akceptowanie błędów zgłaszającego. Skarżąca zarzucała, że wnosiła o powołanie biegłego w celu przeprowadzenia analiz towarów, jednak organy nie zdecydowały się na przeprowadzenie takiego dowodu. Nie zbadano także próbek towarów, bazując na fotografiach. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Organ nie zgodził się z zarzutem naruszenia art. 220 ust. 2 lit. b ww. rozporządzenia Rady twierdząc, że skarżąca mogła w sposób racjonalny wykryć błąd w zgłoszeniu celnym. Organ wyjaśnił, że skanowanie kontenerów polega na prześwietlaniu ich promieniami Roentgena. Uzyskany obraz pozwala na ocenę struktury materiału pozwalającą na wykluczenie, że w kontenerze znajduje się inny towar, niż zadeklarowano do odprawy. Skanowanie stosuje się do wykrywania przemytu substancji odurzających i papierosów, nie zaś w celu oceny klasyfikacji taryfowej towaru. Obraz uzyskany ze skanowania nie daje możliwości oceny wszystkich cech towaru wpływającego na klasyfikację taryfową. Nie było potrzeby dokonywania wykładni pojęcia "części konstrukcji", a cechy importowanego towaru można było ustalić na podstawie danych zawartych w zebranym materiale dowodowym. Strona w niniejszej sprawie nie wnioskowała o powołanie biegłego w celu przeprowadzenia analiz towarów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., Poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W niniejszej sprawie przedmiotem sporu była kwestia, do jakiego kodu Taric należy klasyfikować towar ujęty w zgłoszeniu celnym jako stalowe elementy kute do bram i ogrodzeń (listwy zębate, wózki do bram). Skarżąca twierdziła, że towar ten powinien być klasyfikowany w całości do pozycji 7308 90 99 00, a organy celne uznały, że każdy z towarów należy kwalifikować do innego kodu TARIC. Organ pierwszej instancji zaklasyfikował wózki jezdne do kodu TARIC 8302 20 00 90, a organ odwoławczy ostatecznie przyjął, że powinny być one klasyfikowane do kodu TARIC 8302 49 00 90. Organy obu instancji uznały natomiast, że listwy zębate należy klasyfikować do kodu TARIC 8483 90 89 90. W chwili dokonania przedmiotowego zgłoszenia celnego obowiązywało Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r., zmieniające załącznik I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U.UE.L.2008.291.1). Zgodnie z regułą 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej przy klasyfikacji towarów tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz o ile nie są sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z pozostałymi regułami. Pozycja 7308 obejmuje "konstrukcje (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wrota śluz, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich, progi drzwiowe, okiennice, balustrady, filary i kolumny), z żeliwa lub stali; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, profile, rury i tym podobne, przygotowane do stosowania w konstrukcjach, z żeliwa lub stali". Z wyjaśnień do Taryfy celnej (Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej, M.P. Nr 86, poz.880) wynika, że pozycja ta obejmuje kompletne lub niekompletne konstrukcje metalowe, jak również ich części. Konstrukcje te charakteryzują się tym, że raz zmontowane zwykle pozostają w tym położeniu. W ocenie Sądu organy zasadnie uznały, że przedmiotowy towar nie może być klasyfikowany w tej pozycji, bowiem nie można go uznać za część konstrukcji w rozumieniu pozycji 7308 . Za część konstrukcji należy uznać tylko takie elementy, które po poprawnym połączeniu tworzą daną konstrukcję, które do utworzenia konstrukcji są niezbędne. Nie można podzielić poglądów wyrażonych przez skarżącą w skardze, że do pozycji 7308 należy klasyfikować części mające znaczenie dla danej konstrukcji w tym sensie, że zwiększają jej funkcjonalność lub wpływają na jej wytrzymałość. Towar o tego rodzaju cechach nie ma wpływu na istotę samej konstrukcji ; jest to towar innego rodzaju, niż części konstrukcji w rozumieniu omawianej pozycji. Nie można podzielić też poglądu skarżącej, że elementami konstrukcyjnymi są wszystkie elementy, które są na stałe montowane do konstrukcji. Tak rozumując można byłoby na stałe zamontować do konstrukcji dowolny przedmiot i twierdzić, że jest to jej element. Wskazać też należy, że argument skarżącej, iż przedmiotowe towary należy klasyfikować do omawianej pozycji z tego względu, że raz zamontowane w konstrukcji bramy pozostają w tym położeniu przez cały czas eksploatacji, jest chybiony. Argumentacja skarżącej nawiązuje do przywołanych wyżej wyjaśnień do Taryfy celnej: "konstrukcje te charakteryzują się tym, że raz zmontowane zwykle pozostają w tym położeniu", lecz ten fragment wyjaśnień