III SA/Gd 133/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Adam Osik po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na działanie Prezydenta Miasta Słupska postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 25 lutego 2026 r. A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę, w której wniósł o: "1. ukaranie Prezydenta Miasta Słupska karą grzywny, 2. postępowanie jawne w ww. zakresie, 3. dowód nadania sprawie biegu proszę o przesłanie na ww. adres oraz [...]". W uzasadnieniu skarżący wskazał, że jest to kolejny wniosek, co upoważnia go do j.w., albowiem ww. niedopełnia swoich obowiązków i przekracza uprawnienia już w sposób notoryczny. Skarżący dodał, ze wniosek należy traktować w trybie dostępu do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że skarżący wnosi o ukaranie grzywną organu z powodu nieudzielenia odpowiedzi na wniosek, jednak skarżący nie skierował do organu żadnego wniosku w trybie dostępu do informacji publicznej i nie jest znany powód zarzutów. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 marca 2026 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez określenie przedmiotu zaskarżenia oraz udzielenia informacji, z jakiego tytułu domaga się ukarania organu grzywną. W zarządzeniu tym zakreślono termin 7 dni od daty doręczenia zarządzenia na jego wykonanie oraz wskazano rygor odrzucenia skargi w przypadku jego niewykonania. Zarządzenia powyższe doręczono skarżącemu w dniu 20 marca 2026 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 24 akt). Skarżący w zakreślonym terminie, tj. do dnia 27 marca 2026 r., nie usunął braku formalnego skargi. Pismem z dnia 12 kwietnia 2026 r. skarżący wniósł o "przywrócenie terminu do III SA/Gd 133/26" i wskazał, że ponownie sygnalizuje jak w uzasadnieniu pisma z dnia 25 lutego 2026 r., co jest zasadne i konieczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r., poz. 143) - dalej jako: "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga spełniająca wymogi pisma procesowego określone w art. 46 p.p.s.a. powinna nadto wskazywać zaskarżoną decyzję, postanowienie, inny akt lub czynność. Nadto, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Zgodnie z powyższym przepisem konieczne zatem było wezwanie skarżącego do usunięcia braku formalnego poprzez określenie przedmiotu zaskarżenia oraz wskazania, z jakiego tytułu domaga się ukarania organu grzywną. Z treści skargi nie wynikało bowiem, jakie działanie Prezydenta Miasta Słupska zostało objęte skargą. Skarga nie wskazywała również powodów, dla których skarżący wnosił o ukaranie organu grzywną. Organ, odpowiadając na skargę, wskazał, że skarżący nie składał żadnego pisma w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżący, pomimo wezwania, braku formalnego skargi nie usunął. Pismo skarżącego z dnia 12 kwietnia 2026 r. nie stanowiło usunięcia braków formalnych skargi, albowiem z jego treści nie wynikało, jaki jest przedmiot zaskarżenia, ani jakie są przyczyny wniosku o ukaranie organu grzywną. Z tego względu Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, uznając, że na gruncie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie ma podstaw domniemywać, co jest przedmiotem zaskarżenia, gdyż to sama strona decyduje, jaki akt administracyjny lub bezczynność, względnie przewlekłość, organu w odniesieniu do konkretnego wniosku chce poddać sądowej kontroli. Braki formalne skargi, polegające na niedokładnym określeniu w niej żądania i przedmiotu zaskarżenia, uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.