III SA/Gd 1025/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. i G. P. na pismo Starosty z dnia 12 kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wpisu w referacie ewidencji gruntów i budynków postanawia odrzucić skargę. Pełnomocnik skarżących B. B. i G. P. – I. P., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo z dnia 18 listopada 2013r., zatytułowane "pozew" , domagając się wydania wyroku nakazującego organowi dokonanie określonego wpisu w ewidencji gruntów i budynków. Zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2013r. Przewodniczący III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wezwał pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – przez jednoznaczne określenie, co jest przedmiotem zaskarżenia, czy jest to skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę, czy też skarga na decyzję, postanowienie, akt lub czynność. Pełnomocnika skarżących poinformowano jednocześnie o treści art. 3 § 2 p.p.s.a. W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik skarżących w piśmie z dnia 23 grudnia 2013r. oświadczył, że pismo z dnia 18 listopada 2013r. jest skargą na "decyzję Starosty Powiatu z dnia 12.04.2013r. znak [...] – zał. 1.", jednocześnie je załączając do pisma przewodniego. Z analizy niniejszego pisma wynika jednak, że skarżący omyłkowo podał datę skarżonego dokumentu – 12.04.2013r., gdyż pismo pochodzi z dnia 12.04.2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Rozwinięcie powyższego przepisu stanowi art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), który przewiduje, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Wskazane przez pełnomocnika skarżących pismo z dnia 12 kwietnia 2011r. oznaczone [...], podpisane przez Kierownika Referatu z up. Starosty, z uwagi na jego charakter i formę nie stanowi decyzji administracyjnej, ani nie należy do żadnego - z wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. - aktów organów administracji publicznej, podlegających kontroli sądów administracyjnych. Jest to jedynie pismo o charakterze informacyjnym. Gdyby jednak nawet uznać, że wskazane pismo jest decyzją, to byłaby to decyzja organu pierwszej instancji. Zgodnie zaś z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie ( art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.