III SA/Gd 138/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. L. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 12 lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. H. L. zwrócił się z wnioskiem, uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 16 maja 2008 r., o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. W piśmie procesowym z dnia 31 maja 2008 r. wnioskodawca rozszerzył żądanie przyznania prawa pomocy, domagając się ustanowienia adwokata. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie z przepisem art. 245 § 2 cyt. ustawy, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 ww. ustawy, adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonych przez wnioskodawcę oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz nadesłanych przez niego dokumentów źródłowych (odpisu decyzji z dnia 8 stycznia 2008 r. w przedmiocie przeliczenia renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy) ustalono, że wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, oprócz lokalu mieszkalnego o powierzchni 40 m2 nie posiada nieruchomości ani jakichkolwiek zasobów pieniężnych oraz przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro, otrzymuje rentę rolniczą w wysokości 451,15 zł netto miesięcznie, ponosi koszty utrzymania, których wysokość określił na 306 zł miesięcznie. Na ww. koszty składają się opłaty za energię elektryczną (90 zł), gaz (46 zł), zakup leków (120 zł) oraz dojazdy do lekarzy (50 zł). W ponoszeniu opłat eksploatacyjnych wnioskodawca korzysta z pomocy syna. W odpowiedzi na wezwanie do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, skarżący nadesłał pismo z 31 maja 2008 r., w którym oświadczył m.in., iż nie składał zeznań podatkowych za 2007 r., nie posiada jakichkolwiek rachunków bankowych ani maklerskich, aktualnie jest posiadaczem starego samochodu osobowego marki BMW. Wnioskodawca podał, że nie jest w stanie przedłożyć kopii dokumentów obrazujących miesięczną wysokość kosztów utrzymania, albowiem ich nie posiada. Dając wiarę powyższym wyjaśnieniom oraz biorąc pod uwagę wysokość i źródło dochodu wnioskodawcy w stosunku do wysokości ponoszonych przez niego niezbędnych wydatków związanych z kosztami utrzymania oraz zakupem leków, a przede wszystkim konieczność zapewnienia stronie faktycznej realizacji konstytucyjnego prawa do sądu, uznano, iż wnioskodawca udowodnił dostatecznie, że nie ma obecnie realnych możliwości finansowych poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.