III SA/Gd 119/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej B. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi na postanowienie Pomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 3 stycznia 2025 r., nr OPES.906.169.2024.MR w przedmiocie zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej postanawia odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2025 r. (sygn. akt III SA/Gd 119/25) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę B. S. na postanowienie Pomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 3 stycznia 2025 r. (nr OPES.906.169.2024.MR) w przedmiocie zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. W wykonaniu zarządzenia z dnia 18 czerwca 2025 r. (vide: k. 34 akt sądowych) przesyłka zawierająca odpis sentencji wyroku została skierowana na adres skarżącej podany w treści skargi i doręczona w trybie tzw. doręczenia zastępczego, tj. w trybie przewidzianym w art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. - zwanej dalej w skrócie: "p.p.s.a."). Z tej przyczyny zarządzeniem z dnia 14 lipca 2025 r. przesyłka została uznana za doręczoną w dniu 8 lipca 2025 r. (vide: koperta – k. 79 akt sądowych). Termin do wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku upłynął zatem z dniem 15 lipca 2025 r. W dniu 24 lipca 2025 r. (data nadania) B. S. wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wyjaśniła, że awizo dotyczące przesyłki sądowej zostało pozostawione w skrzynce pocztowej sąsiadki. O tej okoliczności skarżąca dowiedziała się od sąsiadki dopiero po jej powrocie z urlopu, to jest 20 lipca 2025 r., kiedy przesyłka została już zwrócona do nadawcy. W tej sytuacji uchybienie przedmiotowemu terminowi nastąpiło zdaniem skarżącej bez jej winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności musi jednak spełniać warunki formalne określone w art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a. Po pierwsze, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Po drugie, we wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Po trzecie zaś, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W tej kwestii wyjaśnienia wymaga, że przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły one bez jego winy. Ważne powody powinny wskazywać na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Sprowadza się to do tego, że strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać się dołożeniem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego obywatela należycie dbającego o swoje interesy (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt II GZ 223/10). Przechodząc do oceny zasadności wniosku wskazać należy, że jako okoliczność uzasadniającą brak winy w uchybieniu terminu do wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku skarżąca podała błąd listonosza, polegający na pozostawieniu awiza w niewłaściwej skrzynce na listy, tj. skrzynce przebywającej na urlopie sąsiadki. W ocenie Sądu, opisana okoliczność może co do zasady uzasadniać brak winy w uchybieniu terminu, nie można bowiem obciążać strony skarżącej negatywnymi skutkami procesowymi za błędy innej osoby, w tym przypadku doręczającego przesyłkę listonosza. Brak wiedzy o podjętej próbie doręczenia stanowi klasyczny przykład braku winy. Poczyniona konstatacja nie oznacza jednak, że samo powołanie się na tego typu okoliczności oznacza automatyczne uwzględnienie wniosku i przywrócenie uchybionego terminu. Przeciwnie, w świetle cytowanego już przepisu art. 87 § 2 p.p.s.a. wnioskodawca musi okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu uprawdopodobnić. W realiach sprawy wnioskodawczyni obowiązkowi takiemu nie sprostała, albowiem poczynione przez nią wyjaśnienia są w istocie gołosłowne. Poza przywołaniem możliwej do wystąpienia okoliczności, wniosek nie zawiera chociażby oświadczenia przywołanej w jego uzasadnieniu sąsiadki, potwierdzającego stawianą na okoliczność braku winy skarżącej tezę. W świetle zaprezentowanej we wniosku argumentacji twierdzenie o nieprawidłowym awizowaniu przesyłki zawierającej odpis wydanego wyroku budzi wątpliwość Sądu. Należy bowiem zwrócić uwagę, że w razie niemożności doręczenia pisma, zgodnie z art. 73 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, dokonując jednocześnie stosownego zawiadomienia adresata. Jednakże w przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia. Podkreślenia wymaga zatem, że awizowanie odbywa się dwukrotnie. Tak też było w rozpoznawanej sprawie, na co wskazuje treść dokumentu potwierdzenia odbioru – opieczętowanej koperty (vide: k. 79 akt sądowych) - pierwsze zawiadomienie nastąpiło 24 czerwca, a powtórne 2 lipca 2025 r. Argumentacja wniosku dotyczy tymczasem jednego zawiadomienia, pomijając kwestię powtórnego awizowania. O ile prawidłowo dokonane doręczenie powinno oczywiście poprzedzić dwukrotne awizowanie, to jednak pominięcie tej kwestii w wyjaśnieniach strony poddaje w wątpliwość brak winy skarżącej, oceniany przy zachowaniu obiektywnego miernika staranności, którego można wymagać od każdego obywatela należycie dbającego o swoje interesy. W tej sytuacji gołosłowne twierdzenia skarżącej nie mogły doprowadzić do uwzględnienia wniosku i przywrócenia przedmiotowego terminu. Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł o odmowie przywrócenia terminu do sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku. Powołane w treści uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).