III SA/Gd 1041/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwrot kosztów postępowania. A.M.,który wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego działał bez profesjonalnego pełnomocnika. W pkt 7 pisma zawiadamiającego o rozprawie, skarżący został pouczony o treści art. 210 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Wyrokiem z dnia 2 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A. M. W dniu 9 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego ) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do "zgłoszenia wniosku o przyznanie należnych kosztów niezbędnych do celów dochodzenia praw" (kosztów postępowania). Skarżący podniósł, że uchybił terminowi do złożenia wniosku z przyczyn przez siebie niezawinionych. Chciał uczestniczyć w rozprawie i wówczas dokonać tej czynności, jednak z uwagi na doznany w dniu 2 lutego 2017 r. atak padaczki nie był w stanie tego uczynić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 210 § 1 p.p.s.a., strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych jej kosztów. W przedmiotowej sprawie poza sporem jest okoliczność, że w zawiadomieniu o rozprawie skarżący został pouczony przez sąd o treści powołanego art. 210 § 1 p.p.s.a., bowiem skarżący to potwierdza w swoim wniosku. Skarżący nie miał obowiązku wnoszenia wpisu od skargi, nie stawił się na rozprawę w dniu 2 lutego 2017 r. W dniu 9 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego), a więc - po zamknięciu rozprawy, skarżący zgłosił wniosek o zwrot kosztów postępowania. Skarżący wniósł również o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwrot kosztów postępowania, uchybionemu ze względu na stan zdrowia. Wyjaśnić należy, że tylko wówczas można przywrócić termin, gdy jest to termin procesowy. Termin wskazywany w rozpatrywanym wniosku nie jest terminem procesowym, a terminem związanym z upływem określonej fazy postępowania sądowego - zamknięciem rozprawy ( por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod red. B. Dautera, A. Kabata, M. Niezgódka- Medek, Wolters Kluwer, Warszawa 2016, str.446). Termin do zgłoszenia wniosku o przyznanie kosztów postępowania jest terminem prekluzyjnym, czyli nieprzekraczalnym i nieprzywracalnym. Nie podlega przywróceniu, gdyż nie jest możliwe przywrócenie terminu do dokonania takiej czynności, która mogła być podjęta tylko do określonego momentu (por: T. Woś [w:] T. Woś (red.) Hanna Knysiak-Molarczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 1028-1029). Od zasady wynikającej z art. 210 § 1 p.p.s.a. ustawodawca nie przewidział wyjątków. Z powyższego wynika, że niedopuszczalne jest żądanie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o zwrot kosztów postępowania, która to czynność, stosownie do treści art. 210 § 1 p.p.s.a., mogła być przedsięwzięta najpóźniej do momentu zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia. Po upływie tego terminu strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, niezależnie od przyczyn takiego stanu rzeczy. Przepis art. 86 §1 p.p.s.a., mówiący o możliwości przywrócenia terminu, nie ma w niniejszej sprawie zastosowania. Niezależnie od powyższego skarżącemu nie przysługiwałby zwrot kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie albowiem skarga nie została uwzględniona, co wynika z art. 200 a contrario ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji (por. T. Woś [w:] T. Woś (red.) Hanna Knysiak-Molarczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 561-562).