nie odnosi się do części konstrukcji, lecz do samych konstrukcji. Listwy zębate - jak trafnie zauważył organ odwoławczy - nie stanowią części konstrukcji w znaczeniu pozycji 7308. Nie tworzą one konstrukcji bramy, lecz zamontowane na niej umożliwiają jej zamykanie i otwieranie przy udziale silnika elektrycznego. Stanowią one cześć układu przenoszenia napędu. Układy przenoszenia napędu oraz części tych układów są ujęte w dziale 84 Wspólnej Taryfy Celnej, w pozycji 8483 obejmującej wały napędowe (włączając wały krzywkowe i wały wykorbione) i korby; obudowy łożysk i łożyska ślizgowe; mechanizmy i przekładnie zębate; mechanizmy śrubowo-kulkowe lub śrubowo-wałeczkowe; skrzynie przekładniowe i pozostałe układy zmieniające prędkość, włączając przemienniki momentu obrotowego; koła zamachowe i koła pasowe lub linowe, włączając wielokrążki i zbocza; sprzęgła rozłączne i nierozłączne (włączając przeguby uniwersalne). W zakresie tej pozycji wyszczególniono podpozycję 8483 90, w której treści wymieniono koła zębate, koła łańcuchowe oraz pozostałe elementy układów przenoszenia napędu przedstawione oddzielnie, a także części powyższych. Podpozycja ta jest właściwa dla importowanych listew zębatych, które stanowią inne niż koła zębate i koła łańcuchowe, elementy układów przenoszenia napędu. Wobec powyższego organy prawidłowo przyjęły dla tego towaru kod 8483 90 89 90. Organy prawidłowo też przyjęły, że wózki jezdne nie powinny być klasyfikowane do pozycji 7308. Usprawniają one bowiem jedynie przesuwanie się bramy, zwiększają jej stabilizację i funkcjonalność, wobec czego nie mogą być uznane za część konstrukcji. W tej sytuacji zasadne było zaklasyfikowanie tego towaru do pozycji 8302, która obejmuje oprawy, okucia i podobne artykuły z metalu nieszlachetnego, nadające się do mebli, drzwi, schodów, okien, żaluzji, nadwozi pojazdów, wyrobów rymarskich, waliz kufrów, kasetek lub podobnych; wieszaki, podpórki i podobne uchwyty z metalu nieszlachetnego; kółka samonastawne z zamocowaniem, z metalu nieszlachetnego; automatyczne urządzenia do zamykania drzwi z metalu nieszlachetnego. Nie można tego towaru zaklasyfikować jednak w sposób taki, jak uczynił to organ pierwszej instancji - do pozycji 8302 20 00 90, bowiem przedmiotowy towar to nie są kółka samonastawne, lecz do pozycji 8302 49 00 obejmującej - pozostałe oprawy, okucia i podobne artykuły, - - pozostałe. Należy zwrócić uwagę na to, że uwaga 2 a do sekcji XV wyjaśnień do Taryfy celnej wskazuje, że w całej nomenklaturze wyrażenie "części ogólnego użytku" oznacza artykuły objęte m.in. pozycją 8302. Zgodnie z dalszą częścią tej uwagi w działach od 73. do 76. i od 78. do 82.( z wyłączeniem pozycji 7315) postanowienia dotyczące części towarów nie obejmują postanowień dotyczących "części ogólnego użytku". Tak więc przedmiotowe wózki, jako towary będące częściami ogólnego użytku, nie mogą być klasyfikowane do kodu Taric 7308 jako części konstrukcji, jak tego chciałaby skarżąca spółka. Wobec powyższego organ odwoławczy zasadnie uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej określenia klasyfikacji taryfowej towaru – wózków jezdnych – i określił , że towar ten powinien być klasyfikowany do kodu TARIC 8302 49 00 90. Mając na uwadze powyższe brak jest podstaw do uznania, by doszło do zarzucanego w skardze naruszenia art. 20 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, który stanowi, że w przypadku powstania długu celnego cła prawnie należne określane są na podstawie taryfy Celnej Wspólnoty Europejskiej. Sąd nie podziela także stanowiska skarżącej o naruszeniu przez organy celne art. 220 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, który stanowi, że (...) zaksięgowania a posteriori nie dokonuje się, gdy kwota należności prawnie należnych nie została zaksięgowana w następstwie błędu samych organów celnych , który to błąd nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez płatnika działającego w dobrej wierze i przestrzegającego przepisów obowiązujących w zakresie zgłoszenia celnego. Skarżąca podnosiła, że w jej imieniu dokonywano szeregu zgłoszeń celnych od 2007 r. wskazując klasyfikację taryfową towaru w pozycji 73089099, w kilku przypadkach dokonywany był skan kontenera, a mimo to organy celne nigdy nie kwestionowały po tej czynności zastosowanego kodu. Wskazać w tym miejscu należy, że importer dokonując zgłoszenia celnego ma obowiązek podania właściwego kodu TARIC . Przyjęcie przez organ celny zgłoszenia celnego nie jest potwierdzeniem danych zawartych w tym zgłoszeniu. Przepis art. 78 ust. 2 WKC zezwala na to, by po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne