III SA/Gd 131/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia 18 stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wnioskami z dnia 19 kwietnia 2010 r. (data stempla pocztowego), uzupełnionymi w dniu 30 kwietnia 2010 r. poprzez złożenie urzędowego formularza PPF, skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 P.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego przez skarżącą oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz załączonego do akt sprawy zaświadczenia powiatowego urzędu pracy z dnia 1 kwietnia 2010 r. ustalono, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z małoletnim synem, nie posiada nieruchomości ani jakichkolwiek zasobów pieniężnych, przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro. Skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Źródłami dochodów jej gospodarstwa domowego są alimenty, świadczenia z pomocy społecznej, zasiłek rodzinny oraz stypendium socjalne w łącznej kwocie 566 zł miesięcznie. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności oraz konieczność zapewnienia faktycznej realizacji konstytucyjnego prawa do sądu, uznano, iż skarżąca udowodniła dostatecznie, że nie ma możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, jakie mogą powstać w niniejszej sprawie. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.