III SA/Gd 14/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego [...] z dnia 5 lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej opłaty za przejazd po drogach krajowych postanawia odrzucić skargę. Skarżący K. R. w skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skardze z dnia 3 października 2007 r. obok skargi na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 27 sierpnia 2007 r. Nr [...] odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego [...] z dnia 5 lutego 2007 r. nr [...] podał, iż równocześnie wnosi odwołanie od tejże decyzji. Główny Inspektor Transportu Drogowego przesłał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W piśmie z dnia 9 grudnia 2007 r. - będącym odpowiedzią na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, K. R. wyjaśnił, iż zaskarża postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 27 sierpnia 2007 r., ale jego intencją jest również zaskarżenie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego [...] z dnia 5 lutego 2007 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 27 grudnia 2007 r. o stanowisku skarżącego poinformował [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego [...], który stosownie do treści art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przekazał odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie służących w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia. W myśl art. 52 § 2 powołanej ustawy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W piśmie z dnia 9 grudnia 2007 r. K. R. wskazał, iż oprócz postanowienia Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 27 sierpnia 2007 r. (sprawa ta została zarejestrowana w WSA w Warszawie pod sygn. akt IV SA/Wa 1905/07), zaskarża również decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego [...] z dnia 5 lutego 2007 r. nr [...]. Podnieść należy, że skarżącemu w przypadku wskazanej przez niego decyzji z dnia 5 lutego 2007 r. przysługiwało prawo jej zaskarżenia poprzez wniesienie odwołania do Głównego Inspektora Transportu Drogowego w sposób i w terminie wskazany w tejże decyzji. Dopiero wskutek rozpoznania takiego odwołania wydana zostałaby decyzja, podlegająca zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Niewyczerpanie przez stronę - przed wniesieniem skargi sądowej - środka zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, skutkuje niedopuszczalnością skargi. W tym stanie sprawy Sąd odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.