III SA/Gd 122/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miasta na zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia 13 grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nadania nazwy ulicy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia zastępczego. Gmina Miasta wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia 13 grudnia 2017 r. (nr [...]) w przedmiocie zmiany nazwy ulicy położonej w G. z L. K. na nazwę I. M. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zarządzenia zastępczego Wojewody wskazując, że jego wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w postaci kosztów wymiany tablic z nazwą ulic i wprowadzenia zmian w urzędowych zbiorach danych. Wykonanie zaskarżonego zarządzenia zastępczego może również doprowadzić do wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków w postaci konieczności dwukrotnej wymiany przez mieszkańców Miasta G. dokumentów i wprowadzenia zmian do rejestrów zawierających dane o prowadzonej przez mieszkańców miasta działalności gospodarczej, spółkach prawa handlowego zlokalizowanych na przedmiotowej ulicy oraz nieruchomościach tam położonych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przedmiotem skargi jest zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia 13 grudnia 2017 r., dotyczące zmiany nazwy ulicy położonej w G. z L. K. na I. M., które zostało wydane na podstawie art. 6 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy jednostek organizacyjnych, jednostek pomocniczych gminy, budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz pomniki (Dz. U. z 2016 r., poz. 744 ze zm.). Sąd wskazuje, że uchwały o nadaniu nazw ulicom zawierają przepisy o charakterze powszechnie obowiązującym, a to uzasadnia nadanie im waloru prawa miejscowego (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach: z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt II OSK 1039/15; z dnia 23 sierpnia 2016 r., sygn. akt II OSK 2904/14; z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt II OSK 633/11 – publ.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Zarządzenie zastępcze wojewody, wydane na podstawie art. 6 ust. 2 i ust. 3 powołanej ustawy o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego [...] ma w ocenie Sądu taki sam charakter. Zarządzenie zastępcze zastępuje bowiem - w przypadku bezczynności organu gminy - stosowny akt, jaki organ ten powinien podjąć. Jest to więc akt nadzoru, zawierający w swej treści przepisy o charakterze powszechnie obowiązującym. Należy ponadto wskazać, że zaskarżone zarządzenie zastępcze weszło w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...]. Ogłoszenie we wskazanym dzienniku urzędowym miało miejsce w dniu 14 grudnia 2017 r. pod pozycją [...]. Jak wskazano powyżej, art. 61 § 3 p.p.s.a. wyłącza możliwość wstrzymania wykonania przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie. Przedstawione okoliczności powodują zatem, że nie jest możliwe wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia zastępczego. Podkreślenia wymaga, że niniejsze postanowienie rozstrzyga wyłącznie o niedopuszczalności wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia i nie odnosi się w żadnej mierze do merytorycznej oceny jego zgodności z prawem. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.