III SA/Gd 103/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. I. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia 6 grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wyrokiem z dnia 29 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę W. I. na opisaną decyzję Rektora Uniwersytetu [...]. Wnioskiem z dnia 27 kwietnia 2012 r. (data stempla pocztowego), skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w niniejszej sprawie. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., Poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Jednocześnie ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 P.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 P.p.s.a. Zatem rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego oświadczenia na formularzu PPF oraz dokumentów załączonych do wniosku (m.in. kopii decyzji organu rentowego w przedmiocie waloryzacji renty, decyzji organu podatkowego w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2012 r., zaświadczenia z urzędu skarbowego o dochodzie za 2011 r., wyciągów z rachunków bankowych, faktur za usługi telekomunikacyjne, zakup leków, artykułów higienicznych i piśmienniczych, odzieży, obuwia, żywności oraz dowodu zapłaty składki na ubezpieczenie) ustalono, że skarżąca jest osobą prowadzącą jednoosobowe gospodarstwo domowe, posiada dom mieszkalny o powierzchni 54,7 m2, budynek wykorzystywany na inne cele (16 m2), nieruchomość rolną (5,06 ha) oraz grunty pozostałe (361 m2); nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Obecnie jedynym źródłem dochodu skarżącej jest renta w wysokości 770,31 zł netto miesięcznie. W 2011 r. dochód brutto z tego tytułu wyniósł 9 862,80 zł Saldo rachunków bankowych skarżącej na koniec marca br. wynosiło ogółem 468,40 zł, natomiast zadłużenie z tytułu kredytów (w tym na rachunku karty kredytowej) - 9 492,92 zł. Udokumentowane przez nią imiennymi dowodami miesięczne wydatki z tytułu podatku od nieruchomości, usług telekomunikacyjnych, ubezpieczenia, zakupu leków, artykułów higienicznych i piśmienniczych, odzieży, obuwia, żywności wynoszą średnio 558,65 zł. Biorąc pod uwagę oświadczenie skarżącej, złożone na urzędowym formularzu oraz dołączone do wniosku dokumenty źródłowe uznać należało, że wykazała ona dostatecznie, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, jakie mogą jeszcze powstać w niniejszej sprawie. Za taka oceną przemawia w szczególności źródło i wysokość dochodów skarżącej, w stosunku do niezbędnych wydatków oraz brak oszczędności. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.