III SA/Gd 1015/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Sędzia WSA Paweł Mierzejewski, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2017 sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego [...] na uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia 22 czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie zasad i trybu przyznawania stypendiów sportowych 1. stwierdza nieważność załącznika nr 1 do zaskarżonej uchwały w zakresie § 3 ust. 3 w części uzależniającej przyznanie stypendium sportowego od oceny dotychczasowego rozwoju sportowego wskazującego na możliwość osiągania w przyszłości wysokich wyników we współzawodnictwie sportowym; 2. stwierdza nieważność załącznika nr 1 do zaskarżonej uchwały w zakresie § 6 ust. 5. Rada Miejska w K., powołując się na przepisy art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz.446) i art. 31 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2010r. o sporcie (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 715 ze zm.), podjęła w dniu 22 czerwca 2016 r. uchwałę Nr [...] w sprawie zasad, trybu przyznawania i pozbawiania stypendiów sportowych Gminy K. dla zawodników osiągających wysokie wyniki we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym. Załącznik Nr 1 do tej uchwały stanowi "Regulamin przyznawania i pozbawiania stypendiów sportowych Gminy Kartuzy dla zawodników osiągających wysokie wyniki we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym". Uchwała wraz z załącznikami została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Pomorskiego w dniu 21 lipca 2016 r. (Dz. Urz. Woj. Pom. z 2016 r., poz. 2629). Przepis § 3 uchwały stanowi, że wykonanie uchwały powierza się Burmistrzowi K.. Zgodnie z § 3 regulaminu - stypendium sportowe może zostać przyznane zawodnikowi, który: 1. zamieszkuje na terenie Gminy K. lub reprezentuje klub sportowy, którego siedzibą jest Gminy K., 2. uprawia dyscyplinę sportową w ramach której uczestniczy we współzawodnictwie sportowym organizowanym przez polski związek sportowy lub międzynarodową organizację sportową w danej dyscyplinie sportu, 3. uzyskał wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym indywidualnie lub w grach zespołowych, a jego dotychczasowy rozwój sportowy wskazuje na możliwość osiągania w przyszłości wysokich wyników we współzawodnictwie sportowym międzynarodowym lub krajowym. Przepisy zawarte w § 4 regulaminu stanowią: l. Za wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym w dyscyplinach indywidualnych przyjmuje się: 1) udział w Igrzyskach Olimpijskich, Igrzyskach Europejskich, Mistrzostwach Świata lub Mistrzostwach Europy, 2) zajęcie miejsc I - III we współzawodnictwie o Międzynarodowe Mistrzostwo Polski, Mistrzostwo Polski lub w Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży, 3) powołanie do kadry narodowej Polski w danej dyscyplinie sportu. 2. Za wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym w grach zespołowych lub rywalizacji drużynowej przyjmuje się: 1) udział w Igrzyskach Olimpijskich, Igrzyskach Europejskich, Mistrzostwach/Świata lub Mistrzostwach Europy, 2) zajęcie miejsc I - VI we współzawodnictwie o Międzynarodowe Mistrzostwo Polski, Mistrzostwo Polski lub w Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży, 3) powołanie do kadry narodowej Polski w danej dyscyplinie sportu. Zgodnie z § 5 regulaminu stypendium sportowe wynosi: 1. za udział w Igrzyskach Olimpijskich - 1.000,00 złotych (brutto), 2. za udział w Igrzyskach Europejskich, Mistrzostwach Świata, Mistrzostwach Europy - 500,00 złotych (brutto), 3. za zajęcie I miejsca we współzawodnictwie o Międzynarodowe Mistrzostwo Polski, Mistrzostwo Polski lub w Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży - 400,00 złotych (brutto), 4. za zajęcie II miejsca we współzawodnictwie o Międzynarodowe Mistrzostwo Polski, Mistrzostwo Polski lub w Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży - 300.00 złotych (brutto), 5. za zajęcie III miejsca we współzawodnictwie o Międzynarodowe Mistrzostwo Polski, Mistrzostwo Polski lub w Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży - 200,00 złotych (brutto), 6. za zajęcie miejsc IV-VI we współzawodnictwie w grach zespołowych o Międzynarodowe Mistrzostwo Polski, Mistrzostwo Polski lub w Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży - 100,00 złotych (brutto), 7. dla zawodnika powołanego do kadry narodowej Polski - 200,00 złotych (brutto). W § 6 regulaminu zawarto następujące regulacje: 1. Stypendium może być przyznane na okres 12 miesięcy zawodnikowi, który spełnia kryteria określone w § 3 w oparciu o wyniki sportowe określone w § 4 uzyskane w roku poprzedzającym okres stypendialny. 2. W przypadku ubiegania się o stypendium w związku z powołaniem do kadry narodowej, Stypendium może być przyznane w oparciu o powołanie, które nastąpiło w okresie roku poprzedzającego okres stypendialny. W przypadku nie uzyskania przez zawodnika powołania do kadry narodowej w trakcie okresu, na który zostało przyznane Stypendium, wnioskodawca jest zobowiązany do natychmiastowego poinformowania o tym fakcie Burmistrza K.. 3. Stypendium wypłacane jest miesięcznie w terminie do końca każdego miesiąca, na który zostało przyznane Stypendium. W uzasadnionych przypadkach Stypendia będą mogły być wypłacane w kolejnym miesiącu z wyrównaniem za miesiąc poprzedni. 4. Ilość przyznanych stypendiów sportowych uzależniona jest od wysokości środków finansowych zaplanowanych na ten cel w budżecie Gminy K. oraz liczby zawodników spełniających warunki wymienione w § 3 i § 4 przy czym pierwszeństwo w otrzymaniu Stypendium sportowego mają zawodnicy, którzy uzyskali najwyższe wyniki sportowe. 5. Stypendium wypłacane jest na podstawie umowy zawartej pomiędzy Gminą K. a stypendystą. Zgodnie z § 8 regulaminu stypendia sportowe dla zawodników osiągających wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym przyznaje Burmistrz K.. Prokurator Rejonowy w K. wniósł skargę na powyższą uchwałę, zarzucając jej naruszenie art. 31 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 25 czerwca 2010r. o sporcie i wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały w zakresie § 3 uchwały oraz § 3, 4,5 i 8 Regulaminu zawartego w załączniku nr 1 do uchwały. W uzasadnieniu skargi wskazano, że wymogi zawarte w § 3 i 4 regulaminu nie znajdują podstaw w przepisie ustawowym i w istocie ustanawiają dodatkowe, nieznane ustawie wymogi, jakimi obwarowane jest przyznanie stypendium. Art. 31 ust. 3 ustawy przewiduje bowiem jako jedyne kryteria przyznania stypendium: - znaczenie danego sportu dla danej jednostki terytorialnej - osiągnięty wynik sportowy. Odnośnie § 3 i § 5 i 8 regulaminu skarżący wskazał, że kompetencja w zakresie przyznawania stypendium przysługuje wyłącznie organowi stanowiącemu gminy, a zatem Radzie. Upoważnienie Burmistrza do podejmowania decyzji co do stypendium jest oczywiście sprzeczne z ustawą. W odpowiedzi na skargę Gmina K. wniosła o jej oddalenie. Określając swe stanowisko w piśmie procesowym z dnia 10 listopada 2016r. podniosła, że w art. 31 ustawy o sporcie sformułowano ogólne zasady ustanawiania i finansowania przez jednostki samorządu terytorialnego stypendiów oraz nagród i wyróżnień przyznawanych osobom fizycznym za osiągnięty wynik sportowy oraz stypendiów i nagród dla trenerów prowadzących szkolenie zawodników osiągających wysokie wyniki sportowe w międzynarodowym lub krajowym współzawodnictwie sportowym, upoważniając jednocześnie organ stanowiący warunków przyznawania tych świadczeń. Zarówno ust. 1, jak i ust. 3 art. 31 ustawy o sporcie, nie określają szczegółowo kryteriów, w tym podmiotowych, jakie powinny być zachowane przez jednostkę samorządu terytorialnego przy wypełnianiu zawartego w tym przepisie upoważnienia do wydania aktu. Z językowej wykładni art. 31 ust. 1 i 3 ustawy o sporcie wynika