III SA/Gd 1042/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 maja 2016 r. sygn. akt [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: oddalić wniosek skarżącego A. M. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 lipca 2017 r. sygn. akt III SA/Gd 1042/16. Wyrokiem z dnia 2 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu skargi A. M. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia 29 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego (k. 21). Następnie, postanowieniem z dnia 13 lipca 2017 r. (k. 112), wydanym po przeprowadzeniu rozprawy, Sąd oddalił wniosek skarżącego A. M. z dnia 20 marca 2017 r. o uzupełnienie w/w wyroku. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 11 sierpnia 2017 r. (k.144). W dniu 14 lipca 2017 r. (k.116) wpłynął do sądu wniosek skarżącego, sporządzony w dniu 10 lipca 2017 r., nadany na poczcie w dniu 11 lipca 2017 r., o orzeczenie od SKO na rzecz skarżącego kosztów niezbędnych do dochodzenia praw w związku z niniejszą sprawą w kwocie 55 zł. W dniu 18 sierpnia 2017 r. (pismo złożone osobiście) skarżący, powołując się na art. 157 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a., wniósł o uzupełnienie postanowienia z dnia 13 lipca 2017 r. poprzez orzeczenie czy w/w wniosek został w zaskarżonym postanowieniu oddalony w całości czy w części (k. 140), ponieważ w sentencji postanowienia nie zostało to określił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., - dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z przywołanymi przez skarżącego przepisami, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (art. 157 § 1 p.p.s.a.). Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 167 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 163 § 1 p.p.s.a., postanowienia ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, gdy podlegają one zaskarżeniu i doręcza stronom. Mając na uwadze żądanie skarżącego stwierdzić należy, że uzupełnienie postanowienia może nastąpić jedynie w sytuacji spełnienia przesłanek z art. 157 § 1 p.p.s.a. - gdy sąd nie orzekł o całości skargi (w tym przypadku – wniosku) albo nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które powinien zamieścić z urzędu. Postanowienie z dnia 13 lipca 2017 r., które zgodnie z wnioskiem skarżącego miałoby zostać uzupełnione, dotyczyło uzupełnienia wyroku WSA w Gdańsku z dnia 2 lutego 2017 r. o orzeczenie dotyczące zwrotu kosztów w wysokości 55 zł, o wynagrodzeniu mu szkody oraz o sformułowanie "o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania". Wniosek ten Sąd postanowieniem z dnia 13 lipca 2017 r. oddalił, wobec czego orzekł o całości wniosku. Nie zaistniała wobec tego pierwsza przesłanka umożliwiająca uzupełnienie przedmiotowego postanowienia. Należy także wyjaśnić, że rozstrzygnięcie o kosztach sąd ma obowiązek zamieścić jedynie w przypadkach określonych art. 209 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Postanowienie z dnia 13 lipca 2017 r. , które miałoby być uzupełnione, nie jest żadnym z orzeczeń, wymienionych w powyższym przepisie. Nie jest to postanowienie uwzględniające skargę (czy w tym przypadku - wniosek), nie jest to postanowienie o umorzeniu postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 czy art. 118 § 2 p.p.s.a. (art. 201 p.p.s.a.), nie jest to sytuacja określona art. 203 i 204 p.p.s.a. (postępowanie kasacyjne). Tak więc nie zachodzi sytuacja, o jakiej mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a., która obligowałaby Sąd do uzupełnienia wydanego orzeczenia. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku w oparciu o art. 157 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a., wniosek skarżącego oddalił.