III SA/Gd 14/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. F. na decyzję Wojewody z dnia 9 sierpnia 1996 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia umorzyć postępowanie. W dniu 28 sierpnia 1996 r. K. F. wniósł skargę do sądu administracyjnego na decyzję Wojewody z dnia 9 sierpnia 1996 r. wydaną w sprawie wymeldowania D. D. z pobytu stałego. W związku ze śmiercią skarżącego Sąd postanowieniem z dnia 2 października 1997 r. zawiesił postępowanie. Po uzyskaniu odpisu prawomocnego postanowienie Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe z dnia 6 grudnia 1999 r. o nabyciu spadku po K. F., Sąd postanowieniem z dnia 11 stycznia 2010 r. podjął zawieszone postępowanie. W oparciu o pismo H. F. (żony zamarłego K. F.), Sąd wystąpił o nadesłanie aktu zgonu D. D. Urząd Stanu Cywilnego w B. nadesłał odpis skrócony aktu zgon D. D., z którego wynika, że zmarł on 5 marca 2005 r. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W sprawie mamy do czynienia z wyrażoną wyżej przesłanką umorzenia postępowania. Nie ulega wątpliwości, że sprawa wymeldowania była ściśle związana z osobą zmarłego D. D. W orzecznictwie i piśmiennictwie nie kwestionowany jest pogląd, że obowiązek meldunkowy ma charakter ewidencyjny. Meldunek nie wiąże się z jakimikolwiek uprawnieniami do lokalu oraz nie podlega dziedziczeniu. Mając na względzie powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a., umorzył postępowanie.