III SA/Gd 1039/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 17 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odmówić skarżącemu uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 lutego 2017 r. o sygnaturze akt III SA/Gd 1039/16. A. M., który wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 17 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, działał bez profesjonalnego pełnomocnika. Wyrokiem z dnia 2 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie uwzględnił skargi A. M., oddalając ją. W dniu 16 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego ) skarżący złożył wniosek o uzupełnienie wyroku wydanego w sprawie III SA/Gd 1039/16 poprzez przyznanie należnych kosztów postępowania niezbędnych "do celów dochodzenia praw". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Instytucja uzupełnienia wyroku może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które – co istotne – odnoszą się wyłącznie do sentencji wyroku, nie zaś do jego uzasadnienia. Strona może żądać uzupełnienia wyroku co do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi lub też dodatkowych orzeczeń, które powinny znaleźć swoje miejsce w treści wyroku, jednakże zostały pominięte przez sąd. Wniosek o uzupełnienie wyroku nie może zmierzać do zmiany czy też uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadnienia. Nie jest więc możliwe uzupełnienie w zakresie uzasadnienia (por. J. Jagielski w [red.] R. Hauser, M. Wierzbowski – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C. H. Beck, Warszawa 2013, str. 609). Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczy więc sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne, np. w przypadku, gdy sąd nie orzekł co do kosztów postępowania. Stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie Sąd w wyroku z dnia 2 lutego 2016 r. orzekł o całości skargi oddalając ją na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zakres uzupełnienia wyroku, o jakim mowa w rozpoznawanym obecnie wniosku skarżącego, nie obejmuje jakichkolwiek orzeczeń, które powinny znaleźć się w sentencji wyroku. Zważyć bowiem należy, że skarżącemu w myśl art. 200 ww. ustawy w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt [...], zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zatem tylko w sytuacji uwzględnienia skargi, po spełnieniu przesłanki określonej w art. 210 § 1 tej ustawy, Sąd w przypadku pominięcia w wyroku orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania byłby zobligowany do uzupełnienia wyroku w związku ze złożonym wnioskiem. Tymczasem w przedmiotowej sprawie skarga A. M. nie została uwzględniona. Reasumując, stwierdzić należy, że Sąd w niniejszej sprawie nie był zobowiązany do zamieszczenia z urzędu, we wskazanym wyżej wyroku, dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z tych względów, na podstawie art. 157 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.