III SA/Gd 138/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 9 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie waloryzacji emerytury postanawia odrzucić zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 maja 2011 r. sygn. akt III SA/Gd 138/11. Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę C. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 9 marca 2011 r. Następnie postanowieniem z dnia 17 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną na powyższe postanowienie, sporządzoną osobiście przez skarżącego. C. W. w dniu 25 maja 2011 r. złożył, sporządzone osobiście, zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie. Natomiast art. 194 § 4 p.p.s.a. przewiduje, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Skarżący sporządził zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej osobiście, nie będąc do tego upoważnionym w świetle art. 194 § 4 p.p.s.a. Przy doręczeniu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżący został prawidłowo pouczony o trybie wniesienia oraz wymogach formalnych zażalenia. Stosownie do treści art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W świetle tego przepisu na podstawie art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając na względzie powyższe, Sąd na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz art.194 § 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.