III SA/Gd 1043/16
PostanowienieWSA w Gdańsku2017-12-22
Skład orzekający: Alina Dominiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o uzupełnienie postanowienia sądu administracyjnego w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania może zostać uwzględniony, jeśli postanowienie to nie jest jednym z orzeczeń wymienionych w art. 209 PPSA, a sąd orzekł już o całości wniosku?Ratio decidendi
Sąd oddalił wniosek o uzupełnienie postanowienia, ponieważ nie zostały spełnione przesłanki z art. 157 § 1 PPSA. Po pierwsze, sąd orzekł o całości wniosku skarżącego o uzupełnienie wyroku. Po drugie, postanowienie, które miało być uzupełnione, nie jest jednym z orzeczeń wymienionych w art. 209 PPSA, które obligują sąd do orzeczenia o zwrocie kosztów.Stan faktyczny
Skarżący A. M. złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 lipca 2017 r., domagając się orzeczenia zwrotu kosztów postępowania w kwocie 55 zł. Skarżący argumentował, że wniosek złożył przed zamknięciem rozprawy poprzedzającej wydanie postanowienia, a sąd nie orzekł o całości jego wniosku. Wniosek dotyczył zwrotu kosztów związanych z dochodzeniem praw w sprawie, w której wyrokiem z dnia 2 lutego 2017 r. Sąd uchylił decyzje organów dotyczące zasiłku celowego.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek skarżącego A. M. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 lipca 2017 r.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 30 maja 2016 r. sygn. akt [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia oddalić wniosek skarżącego A. M. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 lipca 2017 r. sygn. akt III SA/Gd 1043/16.
Wyrokiem z dnia 2 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi A. M., uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy K. z dnia 29 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego (k. 21).
Następnie, postanowieniem z dnia 13 lipca 2017 r. (k. 115-118), wydanym po przeprowadzeniu rozprawy, Sąd oddalił wniosek skarżącego A. M. z dnia 20 marca 2017 r. o uzupełnienie w/w wyroku. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 4 sierpnia 2017 r. (k.144)
W dniu 14 lipca 2017 r. ( k.121 ) wpłynął do sądu wniosek skarżącego, sporządzony w dniu 10 lipca 2017 r. , nadany na poczcie w dniu 11 lipca 2017 r., o orzeczenie od SKO w G. na rzecz skarżącego kosztów niezbędnych do dochodzenia praw w związku z niniejszą sprawą w kwocie 55 zł.
W dniu 8 sierpnia 2017 r. ( pismo złożone osobiście) skarżący, powołując się na art. 157 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a. , wniósł o uzupełnienie postanowienia z dnia 13 lipca 2017 r. poprzez orzeczenie zwrotu na jego rzecz od SKO w G. kosztów postępowania niezbędnych do dochodzenia praw w niniejszej sprawie w kwocie 55 zł ( k.141- 147). Skarżący wskazał, że wyrokiem z dnia 2 lutego 2017 r. Sąd uwzględnił jego skargę. W celu dochodzenia swoich praw poniósł koszty w wysokości 55 zł. Wniosek złożył 11 lipca 2017 r. , a więc przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia w dniu 13 lipca 2017 r. Wobec tego istnieje konieczność uzupełnienia postanowienia z dnia 13 lipca 2017 r. o orzeczenie zwrotu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej p.p.s.a..
Zgodnie z przywołanymi przez skarżącego przepisami, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu ( art. 157 § 1 p.p.s.a.). Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej ( art. 167 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 163 § 1 p.p.s.a., postanowienia ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, gdy podlegają one zaskarżeniu i doręcza stronom.
Mając na uwadze żądanie skarżącego stwierdzić należy, że uzupełnienie postanowienia może nastąpić jedynie w sytuacji spełnienia przesłanek z art. 157 § 1 p.p.s.a. – gdy sąd nie orzekł o całości skargi ( w tym przypadku – wniosku) albo nie zamieścił dodatkowego orzeczenia , które powinien zamieścić z urzędu.
Postanowienie z dnia 13 lipca 2017 r., które zgodnie z wnioskiem skarżącego miałoby zostać uzupełnione, dotyczyło uzupełnienia wyroku WSA w Gdańsku z dnia 2 lutego 2017 r. o orzeczenie dotyczące zwrotu kosztów w wysokości 55 zł oraz o wynagrodzeniu mu szkody. Wniosek ten Sąd postanowieniem z dnia 13 lipca 2017 r. oddalił, wobec czego orzekł o całości wniosku. Nie zaistniała wobec tego pierwsza przesłanka umożliwiająca uzupełnienie przedmiotowego postanowienia.
Druga przesłanka dotyczy nie zamieszczenia przez sąd dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Skarżący domaga się uzupełnienia postanowienia o rozstrzygnięcie o kosztach. Jednak takie rozstrzygnięcie sąd ma obowiązek zamieścić jedynie w przypadkach określonych art. 209 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204.
Postanowienie z dnia 13 lipca 2017 r. , które miałoby być uzupełnione, nie jest żadnym z orzeczeń , wymienionych w powyższym przepisie. Nie jest to postanowienie uwzględniające skargę ( czy w tym przypadku - wniosek) , nie jest to postanowienie o umorzeniu postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 czy art. 118 §2 p.p.s.a. ( art. 201 p.p.s.a.), nie jest to sytuacja określona art. 203 i 204 p.p.s.a.( postępowanie kasacyjne).
Tak więc nie zachodzi sytuacja, o jakiej mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a., która obligowałaby Sąd do uzupełnienia wydanego orzeczenia.
Mając na uwadze powyższe Sąd, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku w oparciu o art. 157 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a., wniosek skarżącego oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło