III SA/Gd 13/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 8 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 15 grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia przyznać wnioskodawcy od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy) za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 4 lutego 2010 r. sygn. akt III SA/Gd 13/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, zaś postanowieniem z dnia 8 lutego 2010 r. oddalił wniosek skarżącej o uzupełnienie tego wyroku co do zwrotu kosztów. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, postanowieniem z dnia 29 marca 2010 r. przyznał skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 22 kwietnia 2010 r. (data stempla pocztowego) Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu dla skarżącej w osobie adwokata M. K. Wyznaczony pełnomocnik z urzędu poparł zażalenie skarżącej na opisane wyżej postanowienie sądu I instancji z dnia 8 lutego 2010 r. domagając się jego uwzględnienia. W piśmie procesowym z dnia 14 września 2010 r. pełnomocnik skarżącej wniósł m.in. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wskazując, iż koszty te nie zostały uiszczone w żadnej części. Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. W postępowaniu zażaleniowym stawka ta wynosi 120 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. d). W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Z akt niniejszej sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącej nie wniósł skargi kasacyjnej od wyroku sądu I instancji. Ponadto nie wykazał, że sporządził opinię o braku podstaw do jej wniesienia. Zatem należne mu wynagrodzenie przysługuje jedynie za udział w postępowaniu zażaleniowym. Wynosi ono 120 zł, co po podwyższeniu o 22% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 146,40 zł. Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. oraz cyt. wyżej przepisów należało orzec jak w sentencji postanowienia.