III SA/Gd 122/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 16 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 8 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia odrzucić zażalenie. Skarga M. J. wpłynęła do Sądu w dniu 10 lutego 2017 r. W dniu 13 lutego 2017 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarządził:, m. in., wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wys. 200 zł oraz – do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej uzasadnienie. Zarządzenie zostało wykonane w dniu 15 lutego 2017 r. W tym dniu skarżącemu przesłano pouczenie o treści stosownych przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualnie: j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., w skrócie p.p.s.a.) i odpis odpowiedzi na skargę. W dniu 7 kwietnia 2017 r. wpłynął formularz PPF złożony przez stronę skarżącą. Postanowieniem referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 maja 2017 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem Sądu z dnia 11 września 2017 r. zakończone zostało postępowanie w przedmiocie udzielenia skarżącemu prawa pomocy; odpis postanowienia Sądu z dnia 11 września 2017 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 31 maja 2017 r. sygn. akt III SA/Gd 122/17 doręczono skarżącemu w dniu 20 września 2017 r.( k-51 akt sądu). Jednocześnie skarżący został pouczony, że na w/w postanowienie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia (k- 44 akt ). W dniu 28 września 2017 r. (data wpływu do Sądu: 2 października 2017 r., k-55 akt) skarżący wniósł pismo zatytułowane "zaskarżenie postanowienia", napisał w nim, że zaskarża postanowienie w całości, ponieważ wyczerpał wszystkie możliwości przedstawienia dokumentów i ponownie podał adres do korespondencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zażalenie M. J. z dnia 28 września 2017 r. na postanowienie z dnia 11 września 2017 r. należało odrzucić. Zgodnie z przepisami p.p.s.a., zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału i postanowienia Sądu przysługują w terminach i trybie wskazanych w pouczeniach, dołączanych do rozstrzygnięć doręczanych skarżącemu. W pouczeniu dołączonym do doręczanego skarżącemu odpisu postanowienia Sądu z dnia 11 września 2017 r. (k-44 akt) podano, że zażalenie na w/w postanowienie nie przysługuje. Zgodnie bowiem z art. 259 § 3 i art. 260 p.p.s.a., jeżeli wniesiony sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego został prawomocnie odrzucony albo utrzymano w mocy zaskarżone sprzeciwem postanowienie, sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując przepisy o zażaleniu. M. J. wniósł na postanowienie Sądu z dnia 11 września 2017 r. zażalenie w dniu 28 września 2017 r., mimo pouczenia, że w tym przypadku środek zaskarżenia nie przysługuje. Co więcej – w toku postępowania skarżący nie uzupełnił skargi w sposób określony w pierwotnym zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 lutego 2017r. W konsekwencji zażalenie strony skarżącej z dnia 28 września 2017 r. na postanowienie z dnia 11 września 2017 r. należało odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art.197 § 2 p.p.s.a. i art. 260 § 2 p.p.s.a. .