III SA/Gd 132/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA: Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Sędziowie: sędzia WSA: Arkadiusz Despot-Mładanowicz Sędzia WSA: Elżbieta Kowalik-Grzanka, (spr.), Protokolant: Hanna Tarnawska, po rozpoznaniu w dniu 19 października 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 28 stycznia 2005 r. nr [...] w przedmiocie wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych oddala skargę. IIISA/Gd132/05 Uzasadnienie Decyzją z dnia 27.10.2004r. nr [...] Wójt Gminy [...] odmówił T. B. wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5% zawartości alkoholu oraz piwa do spożycia w miejscu sprzedaży w Barze [...] S. ul. [...]. W uzasadnieniu podał, że zgodnie z art.18 ust.6 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, do wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych należy dołączyć m.in. decyzję właściwego państwowego powiatowego inspektora nadzoru sanitarnego potwierdzającą spełnienie warunków sanitarnych przez punkt sprzedaży a także dokument potwierdzający tytuł prawny do lokalu, w którym jest prowadzona sprzedaż napojów alkoholowych. Ponieważ strona obowiązku tego nie dopełniła odmówiono wydania wnioskowanego zezwolenia. W odwołaniu T. B. podała, że zwróciła się o skorygowanie błędu w poprzednim zezwoleniu, które zamiast na 4 zostało wydane na 3 lata a wobec negatywnej decyzji wójta złożyła nowe wnioski. Zakwestionowała zasadność żądania w/w dokumentów. Decyzją z dnia 28.01.2005r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ stwierdził, wbrew stanowisku organu I instancji, że odwołująca legitymowała się tytułem prawnym do lokalu bowiem zawarła w dniu 15 maja 1996r. umowę najmu lokalu, która stosownie do dyspozycji art.674 kc. stała się umową na czas nieokreślony. Natomiast zdaniem organu odwoławczego słusznie organ I instancji zażądał aktualnej decyzji właściwego inspektora sanitarnego, taki wymóg bowiem nakłada ustawa z dnia 26.10.1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi w art.18 ust.6. Jednocześnie stwierdził, że decyzja PTIS w T. z dnia 6.05.1998r. nie jest decyzją bezterminową co oznacza, iż do każdego wniosku należy dołączyć decyzję potwierdzającą pod względem sanitarnym aktualny stan lokalu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżąca ponownie odniosła się do poprzedniego zezwolenia z 2001r., które jej zdaniem nie mogło wygasnąć jak poinformował ją wójt oraz do podstaw prawnych z których wywodzi tytuł do lokalu. Jednocześnie podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko, iż decyzja z dnia 6 maja 1998r. PTIS w T. jest bezterminowa i powinna być podstawą do wydania zezwolenia. W końcowej części skargi wniosła o przywrócenie przez Sąd ważności poprzedniego zezwolenia. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko i podając, że skarżąca w niniejszym postępowaniu nie wnosiła o przedłużenie ważności zezwolenia i dlatego brak ustosunkowania się do tej kwestii. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest zaś na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). . Wskazać należy, iż przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest ocena zgodności z prawem rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...], utrzymującego w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych do 4,5% zawartości alkoholu oraz piwa w miejscu sprzedaży. Dla dokonania przedmiotowej oceny zasadniczego znaczenia nabiera treść art.18 ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi( tj. z 2002r. Dz. U nr 147 poz.1231) zgodnie z którym sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży, zwanego dalej "organem zezwalającym". Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na podstawie pisemnego wniosku przedsiębiorcy /ust.2/.Zezwolenia, o których mowa w ust. 1, wydaje się oddzielnie na następujące rodzaje napojów alkoholowych: 1) do 4,5% zawartości alkoholu oraz na piwo, 2) powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu (z wyjątkiem piwa), 3) powyżej 18% zawartości alkoholu. W myśl ust.6 do wniosku o wydanie zezwolenia należy dołączyć: 1) zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej lub odpis z rejestru przedsiębiorców, 2) dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do lokalu stanowiącego punkt sprzedaży napojów alkoholowych, 3) pisemną zgodę właściciela, użytkownika, zarządcy lub administratora budynku, jeżeli punkt sprzedaży będzie zlokalizowany w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, 4) decyzję właściwego państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, potwierdzającą spełnienie warunków sanitarnych przez punkt sprzedaży. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na czas oznaczony, nie krótszy niż 4 lata, a w przypadku sprzedaży napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży - nie krótszy niż 2 lata/ust.9/ Z przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, że za każdym razem osoba składająca wniosek w omawianym przedmiocie zobowiązana jest dołączyć dokumenty o których mowa w ust.6 art.18 ustawy. Oznacza to wbrew stanowisku skarżącej, że decyzja właściwego państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, potwierdzająca aktualnie spełnienie warunków sanitarnych przez punkt sprzedaży musi być każdorazowo załączona do wniosku o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Jak słusznie wskazał organ odwoławczy decyzja PTIS w T. z dnia 6 maja 1998r. znajdująca się w aktach sprawy nie jest decyzją bezterminową i została wydana na jej wniosek z dnia 30.04.1998r. Tak więc niezłożenie wymaganej na podstawie art.18 ust.6 pkt 4 decyzji inspektora sanitarnego stanowi o trafności stanowiska organu odwoławczego. Odnosząc się do zarzutu , który skarżąca sygnalizowała w odwołaniu od decyzji organu I instancji i który ponowiła w skardze do Sądu a dotyczący ostatecznej decyzji z 2001r. stwierdzić należy, iż nie może on stanowić przedmiotu kontroli Sądu albowiem w myśl art.134§1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy [...] tymczasem jak wynika z treści odwołania( k.[...] akt administracyjnych) zarzut powyższy był podnoszony w innym postępowaniu o czym świadczą pisma na które wskazuje skarżąca a których brak w aktach sprawy( m.in. z dnia 24.02.2004r.). To właśnie z odwołania skarżącej wynika również, że złożyła ona nowe wnioski o wydanie zezwoleń na sprzedaż alkoholu i nie zgadza się ze stanowiskiem organu, że każdorazowo do wniosku powinna być dołączona decyzja inspektora sanitarnego potwierdzająca spełnienie warunków sanitarnych przez punkt sprzedaży w czasie w którym osoba wnioskująca zabiega o wydanie w/w zezwolenia. Mając na uwadze powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.