III SA/Gd 141/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Anna Orłowska, Sędzia WSA Felicja Kajut,, Protokolant Anna Zegan, po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 5 grudnia 2005 r. nr 2168/2005 w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości oddala skargę. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 25 maja 2005 r. Nr [...] w sprawie odmowy wznowienia postępowania dotyczącego rozgraniczenia nieruchomości. Jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji wskazano art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w zw. z art. 145 § 1 pkt 4, art. 147 i 149 § 3 Kpa. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, iż "Decyzją z dnia 28 listopada 2003 r. w sprawie [...] organ I instancji orzekł o zatwierdzeniu granicy między działką położoną w obrębie K. gmina P. oznaczoną geodezyjnie nr [...] będącą własnością Skarbu Państwa, stanowiącą część drogi powiatowej Nr [...] z działkami oznaczonymi geodezyjnie", - [...], nr [...] i Nr [...] stanowiącą własność Skarbu Państwa oraz - nr [...] stanowiącą własność Skarbu Państwa. Decyzja ta stała się ostateczna w dniu 30 grudnia 2003 r. W dniu 12 kwietnia 2005 r. T. L. złożył wniosek o wznowieniu postępowania z powodu nieudostępnienia mu dokumentów postępowania rozgraniczeniowego, co jego zdaniem jest równoznaczne z tym, iż strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu rozgraniczeniowym. Z akt sprawy wynika, iż decyzja ostateczna z dnia 28 listopada 2003 r. dotyczyła rozgraniczenia nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa i Gminy P. co oznacza, iż skarżący nie był stroną tego postępowania. Organ II instancji wskazał, iż decyzja kończąca zwyczajne postępowanie może ulec modyfikacji tylko w przypadkach przewidzianych w Kpa. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 4 Kpa wznawia się postępowanie jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Skarżący wraz z żoną są właścicielami działki nr [...] położonej w obrębie K., która to działka nie była przedmiotem postępowania rozgraniczeniowego, zaskarżonej decyzji z dnia 28 listopada 2003 r. Nr [...]. Postanowieniem z dnia 28 listopada 2003 r. Nr [...] działka nr [...] została wyłączona z tegoż postępowania na wniosek Starosty [...] działającego w imieniu Skarbu Państwa. Ustalenie prawnego przebiegu granic nieruchomości oznaczonej geodezyjnie jako działka nr [...] z działką skarżącego oznaczoną nr [...] nastąpiło w sprawie rozgraniczenia nieruchomości wszczętym postanowieniem nr [...] z dnia 28 listopada 2003 r. Powyższe zdaniem organu II instancji świadczy, iż decyzja organu I instancji nie narusza prawa. Decyzję tę zaskarżył T. L. Wnosząc o jej uchylenie skarżący przyznał, iż we wniosku o wznowienie podał błędnie numery wszystkich postępowań rozgraniczeniowych razem, ale było to wynikiem nie udostępnienia mu dokumentów, natomiast w odwołaniu od decyzji Wójta Gminy [...] Nr [...] określił już własną podstawę. Ponieważ decyzjami dotyczącymi postępowań rozgraniczeniowych wszczętych postanowieniami Nr: 1) [...], 2) [...], 3) [...] zatwierdzono stabilizację punktów granicznych, dlatego nie mogą żądać przekazania sprawy do Sądu, gdyż najpierw należy uchylić decyzje. Skarżący zarzucił, iż nie udostępniono mu całości dokumentacji rozgraniczeniowej i zażądał dołączenia do akt pełnego operatu [...] wraz ze wszystkimi powiadomieniami, które pokwitował. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. W aktach sprawy na karcie 58 znajduje się postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia 28 listopada 2003 r. Nr [...] o wyłączenie z postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy nieruchomościami oznaczonymi numerami: [...] - stanowiącą własność Skarbu Państwa, [...] - stanowiącą własność T. i E. L., [...] - stanowiącą własność Skarbu Państwa, [...] - stanowiącą własność Skarbu Państwa w użytkowaniu Państwowego Gospodarstwa Leśnego – Nadleśnictwa [...], [...] - stanowiącą własność Skarbu Państwa. Postanowienie to wydane zostało na wniosek Starosty [...] reprezentującego Skarb Państwa. W uzasadnieniu tego postanowienia zapisano, iż dla ustalenia granicy prawnej działki nr [...] z działką nr [...] w punkcie wspólnym z działką nr [...] ([...]) i działką nr [...] oraz dla ustalenia granicy prawnej działki nr [...] z działką nr [...] i dalej z działką nr [...] zostanie wszczęte odrębne postępowanie rozgraniczeniowe. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 grudnia 2003 r. Świadczy o tym własnoręczne pokwitowanie złożone na odwrocie decyzji. W dniu 28 listopada 2003 r. wydano postanowienie o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego w stosunku do nieruchomości oznaczonej nr: 1) [...] stanowiącą własność Skarbu Państwa, 2) [...] stanowiącą własność skarżącego i jego żony, 3) [...] stanowiącą własność Skarbu Państwa oraz postanowienie o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego w stosunku do nieruchomości: 1) [...] stanowiącą własność Skarbu Państwa, 2) [...] stanowiącą własność skarżącego i jego żony, 3) [...] stanowiącą własność Skarbu Państwa. Odbiór obu postanowień pokwitował skarżący 15 grudnia 2003 r. Powyższe świadczy, iż po pierwsze skarżący wiedział o toczącym się postępowaniu rozgraniczeniowym, po drugie z dnia 28 listopada 2003 r. wydana przez Wójta Gminy [...] decyzja nr [...] orzekała o zatwierdzeniu granic między oznaczoną geodezyjnie działką nr [...] stanowiącą część drogi powiatowej [...]. a działkami o oznaczeniu: - Nr [...] i [...] stanowiącymi własność Skarbu Państwa , - Nr [...] stanowiącą własność Skarbu Państwa, - Nr [...] stanowiącą własność gminy P. Nieruchomość oznaczona Nr [...] stanowiąca własność małżeństwa T. i E. L. nie brała udziału w postępowaniu w sprawie rozgraniczenia nieruchomości wszczętym postanowieniem Nr [...], bowiem została wyłączona z tego postępowania na wniosek Starosty [...] działającego w imieniu Skarbu Państwa postanowieniem z dnia 28 listopada 2003 r. nr [...]. Oznacza to, iż skarżący nie miał przymiotu strony w tym postępowaniu i z tego powodu organ I instancji zasadnie odmówił wznowienia postępowania z wniosku T. L. Tym samym organ II instancji zasadnie utrzymał w mocy tę decyzję, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Mając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.