III SA/Gd 155/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 września 2020 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji postanawia: oddalić wniosek skarżącego A. M. z dnia 26 listopada 2021 r. o zwrot kosztów postępowania. A. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 września 2020 r. nr [...], którym: 1) uchylono postanowienie Wójta Gminy z dnia 1 czerwca 2020 r. nr [...] w sprawie sprostowania decyzji o przyznaniu skarżącemu zasiłku okresowego , 2) sprostowano oczywiste omyłki w uzasadnieniu decyzji Wójta Gminy z dnia 27 kwietnia 2020 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpatrzeniu przedmiotowej skargi na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym wyrokiem z dnia 15 lipca 2021 r., sygn. akt III SA/Gd 155/21, uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Przedmiotowy wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 27 sierpnia 2021 r. ( k. 37). W dwóch pismach z dnia 9 września 2021 r. skarżący wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku poprzez: - uchylenie w całości postanowienia organu pierwszej instancji z dnia 1 czerwca 2020 r. nr [...], - wskazanie miejsca rozpoznania sprawy i wydania wyroku, - orzeczenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, - orzeczenie na rzecz skarżącego wynagrodzenia szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem działanie organu. Nadto w dniu 20 października 2021 r. skarżący wniósł o orzeczenie na jego rzecz zwrotu kosztów niezbędnych do dochodzenia praw. Postanowieniem z dnia 21 października 2021 r. sygn. akt III SA/Gd 155/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił uwzględnienia wniosków skarżącego A. M. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 lipca 2021 r., sygn. akt III SA/Gd 155/21 oraz oddalił wniosek skarżącego A. M. o zwrot kosztów postępowania. W dniu 26 listopada 2021 r.( data prezentaty na wniosku) skarżący, powołując się na art. 200 i art. 211 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej zwanej p.p.s.a."), wniósł o orzeczenie na jego rzecz zwrotu całości niezbędnych i poniesionych przez niego wydatków w kwocie 42 zł w celu dochodzenia jego praw w związku z wniesioną przez niego skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 września 2020 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Natomiast art. 200 p.p.s.a. stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, stosownie do brzemienia art. 205 § 1 p.p.s.a., zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. W przypadku orzekania na posiedzeniu niejawnym, gdy strona działa osobiście, o kosztach należnych stronie sąd orzeka z urzędu (art. 210 § 2 p.p.s.a). Jak wynika z przebiegu postępowania w niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 15 lipca 2021 r. orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego, nie zawierając w tymże wyroku orzeczenia o kosztach na rzecz skarżącego, albowiem w sprawie nie powstały koszty należne skarżącemu, co zostało już wyjaśnione przez Sąd w uzasadnieniu postanowienia z dnia 21 października 2021 r. sygn. akt III SA/Gd 155/21. W uzasadnieniu tym Sąd wskazał, że skarżący działał w niniejszej sprawie osobiście, a nie przez pełnomocnika, skarga przez niego wniesiona dotyczyła postanowienia wydanego w sprawie z zakresu prawa pomocy i opieki społecznej (zasiłku okresowego), wobec czego w świetle art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. skarżący nie miał obowiązku uiszczania kosztów sądowych i był całkowicie zwolniony od opłat sądowych,;ze względu na wydanie wyroku z dnia 15 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym nie zachodziła konieczność poniesienia przez skarżącego kosztów przejazdu do sądu, czy też sytuacja, w której na skutek konieczności stawiennictwa w sądzie utracił on zarobek lub dochód. W tej sytuacji nie było podstaw do zamieszczania w wyroku z dnia 15 lipca 2021r. orzeczenia o kosztach należnych skarżącemu w toku rozpoznawania jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 września 2020 r. nr [...]. Nadmienić należy, że żądanie skarżącego o zwrot kosztów postępowania w niniejszej sprawie nie wpłynęło do sądu przed wydaniem wyroku z dnia 15 lipca 2021 r. Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie istotny jest przepis art. 210 § 2 p.p.s.a. , który stanowi, że w przypadku orzekania na posiedzeniu niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, o kosztach należnych stronie sąd orzeka z urzędu. Podkreślić wymaga, że przepis ten mówi o kosztach należnych stronie. Tymczasem, jak wyżej wskazano , takich należnych skarżącemu kosztów nie było, a kwestię ewentualnych kosztów powstałych od dnia wydania wyroku z dnia 15 lipca 2021 r. do dnia 21 października 2021 r. , czyli dnia wydania postanowienia w przedmiocie uzupełnienia tego wyroku, Sąd rozstrzygnął oddalając wniosek skarżącego ( pkt 2 postanowienia z dnia 21 października 2021 r. ). Z wniosku skarżącego z dnia 26 listopada 2021 r. nie wynika jednoznacznie, mimo że skarżący powołuje się na art. 200 p.p.s.a. , który dotyczy zwrotu kosztów w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji, czy skarżący domaga się w nim o zwrot kosztów poniesionych przez niego ( jak twierdzi skarżący) do czasu wydania przez Sąd wyroku z dnia 15 lipca 2021r. i postanowienia z dnia 21 października 2021 r., czy też także za okres do dnia złożenia wniosku. Jeżeli intencją skarżącego było uzyskanie zwrotu kosztów także za okres od 21 października 2021 r. do dnia 26 listopada 2021 r. wskazać należy, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a., wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Mając na uwadze treść przywołanego przepisu stwierdzić należy, że w omawianym okresie nie zapadło orzeczenie uwzględniające skargę. Z kolei art. 201 p.p.s.a. dotyczy zwrotu kosztów w przypadku uwzględnienia skargi w trybie autokontroli lub umorzenia postępowania w wyniku mediacji, art. 203 p.p.s.a. - zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej, zaś art. 204 p.p.s.a. - zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w razie oddalenia skargi kasacyjnej, a tego typu sytuacje w niniejszym postępowaniu nie miały miejsca. Przepisy te ponadto nie nakładają na sąd obowiązku rozstrzygania o zwrocie kosztów na dowolnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. W tym stanie rzeczy wniosek skarżącego z dnia 26 listopada 2021 r. o zwrot "całości poniesionych przez niego wydatków",był bezzasadny. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 199, art. 200 i art. 205 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.