III SA/Gd 134/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia 5 stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udostępnienia danych osobowych ze zbiorów meldunkowych postanawia przyznać J. J. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. III SA/Gd 134/12 UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 5 marca 2012 r., uzupełnionym na urzędowym formularzu w dniu 16 marca 2012 r., J. J. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie oraz ustanowienie radcy prawnego. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach złożonym przez skarżącego oraz załączonym zaświadczeniem Dyrektora Aresztu Śledczego w W. z dnia 12 marca 2012 r., prowadzi on samodzielne gospodarstwo, nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów, nie posiada nieruchomości ani przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro. Skarżący przebywa obecnie w areszcie śledczym, posiada w depozycie środki pieniężne w wysokości 730,39 zł, które zostaną mu przekazane w chwili zwolnienia. Przeciwko wnioskodawcy zostały wydane tytuły wykonawcze na łączną kwotę 36 360,33 zł. Podczas osadzenia wnioskodawca nie jest zatrudniony odpłatnie. Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2012 r. referendarz sądowy WSA odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Od powyższego rozstrzygnięcia wnioskodawca złożył sprzeciw kwestionując ustalenia zawarte w niniejszym postanowieniu. Uwzględniając fakt, że wniesiony sprzeciw nie podlegał odrzuceniu, zgodnie z dyspozycją art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), postanowienie, od którego wniesiono sprzeciw utraciło moc, a sprawa podlegała ponownemu rozpatrzeniu przez Sąd. Zgodnie z brzmieniem art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje - w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 P.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Przywołane przepisy regulujące instytucję prawa pomocy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 P.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. W niniejszej sprawie sąd uznał, że wnioskodawca – z uwagi na swoją sytuację osobistą, związaną z odbywaniem kary pozbawienia wolności, a także majątkową i dochodową (brak dochodów i majątku) nie ma obiektywnej możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów wszczętego przez siebie postępowania sądowoadministracyjnego. Tym samym, spełnia ustawowe przesłanki przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 260 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.