III SA/Gd 1217/20

Sygn. akt III SA/Gd 1217 /20 POSTANOWIENIE Dnia 4 stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na pismo Prezydenta Miasta z dnia 28 października 2020 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: odrzucić skargę. Z nadesłanych akt administracyjnych wynika, że w dniu 28 sierpnia 2020 r. Prezydent Miasta wydał dwie decyzje o numerach [...] oraz [...], w których ustalił, że J. W. pobrała nienależnie świadczenia z funduszu alimentacyjnego w okresach wskazanych w decyzjach - i orzekł o ich zwrocie. Skarżąca wystosowała do organu pismo z dnia 26 października 2020 r., w którym wskazała m.in., że zamierza zwrócić do Funduszu Alimentacyjnego takie kwoty, jakie jej z tego funduszu wypłacono. W odpowiedzi na powyższe pismo Prezydent Miasta pismem z dnia 28 października 2020 r. nr [...] poinformował skarżącą, że decyzje z dnia 28 sierpnia 2020 r. stały się prawomocne z dniem 25 września 2020 r. oraz odniósł się do poruszanych w piśmie skarżącej kwestii. J. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyższe pismo , w której wskazała, że jest to skarga na "decyzję [...]", dotyczącą "zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego". Z akt administracyjnych wynika też , że skarżąca w dniu 27 listopada 2020 r. wniosła odwołania od obu decyzji organu pierwszej instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniami z dnia 21 grudnia 2020r. nr [...] oraz nr [...] odmówiło przywrócenia terminu do złożenia odwołań od obu decyzji z dnia 28 sierpnia 2020 r. oraz postanowieniami z dnia 21 grudnia 2020 r. nr [...] oraz nr [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.). W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismo Prezydenta Miasta z dnia 28 października 2020 r. nr [...], stanowiące odpowiedź na pismo skarżącej. W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz.2325 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W myśl art. 3 § 2a p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Mając na uwadze treść powyższych przepisów stwierdzić należy, że zaskarżone przez skarżącą pismo nie jest aktem administracyjnym , o jakim mowa w przywołanych powyżej przepisach. Wbrew wskazaniu skargi, że skarżąca wnosi skargę na "decyzję" , zaskarżone pismo decyzją nie jest. Jest to jedynie pismo o charakterze informacyjnym, nie stanowiące decyzji administracyjnej ani postanowienia. Nie można go również zaliczyć do żadnej z kategorii aktów czy czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 - 8 p.p.s.a. Z tego też powodu skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu. Na marginesie zauważyć należy, że wniesionej skargi nie można potraktować jako skargi na decyzje Prezydenta Miasta z dnia 28 sierpnia 2020 r. , mimo że nawiązuje ona do ich treści, bowiem dotyczy ona pisma z dnia 28 października 2020 r. Podkreślenia jednak wymaga, że nawet gdyby intencją skarżącej było wniesienie skargi na decyzje z dnia 28 sierpnia 2020 r. , to skarga i tak podlegałaby odrzuceniu. Od decyzji organu pierwszej instancji w niniejszym przypadku przysługuje bowiem stronie odwołanie do organu wyższego stopnia, a nie skarga do sądu administracyjnego. W tym stanie sprawy Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę , jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.