III SA/Gd 1043/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 maja 2016 r. sygn. akt [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia oddalić wniosek skarżącego A. M. z dnia 18 sierpnia 2017 r. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 lipca 2017 r. sygn. akt III SA/Gd 1043/16. Wyrokiem z dnia 2 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi A. M., uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia 29 lutego 2016 r. w przedmiocie zasiłku celowego (k. 21). Następnie, postanowieniem z dnia 13 lipca 2017 r. (k. 115-118), wydanym po przeprowadzeniu rozprawy, Sąd oddalił wniosek skarżącego A. M. z dnia 20 marca 2017 r. o uzupełnienie w/w wyroku. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 4 sierpnia 2017 r. (k.144) W dniu 18 sierpnia 2017 r. ( pismo złożone osobiście, k.147 ) skarżący, powołując się na art. 157 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a. , 64 § 3 , art. 151 p.p.s.a., wniósł o uzupełnienie postanowienia z dnia 13 lipca 2017 r. poprzez orzeczenie , czy wniosek z dnia 20 marca 2017 r. o uzupełnienie wyroku WSA w Gdańsku z dnia 2 lutego 2017 r. sygn. akt III SA/Gd 1043/16 został oddalony w całości czy w części. Przywołał treść art. 151 i 64 § 3 p.p.s.a. stwierdzając, że postanowienie bezwzględnie wymaga uzupełnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej p.p.s.a.. Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej ( art. 166 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 163 § 1 p.p.s.a., postanowienia ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, gdy podlegają one zaskarżeniu i doręcza stronom. Mając na uwadze żądanie skarżącego stwierdzić należy, że uzupełnienie postanowienia może nastąpić jedynie w sytuacji spełnienia przesłanek z art. 157 § 1 p.p.s.a. – gdy sąd nie orzekł o całości wniosku albo nie zamieścił dodatkowego orzeczenia , które powinien zamieścić z urzędu. Postanowienie z dnia 13 lipca 2017 r., które zgodnie z wnioskiem skarżącego miałoby zostać uzupełnione, dotyczyło uzupełnienia wyroku WSA w Gdańsku z dnia 2 lutego 2017 r. o orzeczenie dotyczące zwrotu kosztów, o wynagrodzeniu mu szkody i zamieszczenie słów "przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia". Wniosek ten Sąd postanowieniem z dnia 13 lipca 2017 r. oddalił, orzekając o całości wniosku. Wynika to z treści sentencji postanowienia: "oddalić wniosek (...) z dnia 20 marca 2017 r. o uzupełnienie wyroku (...)" , a także z treści uzasadnienia postanowienia. Sformułowanie, zawarte w art. 151 p.p.s.a., na które powołuje się skarżący - w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części - nie oznacza bezwzględnego nakazu zamieszczania przez sąd w sentencji wyroku czy postanowienia słów "w całości" czy "w części". Nie zaistniała wobec tego pierwsza przesłanka umożliwiająca uzupełnienie przedmiotowego postanowienia. Druga przesłanka dotyczy nie zamieszczenia przez sąd dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wskazany we wniosku sposób uzupełnienia postanowienia nie mieści się w zakresie tego przepisu, bowiem rozstrzygnięcie o całości czy części wniosku nie jest dodatkowym orzeczeniem, o jaki mowa w przywołanym przepisie. Tak więc nie zachodzi sytuacja, o jakiej mowa w art. 157 § 1 p.p.s.a., która obligowałaby Sąd do uzupełnienia wydanego orzeczenia. Mając na uwadze powyższe Sąd, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku w oparciu o art. 157 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a., wniosek skarżącego oddalił.