III SA/Gd 150/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" z siedzibą w G. na decyzję Dyrektor Izby Celnej z dnia 4 marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do kwalifikacji taryfowej towaru postanawia zawiesić postępowanie. "A" z siedzibą w G. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 4 marca 2010 r. nr [...]. Pełnomocnik skarżącej spółki pismem z dnia 4 maja 2010 r. wystąpił do Sądu o zawieszenie postępowania podnosząc, że w Naczelnym Sądzie Administracyjnym na rozstrzygnięcie oczekuje sprawa tożsama do sprawy rozpatrywanej. W ocenie wnioskodawcy rozstrzygniecie Naczelnego Sądu Administracyjnego może mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Do powyższego wniosku przychylił się Dyrektora Izby Celnej, wnosząc o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wyroku WSA W Gdańsku w sprawie III SA/Gd 344/08. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie p.p.s.a. sąd może zawiesić prowadzone postępowanie na zgodny wniosek stron. Wskazać należy, iż zawieszenie postępowania jest przerwą w toczącym się postępowaniu, polegającą na przerwaniu jego toku bez przerwania samej sprawy. W tym też zakresie zawieszenie postępowania narusza jego ciągłość, ale nie powoduje żadnych innych skutków poza odsunięciem w czasie finalnego rozstrzygnięcia. Postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje zaś w przypadkach, które uzna za celowe stwierdzając, że czynność stron polegająca na złożeniu stosownego wniosku nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje przedłużenia pozostawania w obrocie prawnym aktu dotkniętego wadą nieważności (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 191). W sprawie nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 124 § 1 i art. 125 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 126 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.