III SA/Gd 1042/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut, Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Jolanta Sudoł (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Januszewska, po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2017 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego p o s t a n a w i a: oddalić wniosek skarżącego A. M. z dnia 20 marca 2017 r. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 lutego 2017 r. sygn. akt III SA/Gd 1042/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 2 lutego 2017 r. w sprawie sygn. akt III [...] uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 25 maja 2016 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia 29 lutego 2016 r. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 9 marca 2017 r. Wnioskiem z dnia 20 marca 2017 r. (nadanym w tym samym dniu w urzędzie pocztowym, - k.58-61) A. M., powołując się na art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniósł o uzupełnienie w/w wyroku o orzeczenie na podstawie art. 200 p.p.s.a. o zwrocie na jego rzecz od organu kosztów postępowania w kwocie 55 zł, o orzeczenie na podstawie art. 77 ust. 1 Konstytucji RP wynagrodzenia szkody jako została mu wyrządzona przez niezgodne z prawem działanie organów oraz o uzupełnienie treści wyroku o słowa "przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia", ponieważ w obecnym kształcie wyrok nie określa, czy sprawa ma być ponownie rozpatrywana przez organ. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W przypadku uwzględnienia skargi odpis wyroku doręcza się stronie z urzędu wraz z jego uzasadnieniem (art. 141 § 1 w zw. z art. 142 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "p.p.s.a".). Przepis art. 157 § 1 p.p.s.a. stanowi, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z przepisów powyższych wynika, że strona, której skargę uwzględniono, powinna zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku w ciągu 14 dni od dnia doręczenia jej odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Termin ten został przez skarżącego dochowany. Odnosząc się do treści wniosku skarżącego stwierdzić należy, że wniosek ten nie może być uwzględniony. Skarżący domaga się uzupełnienia wyroku o rozstrzygnięcie o kosztach na podstawie art. 200 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Przepis ten nie jest jednak jedynym przepisem dotyczącym kosztów postępowania i nie można go stosować w oderwaniu od innych przepisów ustawy, dotyczących zasad orzekania o kosztach postępowania. Podkreślenia wymaga, że uzupełnienie wyroku może mieć miejsce tylko wówczas, gdy sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W tym kontekście zauważyć należy, że sąd co prawda powinien rozstrzygnąć o zwrocie kosztów postępowania w wyroku uwzględniającym skargę (art. 209 p.p.s.a.), ale tylko wówczas, gdy strona złożyła stosowny wniosek przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia (art. 210 § 1 zd.1 p.p.s.a.). Skarżący wniosku takiego przed zamknięciem rozprawy nie złożył, a w myśl art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych jej kosztów. Tak więc w niniejszej sprawie nie zachodziła sytuacja, by Sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W tej sytuacji brak było podstaw do uzupełnienia wyroku o rozstrzygnięcie w sprawie kosztów postępowania. Nie jest też możliwe uzupełnienie wyroku o orzeczenie dotyczące wynagrodzenia szkody, która, jak twierdzi skarżący, została mu wyrządzona przez niezgodne z prawem działanie organów. Żądanie takie nie znajdowało się w treści skargi, wobec czego nie zachodzi sytuacja nie orzeczenia przez sąd o całości skargi. Nie jest to również dodatkowe orzeczenie, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić w wyroku z urzędu. W przypadku uwzględnienia skargi na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, sąd nie jest zobowiązany do przyznania od organu na rzecz skarżącego jakiejkolwiek sumy pieniężnej. Ponadto wskazać należy, że w przypadku oparcia wyroku o treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. sąd uchyla decyzję bez zamieszczania w sentencji wyroku określenia, że "sprawę przekazuje do ponownego rozpatrzenia". Zamieszczenie takiego zwrotu w treści wyroku nie zostało przewidziane przez ustawodawcę. Nie było w tej sytuacji podstaw do uzupełnienia wyroku o sformułowanie wskazane przez skarżącego w treści wniosku. Nadmienić jedynie należy, że z treści uzasadnienia przedmiotowego wyroku (zdanie ostatnie) wynika, że sprawa będzie podlegała ponownemu rozpoznaniu. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie stwierdzając, by spełnione zostały przesłanki z art. 157 § 1 p.p.s.a., konieczne do uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku, w oparciu o przywołany przepis wniosek skarżącego oddalił.