III SA/Gd 14/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.W. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zasiłku celowego oraz odmowy jego przywrócenia postanawia odmówić skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 kwietnia 2014 r. Z akt niniejszej sprawy wynika, że opisane powyżej postanowienie referendarza sądowego z dnia 23 kwietnia 2014 r. zostało doręczone skarżącej w dniu 12 maja 2014 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia sprzeciwu. W dniu 19 maja 2014 r. skarżąca nadesłała drogą elektroniczną sprzeciw od ww. postanowienia. Zarządzeniem z dnia 22 maja 2014 r. skarżąca została wezwana do podpisania sprzeciwu. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 9 czerwca 2014 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu upłynął zatem skarżącej w dniu 16 czerwca 2014 r. W dniu 3 lipca 2014 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, nadsyłając jednocześnie podpisany sprzeciw. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżąca wyjaśniła, że nie mogła wykonać czynności procesowej polegającej na przesłaniu podpisanego sprzeciwu drogą pocztową (listem poleconym) w terminie z uwagi na brak środków finansowych. W jej ocenie przyczyna uchybienia terminu ustała z dniem 2 lipca 2014 r. albowiem dopiero w tej dacie skarżąca mogła realnie zaciągnąć pożyczkę. Skarżąca wniosła jednocześnie o rozpoznanie sprawy na rozprawie. Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu (art. 87 § 2 ww. ustawy). Z art. 87 § 4 ww. ustawy wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W świetle ww. regulacji normatywnej przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy. Jednocześnie strona musi wskazać, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Z kolei brak winy strony w dokonaniu czynności procesowej ma miejsce wtedy, gdy istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu i gdy strona nie może usunąć tej przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Co istotne, o braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić jedynie w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli strony i nie dającej się przezwyciężyć. Taką przeszkodą jest na przykład zdarzenie losowe o cechach lub nagła choroba, której przebieg nie pozwala na wyręczenie się inną osobą. W ocenie Sądu za przeszkodę w dochowaniu terminu do usunięcia braków formalnych sprzeciwu nie można uznać wskazywanego przez skarżącą braku jakichkolwiek środków finansowych na poniesienie kosztów związanych z wysyłką korespondencji do Sądu. Nie można bowiem przyjąć, że wystąpienie takiej okoliczności wyklucza winę skarżącej w dochowaniu terminu. Sąd zwraca uwagę, że skarżąca z uwagi na ilość spraw zainicjowanych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku posiadała pełną orientację w zakresie obowiązków obciążających strony, w tym obowiązków związanych z terminowością i prawidłowością wnoszonych środków zaskarżenia. Skarżąca miała również świadomość, że prowadzenie postępowania wiążę się z koniecznością wygospodarowania określonych środków finansowych, w tym środków na wysyłkę korespondencji. W tym świetle za niewiarygodne Sąd poczytuje wskazania skarżącej dotyczące niemożliwości wygospodarowania środków finansowych na wysyłkę jednego listu. Należy bowiem zwrócić uwagę, że skarżąca - wbrew temu co sama twierdzi - nie musiała kierować do Sądu korespondencji poleconej. Warto mieć zaś na uwadze, że ceny ekonomicznych przesyłek pocztowych zaczynają się od kwoty 1,75 zł. Mając na względzie wysokość powyższej kwoty trudno więc racjonalnie uznać, że skarżąca nie była w stanie jej wygospodarować korzystając z pomocy najbliższej rodziny bądź osób znajomych. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu należy brać zaś pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez nią działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (zob. w tej materii: postanowienie Sądu Najwyższego z 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, System Informacji Prawnej LEX nr 50679). W reasumpcji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że w realiach rozpatrywanej sprawy nie było podstaw do przywrócenia terminu, skoro skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji. Na marginesie należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wydał postanowienie na posiedzeniu niejawnym zgodnie z treścią przepisu art. 86 § 1 zdanie drugie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd nie znalazł podstaw do przeprowadzenia rozprawy w celu rozpoznania wniosku skarżącej gdyż skarżąca miała możliwość wskazania w piśmie procesowym wszystkich istotnych okoliczności związanych z jej wnioskiem, co też uczyniła.