III SA/Gd 142/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik – Grzanka po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki Jawnej w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 24 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru oraz określenia długu celnego postanawia: 1) umorzyć postępowanie w sprawie; 2) zwrócić A Spółce Jawnej w Ł. 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego; 3) zasądzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz A Spółki Jawnej w Ł. kwotę 197 (sto dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A Spółka Jawna w Ł. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 24 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru oraz określenia długu celnego. Decyzją z dnia 28 stycznia 2015 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie " p.p.s.a.") uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję. W związku z uwzględnieniem skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. pełnomocnik skarżącej pismem procesowym z dnia 24 lutego 2015 r. cofnął skargę wnosząc o umorzenie postępowania oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei, stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego obliguje Sąd do wydania postanowienie o umorzeniu postępowania. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-2 (tj. skuteczne cofnięcie skargi, śmierć strony) tego przepisu stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdyż organ decyzją z dnia 28 stycznia 2015 r., działając w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględnił w całości skargę i uchylił swoją wcześniejszą decyzję. W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżoną decyzję z dnia 24 listopada 2014 r. nr [...], a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. Wobec cofnięcia skargi spowodowanego jej uwzględnieniem przez organ, Sąd postanowił, umorzyć postępowanie i zwrócić uiszczony przez skarżącą wpis sądowy na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 w zw. z art. 60 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Uwzględnienie skargi przez organ zasadnym czyni też orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., stronie skarżącej przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. Biorąc pod uwagę, że w istocie przyczyną cofnięcia skargi było jej uwzględnienie przez organ administracji na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. uznać należało, że skarżącej przysługuje zwrot kosztów od Dyrektora Izby Celnej, obejmujący wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej ustalone zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 461), zgodnie z którym w rozpatrywanej sprawie stawka minimalna wynosi 180 zł oraz 17 zł tytułem opłaconego pełnomocnictwa. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., o kosztach Sąd orzekł jak w punkcie trzecim sentencji postanowienia.