III SA/Gd 160/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. na pismo Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie propozycji warunków pełnienia służby postanawia odrzucić skargę. P. W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismo Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 grudnia 2010 r., zawierające propozycję warunków pełnienia służby wymienionego od dnia 1 stycznia 2011 r. Skarżący argumentował, że akt ten narusza m.in. art. 222 ust. 3 w związku z art. 113 ust. 3 i art. 114 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323 ze zm.). Twierdził, że spełnia warunki do objęcia stanowiska eksperta, a nie jak mu zaproponowano - specjalisty. Wywodził przy tym, że "zaskarżony akt" jest decyzją administracyjną. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość miedzy organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Rozwinięcie powyższego przepisu stanowi art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – w skrócie p.p.s.a.), który przewiduje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W zaskarżonym piśmie organ powołuje się na art. 222 ust. 3 ustawy o Służbie Celnej, który stanowi, że w terminie do dnia 31 grudnia 2010 r. kierownik urzędu przedstawia funkcjonariuszom celnym, którzy w dniu wejścia w życie ustawy pełnili służbę, pisemną propozycję określającą, zgodnie z przepisami rozdziału 8 i 10 ustawy, miejsce pełnienia służby, stanowisko i uposażenie. Mając na uwadze fakt, że propozycja warunków pełnienia służby wydana w oparciu o art. 222 ust. 3 ustawy o Służbie celnej nie mieści się w żadnej z wyżej wymienionych kategorii aktów organów administracji publicznej należy uznać, że rozpatrzenie przedmiotowej skargi leży poza kognicją sądu administracyjnego. Sąd nie podziela stanowiska skarżącego, że skarżona propozycja ma charakter decyzji administracyjnej. W szczególności nie rozstrzyga ona o prawach skarżącego, ani nie nakłada na niego obowiązków. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.