jedynie, że beneficjentami stypendiów, nagród i wyróżnień mają być osoby fizyczne (ust. 1), a kryteriami, które organ ma obowiązek wziąć pod uwagę, ustalając szczegółowe zasady, tryb przyznawania i pozbawiania oraz rodzaje i wysokość tych świadczeń, są: znaczenie danego sportu dla jednostki samorządu terytorialnego oraz osiągnięty wynik sportowy (ust. 3). W ramach tak zakreślonych kryteriów ustawowych organ jednostki samorządu terytorialnego może samodzielnie kształtować zasady i warunki przyznawania stypendiów sportowych i pozostałych świadczeń określonych w art. 31 ustawy o sporcie. W ocenie organu, nie ma racjonalnego powodu, by przyjąć, że w pojęciu "określenia szczegółowych zasad, trybu przyznawania i pozbawiania oraz rodzajów i wysokości stypendiów sportowych, nagród i wyróżnień", użytym w normie upoważniającej zawartej w art. 31 ust. 3 ustawy o sporcie, nie mieści się kompetencja organu samorządowego do określenia kręgu osób, które dana jednostka zamierza objąć wsparciem finansowym. Ustawodawca pozostawił organom rządowym wyjątkowo szeroki zakres swobody, zarówno w kwestii podjęcia uchwały w przedmiocie stypendiów sportowych, jak i treści zawartych w niej norm, zdeterminowanej jedynie względami znaczenia określonej dyscypliny sportu dla danej jednostki oraz osiągniętego wyniku sportowego. Uwzględnienie znaczenia danego sportu dla jednostki samorządu terytorialnego może przybrać formę przyjętą w przedmiotowej uchwale poprzez ograniczenie kręgu potencjalnych beneficjentów stypendiów do osób spełniających kryteria ujęte w § 3 Regulaminu. Jest to suwerenna decyzja organu samorządu terytorialnego, mieszcząca się w ramach ustawowego upoważnienia. To organ samorządu decyduje w stosunku do których dyscyplin sportowych i w jakich kategoriach uprawianych, wprowadzi system wsparcia stypendialnego i w jakim zakresie. Wykładnia pojęcia "znaczenia danego sportu", jako przesłanki przyznania możliwości ubiegania się przez zawodnika o stypendium, obejmuje bowiem nie tylko wskazanie dyscypliny, ale także innych kryteriów. W odmiennym przypadku ustawa wprost odwoływałaby się w swej treści wprost do kategorii dyscyplin sportu, jako kryterium ustanawiania wsparcia dla zawodników. W konsekwencji, uszczegółowienie w § 4 regulaminu przez organ stanowiący jednostki samorządu wymogów upoważniających zawodników do ubiegania się o przyznanie im stypendiów sportowych, nagród i wyróżnień, stanowi realizację ustawowego obowiązku uwzględnienia znaczenia danego sportu dla tej jednostki samorządu terytorialnego. Celem zaskarżonej uchwały jest promowanie Gminy K., poprzez osiąganie określonych wyników sportowych, a zatem osoby fizyczne, które tworząc wspólnotę samorządową Gminy promują tę Gminę, uczestnicząc we współzawodnictwie sportowym osiągając określone w uchwale wyniki sportowe W świetle tego zapisu stypendium mogą otrzymać osoby spełniające warunki wskazane w § 3 ust. 3 Regulaminu, których dotychczasowy rozwój sportowy wskazuje na możliwość osiągania w przyszłości wysokich wyników sportowych we współzawodnictwie krajowym lub międzynarodowym. Stanowisko Rady należy ocenić jako trafne, albowiem z istoty stypendium sportowego, jako świadczenia okresowego udzielanego osobie wybitnie uzdolnionej sportowo wynika, iż stanowi ono nie tylko "wynagrodzenie" za już osiągnięty wysoki wynik sportowy, lecz jest również formą okresowego wsparcia zawodnika umożliwiającą i ułatwiającą jednocześnie jego dalszy prawidłowy rozwój sportowy. Zdaniem Gminy wskazanie Burmistrza jako organu przyznającego stypendium mieści się w zakresie ustawowej delegacji do określenia owego trybu i zasad postępowania w przedmiocie udzielania stypendiów i nagród. Co więcej, organy stanowiące samorządu terytorialnego nie zostały bowiem w żaden sposób ograniczone co do wprowadzenia opisanego w ustawie trybu i zasad, lecz kwestie te zostały pozostawione ich decyzji. Należy przy tym mieć na uwadze, że sprawa w przedmiocie przyznania lub odmowy przyznania stypendium sportowego dla osób fizycznych za osiągnięte wyniki sportowe na podstawie przepisu aktu prawa miejscowego wydanego na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w art. 31 ust. 3 ustawy o sporcie stanowi indywidualną sprawę administracyjną. Rozstrzygnięcie o przyznaniu lub o odmowie przyznania konkretnej osobie stypendium finansowanego ze środków publicznych na podstawie przepisów prawa miejscowego przybiera postać aktu administracyjnego mającego cechy decyzji administracyjnej. Wobec tego słusznym jest delegowanie przyznawania stypendium Burmistrzowi, który dysponuje narzędziami do wydawania takowych decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei przepis art. 3 § 2 punkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") stanowi, że sądy administracyjne właściwe są do kontroli zgodności z prawem uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego oraz aktów organów administracji rządowej stanowiących przepisy prawa miejscowego. Na mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd nie jest związany zarzutami skargi, zaś stosowanie powyższego przepisu nie zostało wyłączone w przypadku rozpoznawania skarg na uchwały ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2012 r. sygn. akt II OSK 1541/12, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej jako "CBOSA"). Na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na uchwałę, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały w całości lub w części albo stwierdza, że została wydana z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie jej nieważności. Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446), dalej zwanej "u.s.g.", uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna. Skarga Prokuratora Rejonowego w K. wniesiona została na podstawie art. 8 w związku z art. 50 § 1 i art. 52 § 1 p.p.s.a. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Gminy w K., dotycząca ustanowienia stypendiów sportowych, której postanowienia zakwestionował skarżący Prokurator Rejonowy w K.. W ocenie Sądu skarga w części zasługiwała na uwzględnienie. Konstytucja RP w art. 87 i art. 94 definiuje akty prawa miejscowego jako ustanowione przez organy samorządu terytorialnego i terenowe organy administracji rządowej, na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie, źródła prawa Rzeczypospolitej Polskiej powszechnie obowiązujące na obszarze działania organów, które je ustanowiły, przy czym zasady i tryb wydawania aktów określa ustawa. Ustawa o samorządzie gminnym w art. 40 ust. 1 stanowi, że na podstawie upoważnień ustawowych gminie przysługuje prawo stanowienia aktów prawa miejscowego obowiązujących na obszarze gminy. Ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie ( Dz. U. z 2014 r. poz.715 ze zm.), zwana dalej "ustawą" stanowi w art. 31: 1. Jednostki samorządu terytorialnego mogą ustanawiać i finansować okresowe stypendia sportowe oraz nagrody i wyróżnienia dla osób fizycznych za osiągnięte wyniki sportowe. 2. Stypendia lub nagrody dla trenerów prowadzących szkolenie zawodników osiągających wysokie wyniki sportowe w międzynarodowym współzawodnictwie sportowym lub w krajowym współzawodnictwie sportowym mogą być przyznawane przez jednostki samorządu terytorialnego i finansowane z budżetu tych jednostek. 3. Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego określa, w drodze uchwały, szczegółowe zasady, tryb przyznawania i pozbawiania oraz rodzaje i wysokość stypendiów sportowych, nagród i wyróżnień, o których mowa w ust. 1 i 2, biorąc pod uwagę znaczenie danego sportu dla tej jednostki samorządu terytorialnego oraz osiągnięty wynik sportowy. Ustawodawca nie sprecyzował w powołanych przepisach szczegółowo kryteriów, jakie powinny być zachowane przez jednostkę samorządową przy wypełnianiu zawartej w nim delegacji ustawowej. Obowiązkiem jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli chce skorzystać z uprawnienia do ustanawiania i finansowania okresowych stypendiów sportowych, nagród i wyróżnień dla osób fizycznych za osiągnięte wyniki sportowe, jest kompleksowe określenie w drodze uchwały szczegółowych zasad, trybu przyznawania i pozbawiania oraz rodzajów i wysokości stypendiów sportowych, nagród i wyróżnień, o których mowa w ust. 1 i 2 ustawy, biorąc pod uwagę znaczenie danego sportu dla jednostki samorządu terytorialnego oraz osiągnięty wynik sportowy. Zasługiwał na uwzględnienie zarzut skarżącego prokuratora co do wprowadzenia w § 3 regulaminu, przesłanki, by dotychczasowy rozwój sportowy ubiegającego się o stypendium wskazywał na możliwość osiągania w przyszłości wysokich wyników we współzawodnictwie sportowym międzynarodowym lub krajowym. Delegacja ustawowa w odniesieniu do wyniku sportowego określa wymogi, by był on wysoki, oraz by został osiągnięty. Chodzi zatem niewątpliwie o materialne wsparcie sportowca w związku z jego rzeczywistymi osiągnięciami, a nie z nadziejami na te osiągnięcia w przyszłości. Zatem w sprzeczności z art. 31 ust. 3 ustawy o sporcie pozostaje warunek odnoszący się z jednej strony do przeszłości, niezwiązany z konkretnym wynikiem sportowym (dotychczasowy rozwój sportowy), a z drugiej strony związany z niejasną perspektywą na przyszłość (możliwość osiągania w przyszłości wysokich wyników). Lakoniczne i ogólne uzasadnienie skargi nie pozwala na stwierdzenie, czy Prokurator w zakresie § 3 regulaminu dopatrywał się innych niż powołane wyżej naruszeń prawa. Zdaniem Sądu ani ograniczenie kręgu podmiotowego osób mających prawo do ubiegania się o stypendium do mieszkańców Gminy K., ani wskazanie sportu, którego uprawianie upoważnia do otrzymanie stypendium w sposób ogólny polegający na określeniu, że współzawodnictwo jest organizowane przez polski związek sportowy lub międzynarodową organizację nie narusza prawa. W ocenie Sądu delegacja ustawowa zawarta w ustawie o sporcie uprawnia organ stanowiący gminy do wskazania preferowanych dyscyplin sportowych, ale nie nakłada na gminę obowiązku sformułowania takich preferencji, w sytuacji w której na terenie danej gminy nie ma dyscypliny o ugruntowanej tradycji lokalnej, zaś wolą władz gminy jest pobudzenie wszechstronnego rozwoju sportowego. Nie budzi wątpliwości wskazanie dyscyplin sportowych w których współzawodnictwo organizują polskie związki sportowe lub międzynarodowe organizacje sportowe. Skarżący kwestionował także § 4 regulaminu, wskazując, że określenie definicji wysokiego wyniku sportowego wykracza poza zakres delegacji ustawowej. Zarzut ten nie jest uzasadniony. Jak najbardziej wskazane jest minimalizowanie uznaniowości w zakresie przyznawania stypendiów sportowych. Żaden przepis prawa nie ogranicza upoważnienia rady do określenia konkretnych wyników sportowych uzasadniających przyznanie stypendium. Wymienione w uchwale osiągniecia sportowe – obejmujące nie tylko wysokie lokaty w konkretnych zawodach ale także powołanie do kadry narodowej w określonej dyscyplinie odpowiadają niewątpliwie cechom wysokiego wyniku sportowego. Kwestionując § 3 uchwały oraz § 5 i 8 regulaminu skarżący wskazywał, że decyzję w przedmiocie stypendium i jego wysokości podejmuje organ wykonawczy gminy, czyli Burmistrz, gdy tymczasem, zgodnie z ustawą, kompetencja do przyznawania stypendium przysługuje organowi stanowiącemu gminy, bez możliwości przeniesienia jej na inny podmiot. Poglądu tego Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie nie podziela. Art. 31 ustawy o sporcie mówi zarówno o ustanawianiu, jak i o przyznawaniu stypendiów. Podkreślenia wymaga, że czym innym jest ustanowienie zasad, trybu, określenie wysokości stypendiów sportowych, nagród, wyróżnień oraz ich rodzajów, a czym innym przyznawanie tego rodzaju świadczeń w konkretnym przypadku. Przedmiotowa uchwała szczegółowo normuje sposób postępowania dotyczącego przedmiotowych stypendiów – określa osoby uprawnione do złożenia wniosku, precyzuje wyniki sportowe, uprawniające do ich uzyskania, w sposób kategoryczny, a nie uznaniowy określa ich wysokość w zależności od uzyskanych wyników sportowych, określa okres, na jaki są one przyznawane. Nie można w tej sytuacji mówić o przeniesieniu kompetencji ustanowienia stypendium na inny podmiot, w tym przypadku wójta gminy. O takim przypadku można byłoby mówić wówczas, gdyby to jedynie od wójta zależało kiedy, komu, w jakiej wysokości, na jaki okres można przyznać stypendium. