III SA/Gd 143/11

PostanowienieWSA w Gdańsku2011-05-27

Skład orzekający: Sędzia NSA Anna Orłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ strona skarżąca nie wykazała, aby jej wykonanie mogło spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w szczególności w kontekście poddania się badaniom psychologicznym. Sąd podkreślił, że wstrzymanie wykonania decyzji wymaga wykazania konkretnych przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca K. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 27 stycznia 2011 r. o skierowaniu jej na badania psychologiczne. W ramach skargi pełnomocnik skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że skarżąca wykonując pracę, zmuszona jest do korzystania z uprawnień do kierowania pojazdem. Organ nie odniósł się do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia 27 stycznia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wyżej opisaną decyzję pełnomocnik skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że - cyt.: "skarżąca wykonując pracę zmuszona jest wykonywać swoje uprawnienia do kierowania pojazdem". Organ, który zapoznał się z treścią wniosku, bowiem był on zawarty w skardze, nie odniósł się do niego. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno na ocenie wniosku skarżącego jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogło spowodować skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a, a w szczególności, by skutki, o jakich mowa w przepisie, mogły wyniknąć z poddania się badaniom psychologicznym. Należy dodać, że Sąd – o ile uwzględni skargę - określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt nie może być wykonany( art. 152 p.p.s.a. ). Zgodnie z treścią art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Wobec powyższego, z braku przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło