III SA/Gd 151/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 21 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. i S. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w G. z dnia 29 grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji zapisów w ewidencji gruntów i budynków postanawia: odrzucić zażalenie J. K. i S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 września 2017 r. Postanowieniem z dnia 4 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 14 sierpnia 2017 r. w przedmiocie prawa pomocy. Odpis tego orzeczenia doręczono skarżącym w dniu 8 września 2017 r. (k. 250-251) z informacją, że nie podlega ono zaskarżeniu. W dniu 15 września 2017 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) J. i S. K. złożyli zażalenie na w/w postanowienie z dnia 4 września 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). W sprawach wszczętych od tego dnia wniosek o przyznanie prawa pomocy rozpoznaje referendarz sądowy, a wojewódzki sąd administracyjny - rozpoznając sprzeciw od takiego orzeczenia - orzeka jako sąd drugiej instancji, co jednoznacznie wynika z treści art. 260 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", zmienionego na skutek wspomnianej wyżej nowelizacji. W myśl art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest : 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) (uchylony); 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Postanowienie wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu jest niezaskarżalne, bowiem ani nie zostało wymienione w katalogu postanowień objętych art. 194 § 1 pkt 1- 10 p.p.s.a., ani też żaden inny przepis tej ustawy nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie. Mając na uwadze powyższe Sąd odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.