III SA/Gd 110/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. N. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 10 marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia 16 kwietnia 2008 r. (data wpływu do Sądu - 28 kwietnia 2008 r.), uzupełnionym na urzędowym formularzu w dniu 12 maja 2008 r., skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem, skarżący przebywa obecnie w zakładzie karnym, oprócz mieszkania komunalnego o powierzchni 10,17 m2 nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro oraz nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów. Znajdujące się w aktach administracyjnych zaświadczenie zakładu karnego z dnia 2 stycznia 2008 r. (k. 5) potwierdza, iż odbywając karę pozbawienia wolności, skarżący nie był zatrudniony odpłatnie. W rubryce wniosku "stan rodzinny" wnioskodawca podał, iż ma córkę, która zamieszkuje ze swoją matką. W tych okolicznościach skarżący nie jest w stanie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru w niniejszej sprawie. Na wstępie podkreślić należy, iż przy wniesieniu skargi na decyzję w przedmiocie dodatku mieszkaniowego wnioskodawca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. Przepis ten stanowi, iż strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W myśl art. 262 P.p.s.a. przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z przepisu art. 245 § 3 P.p.s.a. wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym uwzględnienie wniosku w części dotyczącej ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jest dodatkowo uwarunkowane niepozostawaniem przez stronę w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym (art. 246 § 3 P.p.s.a.). Biorąc pod uwagę dane zawarte we wniosku oraz dokumentach znajdujących się w aktach administracyjnych, uznać należało, że skarżący wykazał dostatecznie, iż nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za taką oceną przemawia sytuacja materialna wnioskodawcy, a w szczególności brak jakichkolwiek dochodów oraz zasobów finansowych. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.