III SA/Gd 13/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia 9 listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Wojewody [...] z dnia 9 września 2007 r. nr [...] R. W. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Stwierdził, że utrzymuje się z renty z tytułu niezdolności do pracy w kwocie 460 zł brutto i "zwrot takich kwot" przekracza jego możliwości finansowe. Wszystkie środki finansowe przeznacza na koszty leczenia i utrzymanie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna we wniosku wskazać okoliczności uprawdopodobniające niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do wstrzymania zaskarżonej decyzji. Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił wyrządzenia przez decyzję znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy bowiem podkreślić - w odniesieniu do argumentacji wniosku- że zaskarżona decyzja nie wywiera bezpośrednio dla skarżącego żadnych skutków finansowych. Uchylenie decyzji o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych, nie powoduje automatycznego obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) obowiązek zwrotu świadczenia winien zostać określony w decyzji administracyjnej. Dopiero ona może być podstawą przymusowego ściągnięcia nienależnie wypłaconego zasiłku. Nadto w przypadku niekorzystnych orzeczeń organów i sądu administracyjnego strona będzie mogła ubiegać się o umorzenie lub rozłożenie należności na raty. Także część zaskarżonego rozstrzygnięcia dotycząca odmowy uznania skarżącego za osobę bezrobotną nie ma wpływu na jego sytuację finansową. Na marginesie rozpatrywanego wniosku Sąd zwraca uwagę, iż sprawa będzie, po wydaniu niniejszego postanowienia, wyznaczona na rozprawę. Skarżący zostanie poinformowany pisemnie o terminie oraz miejscu rozprawy. Wobec powyższego, z braku przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. a contrario orzekł jak w sentencji postanowienia.