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi. Stosownie do art. 1 pkt 1 k.p.a., przepisy tej ustawy stosuje się do postępowania przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. W myśl zaś art. 104 § 1 i § 2 k.p.a., organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji. Z przepisów tych wynika, że właściwą formą zakończenia sprawy administracyjnej jest decyzja administracyjna stanowiąca władcze działanie organu administracji publicznej skierowane na wywołanie konkretnych, indywidualnie oznaczonych skutków prawnych. Podejmując to rozstrzygnięcie, organ administracji dokonuje konkretyzacji prawa, która stanowi podstawę do korzystania przez jednostkę z należnych jej praw lub wykonywania obowiązków. Tym samym sprawa zainicjowana wnioskiem o przyznanie stypendium sportowego dla osób fizycznych za osiągnięte wyniki sportowe na podstawie przepisu aktu prawa miejscowego wydanego na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w art. 31 ust. 3 ustawy o sporcie stanowi indywidualną sprawę administracyjną, której rozstrzygnięcie winno nastąpić w drodze decyzji administracyjnej o przyznaniu stypendium lub odmowie jego przyznania. Należy w tej sytuacji zwrócić uwagę na treść art. 39 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, który stanowi, że decyzje w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej wydaje wójt, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Z kolei rada gminy jest organem stanowiącym i kontrolnym ( art. 15 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym), a aktem wyrażania woli przez radę jest uchwała, podejmowana w trybie określonym w art. 14 ustawy o samorządzie gminnym. Mając na uwadze powyższe Sąd nie podziela poglądu zaprezentowanego w skardze, że w zakwestionowanych postanowieniach uchwały doszło do przeniesienia kompetencji przyznawania stypendium. Ustanawiania stypendium, o jakim mowa w art. 31 ust. 1 ustawy, nie można bowiem utożsamiać z jego przyznaniem konkretnej osobie. W ocenie Sądu w ramach określonych treścią art. 31 ust. 3 ustawy organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego może wskazać wójta gminy jako osobę uprawnioną do wydawania decyzji administracyjnych, dotyczących przedmiotowych stypendiów. Z powyższą, uznaną przez Sąd za zgodną z prawem, zasadą orzekania w sprawie stypendium sportowego przez organ wykonawczy gminy, pozostaje natomiast w sprzeczności regulacja § 6 ust. 5 regulaminu, przewidująca zawarcie umowy w sprawie stypendium między Gminą K. a stypendystą. Trudno znaleźć uzasadnienie dla wprowadzenia elementu cywilnoprawnego zobowiązania do instytucji prawnej stypendium sportowego, którego przyznanie jest uzależnione od określonych przepisami prawa miejscowego przesłanek. Konstrukcja przyznania tego świadczenia opiera się na uprawnieniach organu władzy publicznej w zakresie stosowania prawa w formie władczej – decyzji administracyjnej, a nie umowy cywilnoprawnej przewidującej obustronne zobowiązania stron i opierającej się na zasadzie równości stron umowy i swobody w określeniu warunków umownych. W tym stanie sprawy, Sąd dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej uchwały stwierdził jej nieważność na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. w zakresie wskazanym w sentencji wyroku, nie dostrzegając podstaw do stwierdzenia jej nieważności w pozostałym zakresie.