III SA/Gd 142/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić zażalenie na postanowienie z dnia 24 września 2019 r. Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 października 2017 r. (nr [...]) w przedmiocie zasiłku celowego, uchylił zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji w zakresie pkt-u 1 oraz uchylił poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia 20 czerwca 2017 r. w zakresie pkt-u 1, zaś w pozostałej części oddalił skargę. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną dotyczącą powyższego wyroku, ponieważ - wbrew pouczeniu – została ona sporządzona osobiście przez skarżącego. W związku z zażaleniem skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 7 marca 2019 r. odrzucił zażalenie, z powodu niezachowania tzw. przymusu adwokacko–radcowskiego. Następnie postanowieniem z dnia 1 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 7 marca 2019 r. z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniesionego zażalenia w wyznaczonym terminie, tj. podpisania zażalenia oraz jego odpisu lub nadesłania dwóch podpisanych egzemplarzy zażalenia. Postanowieniem z dnia 24 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Gdańsku odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 1 lipca 2019 r. o odrzuceniu zażalenia z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych, tj. podpisania zażalenia oraz jego odpisu lub nadesłania dwóch podpisanych egzemplarzy zażalenia oraz wskazania nr PESEL strony wnoszącej zażalenie. W dniu 22 października 2019 r. skarżący złożył zażalenie na wyżej wymienione postanowienie z dnia 24 września 2019 r. Na podstawie zarządzenia z dnia 28 października 2019 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia przez podpisanie zażalenia oraz jego odpisu, ewentualnie nadesłanie dwóch podpisanych egzemplarzy zażalenia. W wezwaniu określono termin 7 dni oraz rygor odrzucenia zażalenia. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 - zwanej dalej "p.p.s.a.") zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Wniesione przez skarżącego zażalenie z dnia 22 października 2019 r. nie zostało podpisane oraz nie dołączono jego odpisu. Konieczne zatem stało się wezwanie skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 listopada 2019 r., jednak braki formalne zażalenia nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie. Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych zażalenia, a w związku z tym na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.