III SA/Gd 145/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na akt Starosty z dnia 5 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zmiany organizacji ruchu postanawia: odrzucić skargę. W rozpoznawanej sprawie Gmina [...] reprezentowana przez Wójta Gminy wniosła skargę na akt Starosty [...] - zatwierdzenie nr [...] z dnia 5 września 2016r. projektu stałej zmiany organizacji ruchu na drodze powiatowej nr [...] S. (D.) na odcinku S. – gr. P. Pismem z dnia 10 listopada 2016 r. Gmina [...], powołując się na art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm. – w skrócie p.p.s.a.) wezwała Starostę do usunięcia naruszenia prawa polegającego na nieuzasadnionym i niezgodnym z prawem zatwierdzeniu projektu zmiany organizacji ruchu na czas nieokreślony wprowadzającego ograniczenia wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej powyżej 16 ton na drodze powiatowej nr [...] na odcinku S. – D. Pismem z dnia 5 grudnia 2016 r. Starosta udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie. Pismo zostało doręczone Wójtowi Gminy w dniu 20 grudnia 2016 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia jego odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Gmina [...] w dniu 19 stycznia 2016r. (data stempla pocztowego) wniosła skargę na ww. akt bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (data wpływu do Sądu 24 stycznia 2017r.), co skutkowało koniecznością przekazania skargi organowi, z uwagi na treść art. 54 § 1,2 i 3 p.p.s.a. Sąd niezwłocznie, tj. w dniu 25 stycznia 2017r. przekazał skargę Staroście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2014r. (sygn. akt I OPS 14/13, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/) zatwierdzenie organizacji ruchu przez organ jednostki samorządu terytorialnego wskazany w art. 10 ust. 4, 5, 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ( Dz.U. z 2012r., poz. 1137 ze zm.), na podstawie § 3 ust. 1 pkt 3, § 6 ust. 1 i § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. Nr 177, poz. 1729), jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. W uzasadnieniu uchwały NSA stwierdził, że: "prawo do zaskarżenia zatwierdzenia organizacji ruchu drogowego wynika odpowiednio z przepisów: - art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym oraz - art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym. Przy czym przyjmuje się, że przepis art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym upoważnia do zaskarżenia również zarządzeń starosty. Stąd wniesienie skargi do sądu administracyjnego na przedmiotowy akt wydany przez te organy winno być poprzedzone bezskutecznym wezwaniem do usunięcia naruszenia wynikającym z przywołanych przepisów." Do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 814) ma zastosowanie art. 53 § 2 p.p.s.a., mimo, że na mocy art. 90a) ustawy o samorządzie powiatowym wyłączono stosowanie art. 52 § 4 p.p.s.a. Wyłączenie w art. 90a ustawy o samorządzie powiatowym dotyczy jedynie stosowania art. 52 § 4 p.p.s.a., a więc wyłączenia wezwania, o którym mowa w tych przepisach, co oznacza, że wniesienie skargi na akt starosty, jest przypadkiem o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. ( zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2013 r., II OSK 1020/13, publ. jw.). Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. stanowi, że (...), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Warunkiem zachowania wskazanego w art. 53 § 2 p.p.s.a. terminu do wniesienia skargi jest skierowanie skargi ( przez nadanie w urzędzie pocztowym lub bezpośrednie złożenie ) w tym terminie do właściwego organu. W niniejszej sprawie organem tym był Starosta [...]. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej ( zob.: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś i in., LexisNexis, wyd. 1, Warszawa 2005 r., str. 248). Wobec powyższego w niniejszej sprawie należało uznać, że skarga została wniesiona do sądu w dniu 25 stycznia 2017r., tj. w dacie przekazania jej przez sąd Staroście. Z uwagi na to, że odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono Wójtowi Gminy [...] w dniu 20 grudnia 2016r., termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 19 stycznia 2017r. Skarga wniesiona po tym terminie podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.