przystąpiły do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem celnym oraz późniejszych operacji handlowych. Jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli a posteriori wynika, że przepisy regulujące procedurę celną, której to dotyczy, zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane , organy celne podejmują , zgodnie z wydanymi przepisami niezbędne kroki w celu uregulowania sytuacji , biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują ( art.78 ust. 3 WKC). Przewidziana prawem możliwość weryfikacji danych ujętych w zgłoszeniu celnym po zwolnieniu towarów oznacza, że to na importerze spoczywa obowiązek dbałości o prawidłowość danych w tym zgłoszeniu zawartych. Skarżąca w skardze ogólnikowo powołuje się na dokonywanie wielu zgłoszeń celnych od 2007 r. ze wskazaniem klasyfikacji taryfowej takiej samej, jak w przedmiotowym zgłoszeniu celnym. Nie podaje ona jednak żadnych konkretnych danych dotyczących tych zgłoszeń. Nie można w tej sytuacji stwierdzić, czy przywoływane przez skarżącą zgłoszenia celne dotyczyły faktycznie takiego samego towaru, jaki objęty był przedmiotowym zgłoszeniem. Zauważyć w tym miejscu jednak należy, że przedmiotowego zgłoszenia celnego dokonano w 2009 roku, wobec czego nawet gdyby zgłoszenia te dotyczyły takiego samego towaru co w sprawie niniejszej trudno byłoby w tej sytuacji mówić o powtarzającym się akceptowaniu przez organy celne błędów zgłaszającego, co zarzuca skarżąca powołując się na orzecznictwo ETS. Nie można też pominąć twierdzeń organu odwoławczego zawartych w odpowiedzi na skargę, którym skarżąca nie zaprzeczyła, że w 2007 r. skarżąca korzystała z usług innej agencji celnej , która w większości deklarowała prawidłowe kody TARIC, zaś od połowy 2008 r. zaczęła korzystać z usług Agencji Transportowej [...], która te same towary klasyfikowała do kodów z mniejszą stawką celną. W tej sytuacji nawet uznając działanie (w istocie - zaniechanie) organów za błąd w rozumieniu art. 220 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92, nie byłoby podstaw do uznania, że błąd ten nie mógł zostać w racjonalny sposób wykryty przez skarżącą. Wskazać należy, że z powyższych powodów chybione są wywody skargi powołujące się na stanowisko tutejszego Sądu wyrażone w wyroku z dnia 16 grudnia 2010 r. sygn. akt III SA/Gd 552/10. Stan faktyczny tej sprawy różnił się diametralnie od stanu faktycznego ustalonego w sprawie niniejszej – Sąd w omawianej sprawie stwierdził błąd organów celnych, bowiem organy te, pomimo dwukrotnego poddania towaru sprowadzanego przez importera rewizji celnej w zakresie wątpliwości dotyczących klasyfikacji taryfowej nie podważyły klasyfikacji stosowanej przez importera w przeszłości. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie miała miejsca. Przywoływany w skardze fakt skanowania kontenera nie jest tożsamy z dokonaniem weryfikacji zgłoszenia celnego dotyczącego danego towaru ani nie służy do oceny klasyfikacji taryfowej zadeklarowanej dla danego towaru. Prześwietlanie kontenerów promieniami Roentgena pozwala na wykrycie przemycanych towarów za pomocą oceny struktury prześwietlanego materiału. Obraz uzyskany w wyniku skanowania nie pozwala na ocenę wszystkich cech towaru, mających wpływ na jego klasyfikację taryfową. Dokonując przedmiotowego zgłoszenia celnego skarżąca korzystała z usług profesjonalnej agencji celnej, której zadaniem jest m.in. właściwa interpretacja przepisów w celu prawidłowego zadeklarowania w zgłoszeniach celnych klasyfikacji taryfowej towaru. Wskazać należy, że w przypadku wątpliwości co do prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru importer może wystąpić o wydanie Wiążącej Informacji Taryfowej określającej kod TARIC dla tego towaru. Na tego rodzaju działanie skarżąca się nie powoływała. Mając na uwadze powyższe Sąd nie podzielił zarzutów skargi dotyczących naruszenia art. 220 ust. 2 lit. b) WKC. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów postępowania wskazać należy, że zarzut dotyczący złożenia przez skarżącą wniosku o "powołanie biegłego specjalisty w celu przeprowadzenia analiz importowanych elementów z poszczególnych kategorii towarów (...)" i braku jego uwzględnienia przez organy jest całkowicie bezpodstawny, bowiem wniosek taki nie został w ogóle złożony. Sąd nie dopatrzył się także naruszenia innych przepisów postępowania zarzucanych przez stronę skarżącą. Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji nie tylko przez pryzmat zarzutów skargi nie stwierdził naruszeń prawa skutkujących jej uchyleniem. W tej sytuacji Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.