III SA/Gd 1010/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Januszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2014 r. sprawy ze skargi G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zatrzymania prawa jazdy oddala skargę. Pismem z dnia 28 stycznia 2013 r. Starosta zawiadomił G. G. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zatrzymania prawa jazdy, w związku z nieprzedłożeniem w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. G. G. pismem z dnia 6 lutego 2013 r. wniósł o umorzenie postępowania w całości, jako bezprzedmiotowego, ewentualnie o zawieszenie postępowania, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania toczącego się przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 381/12 oraz dołączył orzeczenie psychologiczne z dnia 8 listopada 2012 r. Na żądanie organu pierwszej instancji przedłożył on oryginał tego orzeczenia, w którym stwierdzono brak przeciwwskazań psychologicznych do kierowania przez niego pojazdami. Decyzją z dnia 14 lutego 2013 r. Starosta umorzył wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie zatrzymania G. G. prawa jazdy kat. B, C, B+E, C+E. W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż z uwagi na dostarczenie przez stronę orzeczenia psychologicznego, postępowanie w sprawie cofnięcia prawa jazdy stało się bezprzedmiotowe i dlatego należało je umorzyć. Odwołanie od powyższej decyzji złożył G. G., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Decyzji zarzucono naruszenie przepisów proceduralnych - art. 10 k.p.a. (uniemożliwienie czynnego udziału w sprawie), art. 81 k.p.a. (uznanie za udowodnioną okoliczność faktyczną, kiedy strona nie miała możliwości wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów) oraz naruszenie art. 107 k.p.a. (brak uzasadnienia prawnego decyzji oraz wątpliwości co do podpisu decyzji). Decyzją z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu powołując się na treść art. 105 § 1 k.p.a. wskazano, iż z uwagi na to, że strona dostarczyła, po wszczęciu postępowania oryginał orzeczenia psychologicznego, z którego wynika, iż brak jest przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami, zasadnym było umorzenie wszczętego przez organ pierwszej instancji postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniósł G. G. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 10 k.p.a., poprzez uniemożliwienie czynnego udziału w sprawie oraz naruszenie art. 81 k.p.a. poprzez uznanie za udowodnioną okoliczność faktyczną, gdy strona nie miała możliwości wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów i wniósł o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zdaniem strony decyzja została wydana z istotnym naruszeniem przepisów o postępowaniu administracyjnym. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 października 2013 r., która utrzymała w mocy decyzję Starosty z dnia 14 lutego 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zatrzymania G. G. prawa jazdy kat. B, C, B+E, C+E. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej jako k.p.a.) zgodnie z którym, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Stosownie zaś do treści art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. Nr 30, poz. 151 ze zm., dalej jako "ustawa") starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem, w przypadku gdy osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem nie przedstawiła w wymaganym terminie orzeczenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. W niniejszej sprawie ostateczną decyzją Komendanta Powiatowego Policji w K. z dnia 17 lutego 2012 r., nr [...] G. G. został skierowany na badania psychologiczne, w związku z przekroczeniem przez niego limitu 24 punktów karnych w okresie od 25 listopada 2010 r. do 15 września 2011 r.. Po wszczęciu z urzędu w dniu 28 stycznia 2013 r. postępowania administracyjnego w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy, na żądanie organu pierwszej instancji przedłożył on oryginał orzeczenia psychologicznego nr [...] z dnia 8 listopada 2012r., w którym stwierdzono u niego brak przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. W związku z faktem, iż skarżący uzyskał wymagane orzeczenie psychologiczne jeszcze przed wszczęciem postępowania, organ pierwszej instancji prawidłowo uznał, iż postępowanie w sprawie zatrzymania G. G. prawa jazdy kat. B,C, B+E, C+E stało się bezprzedmiotowe, co skutkowało wydaniem decyzji o umorzeniu postępowania w myśl art. 105 § 1 k.p.a. Stosownie bowiem do ugruntowanych poglądów judykatury - bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego - oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego skutkującego tym, że nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Oczywistym jest, że umorzenie postępowania stanowi orzeczenie formalne, kończące postępowanie, bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia. W związku z powyższym zdaniem Sądu, wbrew zarzutom skargi, organy obu instancji rozstrzygając przedmiotową sprawę dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych, procedowały w zgodzie z przepisami postępowania administracyjnego oraz prawidłowo zastosowały przepis art. 105 § 1 k.p.a.. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, uznając kontrolowaną decyzję za zgodną z prawem, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji wyroku.